Sjunde Inseglet, Det (1957)

Maar je vindt het wel normaal respectloos te zijn over de levensvisie van anderen. Da's nog veel erger.

Gelukkig ben jij zo respectvol tov Animosh' visie dan.

Waarom zou ik niet respectvol over zijn levensvisie zijn .

Gequote berichten met een ' ' beantwoorden is niet bepaald respectvol. De verder nog neerbuigende houding tov zijn berichten ook niet.

Tegenover respectloze opmerkingen naar anderen toe ben ik niet respectvol nee. Dan vraag je er zelf om. Dat is heel wat anders dan naar iemands eigen visie, leven of persoon.

Geniale quote dit. Nog één stap en we zijn bij "al wat je zegt ben je zelf" gearriveerd. Het is opvallend hoe snel het steeds kinderachtig wordt bij dit soort zogenaamd diepgaande films.

Logica en context zijn niet je beste punten, ik weet het.

Ik zie verder niet waarom ik hier in vredesnaam met jou over in discussie moet. Het hele gezever van mennekes die denken alles te weten en alsof dat nog niet erg genoeg is anderen daarop gaan aanvallen hier is al lachwekkend genoeg.

En nogmaals dank om mijn eerdere punt kracht bij te zetten. Beetje hypocriet gelul in één richting is het. Begrijp ook niet dat mods dit soort gejank toelaten.

Wat is daar hypocriet aan? Als je kaatst kun je de bal verwachten. Net alsof iemand anders vanuit het niets dit soort snotapen was gaan lastigvallen.

Iemand op onrespectvolle wijze aanspreken over zijn onrespectvol gedrag? Aangezien je spreekt over "gezever van mennekes" en "snotapen" is het duidelijk dat je je laatdunkend uitlaat over zijn levens/wereldvisie.

En dan is het inderdaad serieus hypocriet om hem nét daarover aan te spreken.


Nog quotes uit het eerste klasje die we in deze discussie kunnen bovenhalen? "Meester, hij is begonnen"?

Graag weer terug on-topic heren, dit heeft echt niets meer met de film te maken.

[edit] Inmiddels toch wat off-topic berichten moeten verwijderen, terug naar de film. Vecht de rest maar uit via de PM als er behoefte aan is.

Onbegrijpelijk eigenlijk dat deze film zulke verhitte discussies te weeg brengt. Deze film is door mij zeer hoog gewaardeerd omdat de beelden voor mij een enorme zeggingskracht hebben, dus niet alleen om het verhaal. En als beelden zeggingskracht voor mij hebben, dan heeft dat niets met logica te maken. Voor mij is dat gewoon een zaak van het gevoel.
Verder kan ik mij ook goed voorstellen als mensen zich beledigd voelen als zij als antwoord op hun bericht de smiley te zien krijgen. Op deze manier laat je de persoon niet in zijn waarde. Ik heb mij in ieder geval voorgenomen deze smiley niet meer te gebruiken in een discussie als ik het met de persoon niet eens ben.

Berichten verplaatst naar Film > Algemeen > Verschillende opvattingen over inhoud etc.

Mijn eerste Bergman en gelijk maar voor één van zijn bekendste films gekozen. Aan mijn score kun je al zien dat ik niet teleurgesteld was. Snap net als wibro die discussies niet goed. Deze film is voor mijn gevoel met name interessant door de beelden. De cinematografie is echt schitterend en de muziek versterkt de beelden op de juiste momenten.

De filosofische thema's van de film zijn allerminst subtiel en komen voor mij ook niet verder dan een behoorlijk simpel punt: je kunt je je hele leven druk maken over of er iets is na de dood met de kans dat er helemaal niets is, of je kunt van je leven genieten omdat je dan in ieder geval van je leven genoten hebt, wat er ook na de dood moge zijn.

Tweede Bergman en ook deze vond ik vrij sterk. Wat makkelijker dan Persona. Filosofisch is dit gewoon vrij interessante materie, pakt aardig uit. Verder een sterke cinematografie wederom.

Mijn favoriete regisseur zal hij niet snel worden, maar Bergman levert voor zover wel interessante films af.

3.5*

Waarom heb je er geen?

I met Death today. We are playing chess

Ik had al vaker een aantal Bergmans in de winkels zien staan maar mijn vader zei altijd dat het zwaar filosofische films waren dus had ik altijd wat mijn twijfels om er één te kopen. Uiteindelijk toch maar een duik in het ongewisse genomen en afgegaan op het plot voor mijn eerste Bergman. Ik kan nu al zeggen dat er meer gaan volgen.

