Waking Life (2001)

enkele berichten verplaatst naar het forum

oei, erg vage film. In het begin kon het me echt niet boeien, na 35 minuten zat ik me echt af te vragen of ik deze niet beter uit zou moeten zetten en om iets anders op te zetten. Even doorbijten, en gelukkig werd hij interessanter naarmate het echte interview-gedeelte met allemaal "wijze mensen" die iets te vertellen hadden, was afgelopen. Niet alles was even interessant en niet alle theorie-en vond ik mooi of kloppend, maar ik wist er wel een aantal uit te plukken die ik echt wonderschoon vond: "he's all action and no theory, we're all theory and no action" of iets in die trant. De film werd dus gelukkig nog interessant en kon me naar loop van tijd boeien. Alleen het einde is me nog niet helemaal duidelijk: betekend dit nou dat hij er achter komt dat hij nog steeds slaapt, of dat ie de "wereld van de ondoden" betreed?
Even doorbijten, maar dan heb je wel iets waar ik me aardig in kan vinden en me aanzet tot nadenken 3,5*

Op zich leuke film, alleen te veel intellectueel prietpraat, waardoor de film erg vermoeiend wordt. Daar komt bij dat ik geen hoge dunk van de Amerikaanse (hedendaagse) filosofie en technologie heb, alles is daar veel te gekwantificeerd. Een hoop van de theorieën mag ik altijd graag bestrijden in discussies en dat kon nu niet...

De film miste een bepaalde sfeer, zodat je geen enkel moment goed in de film kwam. Ook door het kleurgebruik en de vele snelle wisselingen, leek het meer op een verzameling korte filmpjes die aan elkaar gelijmd waren.

Wel leuk was het orkestje. Verder deed de tekenstijl me enorm denken aan Priit Pärn's Hotel E en dat filmpje dat ervoor kwam (op de verzameltape die ik ooit zag).

Boeiend, maar niet de hele speelduur. Er komt wel heel erg veel op je af, waarschijnlijk kun je beter gewoon drie keer een half uur kijken en in de tussentijd wat rustig nadenken.

Niettemin is een dergelijk idee voor een film wel prettig en zeer fijn voor de nodige denk en gespreksstof.
Ik heb vanwege de te grote stroom aan filosofie wel af en toe even zitten gapen, maar ik krijg het toch niet over m'n hart om minder dan 3,5 ster te geven.

Prachtige film, waarbij ik de term 'filmkunst' eindelijk eens kan gebruiken, want deze film is precies dat. Kunst. Het duurde een tijdje voor ik er een beetje in kwam, maar na even doorbijten ga je meer zien dan de wat 'saaie' buitenkant van de film. Vond sommige dingen erg mooi verwoord en denk dat er ook zeker een kern van waarheid in de film zit, 'Lucid dreaming' bestaat in ieder geval echt. Had af en toe wel wat moeite met de immense stroom met informatie, vooral in het half uur à 3 kwartier, en zal hem daarom nog wel eens een keer kijken. Ben nu ook erg benieuwd naar A Scanner Darkly.

3,5* voor Waking Life

Bijzonder mooie film die bol staat van de levenswijsheid.
Toch is de film nergens belerend, want uiteindelijk mag je zelf ontdekken hoe jij denkt dat de wereld in elkaar steekt.

Ik vond het qua sfeer een beetje lijken op de videoclip van Aha. Mooie muziek.

Wat ik me wel afvraag is of er meer mensen zijn die na het zien van deze film de lichtschakelaar iets vaker aan of uit zetten. Of hebben jullie nooit het idee dat je droomt?

Geweldig is dat Jesse en Celine uit Before Sunrise hier nog even een kleine comeback maken. En hun gesprek slaat ook daadwerkelijk op hun gesprek uit die andere film.

Mooi geanimeerd, mooie droomwereld, mooie filosofie. 3,5*

Originele film, die wel interessant is maar ook nogal langdradig allemaal. Het draait echt om de dialogen, die wel erg sterk zijn en erg filosofisch. Zo nu en dan is dat ook weer vervelend. Maar er zullen vast mensen zijn die dat echt helemaal geweldig vinden.

Muziek was erg goed en het was visueel echt prachtig. Qua animatie is het niet zo briljant gedaan, is gewoon soort filtertje gedaan over de camerabeelden maar de manier waarop ze kleuren aanpassen op dialogen is echt heel leuk bedacht.