Het idee van Het Zevende Zegel vind ik bijzonder fascinerend. Het toeval is dat ik een tijd geleden aan een boekenreeks van Darren Shan ben begonnen waarin ongeveer hetzelfde uitgangspunt wordt gebruikt maar Bergman verdient alle krediet natuurlijk. Ik dacht wel dat het verhaal zich meer ging concentreren op de schaakwedstrijd zelf en dat allemaal gemengd ging worden met filosofische gesprekken en flashbacks over de ridder zijn jeugd. Met die filosofische gesprekken zat ik juist, met al de rest niet maar dit is gewoon beter uitgewerkt dan mijn idee. Vooral ook de twijfel van Antonius Block of dat God nu echt bestaat of niet wordt een aantal keren prachtig in beeld gebracht wat dan uiteindelijk resulteert in een knappe climax waarin eigenlijk iedereen zijn eigen lot lijkt te accepteren met uitzondering van diezelfde Block. De monoloog die Jöns dan nog even afvuurt hoort dan ook tot het beste van heel de film. Gelukkig moet je niet wachten tot het einde van de film om de beste scènes te zien want er zitten vaak echte pareltjes tussen. Waar ik ook nog van verschoot is dat er een aantal keren er zich vrij grappige situaties aan bod komen, meestal in de vorm van Jof. Vond het eigenlijk wel verdient dat hij samen met Mia en Mikael aan de dans van de dood ontsnapt want hij is dan ook de enige het leven neemt zoals het is en zich niet bemoeit met zaken zoals de pest of liefde. De dood zelf wordt trouwens ook wel op een interessante manier uitgewerkt. Simpelweg een man die gewetenloos is en waar niet aan te ontsnappen valt met als hoogtepunt wanneer hij op een ludieke manier de boom begint om te zagen waar Raval in verborgen zit. Het eind van die scène waar Raval sterft en er een eekhoorn op de boom komt zitten is tegelijkertijd lekker symbolisch. Eén leven gaat, een ander komt in de plaats. Prachtig gewoon.

Tot zover het verhaal. Een andere grote kracht van Het Zevende Zegel is zonder twijfel de sterke cast. Voor mij geen enkele bekende acteur (met uitzondering van Max Von Sydow) maar stuk voor stuk zetten ze erg sterke rollen neer. Zo is Bengt Ekerot gewoon ideaal als de dood en is Max von Sydow, die later echt bekend zou worden in zijn rol van The Excorcist, al even ideaal. Gunnar Björnstrand komt ook goed over als de nuchtere Jöns en dan blijft uiteindelijk het humoristische koppel, Nils Poppe en Bibi Andersson over als respectievelijk Jof en Mia. Die geven dan ook net dat humoristische tintje dat de film nodig heeft om niet te zwaar te worden. Film had voor mijn part ook nog wel wat langer mogen duren.

Alleen al voor de conversaties tussen de dood en Block is dit het kopen waard.

Dikke 4.5*

Een mooie film, maar hij miste voor mij iets teveel aan écht overtuigende beelden (al zitten er wel bijzonder mooie shots en scènes in natuurlijk) en ik had het gevoel dat de film eigenlijk best een half uur langer had mogen duren (met vooral meer schaakspelscènes, waarin de ridder en de Dood hun gesprek verderzetten). De acteurs variëren van degelijk tot erg goed, met als topper toch wel Gunnar Björnstrand als Jöns.
De film roept natuurlijk ook heel wat vragen op omtrent religie en dergelijke, wat absoluut als een pluspunt beschouwt mag worden, zeker en vast omdat de film nooit een pedant kantje krijgt. Een ruime 3,5*

3,5*

Vandaag herzien en dat was toch wel erg indrukwekkend de scénes tussen de ridder en dood zijn werkelijk schitterend. Neem daarbij de beklemmende sfeer vernieuwde close ups en de prachtige beelden en je hebt een meesterwerk.

Tegenvaller

Mij eerste Bergman, ik had er vele meer van verwacht. Het verhaal boeide mij niet zo en de stijl van de film vond ik ook niet zo leuk.
Eeen paar leuke scénes maar voor de rest heb ik mij vrij hard verveeld.

2*