3.5*

Precies mijn gedachten over deze film. Natuurlijk is er een plaats voor filosofie in de filmwereld en ik wil er zeker ook wel naar kijken, maar ik begrijp werkelijk niet waarom je het op zo'n manier zou presenteren als dat Linklater het hier heeft gedaan. Het is eigenlijk gewoon kijken naar talking heads die een voor een hun specifieke filosofie opdreunen tegen een hoofdpersoon die er zelden op reageert. Ja, Linklater gooit er een animatiefilter over heen, maar dat lijkt haast meer om te voorkomen dat men hem gaat beschuldigen van het maken van een onfilmische film. Toegegeven, het past wel enigzins bij het concept van een 'stream of conciousness', maar het is ook wel een beetje lelijk. Soms volgen er nog wat gekke, korte effectjes die het verhaal moeten ondersteunen, maar die leiden eigenlijk altijd af. Linklater vertrouwd erop dat de verschillende filosofiën genoeg zijn om te blijven boeien.

Dat zijn ze dan eigenlijk op zich ook wel. Het lukte me niet om alles in een keer in me op te nemen, maar ik wist mijn aandacht er toch wel altijd bij te houden. Maar om het nu grootse cinema te noemen? Nou, nee. Linklater weet geen manier te vinden om mij in het bijzonder te prikkelen voor de ideeën in deze film. Hij had een soort visualisering kunnen proberen te vinden voor de filosofiën, of ze met behulp van interessante personages kunnen brengen. Maar op een paar uitzonderingen na komt hij niet verder dan talking heads, die ook nog eens minder boeiend vertellen dan de gemiddelde universiteitsdocent.

Ach, Linklater heeft in ieder geval een interessante poging gewaagd om eens iets heel anders te doen. Ik hoop alleen niet op een vervolg.
2*

Waking Life is een film met veel te veel oninteressant gezever dat doodsaai in beeld wordt gebracht. Als ik al naar halfbakken filosofietjes zou willen luisteren, zal ik naar de kroeg gaan om daar met een dronken caféfossiel het leven te analyseren. Maar daarvoor ga ik geen anderhalf naar één of andere lelijk gestilleerde film kijken. Wat een teleurstellende kijkervaring.

1,5*

Ik heb destijds niet voor een studie filosofie gekozen. Dit soort geleuter kan je ook wel bij lezingen aan treffen. Deze film is voor mij compleet nutteloos gebleken: interessant geneuzel, wat totaal niet aan mij besteed is. Het interesseert mij gewoonweg niet. Film? Masterclass filosofie zo kun je de film beter omschrijven. Neem daarbij dat ik het irritant vond om naar te zien (wat een ge-heen-en-weer-gehannes in die bewegingen op de achtergron, tjonge jonge), dan kom ik echt niet verder dan:

half sterretje

Phoe, phoe dat was me even zwaar! Had stiekem gehoopt op een leuk tussendoortje, maar Linklater overviel me hier totaal mee. Het lijkt wel een serieuzere herintepretatie van zijn eigen Slacker. Moet zeggen dat de film er erg stijlvol uitziet, heel erg surreal en blurry tegelijk en dat komt de sfeer wel ten goede. Ook een paar interessante theorieen maar het grootste probleem is inderdaad dat ze met een enorme snelheid op je af worden gevuurt, tot op een punt dat het zelfs een beetje vervelend wordt. Het kan zijn dat dat aan mij lag, ik ben er niet bepaald goed in om zoveel informatie tegelijk te verwerken, en in mijn gemoedstoestand van vandaag (beetje down, afwezig) werd het me af gauw teveel en heb ik hem gewoon in drie etappes over de dag verdeeld. Dan is het nog wel te doen. Pretentieus zou ik het verder niet durven noemen, Linklater lijkt het net als zijn andere films met de beste bedoelingen gemaakt te hebben, maar echt een film is dit nergens. Meer een halfgelukt experiment, ongetwijfelt gemaakt onder invloed van het een of ander. Het sequel ''A Scanner Darkly'' moet nog maar even wachten...

3 sterren

Erg boeiende en zeer aparte Linklater film.
Het begin deed me een beetje terug denken aan Slacker, het personage naar personage gaan zonder dat er echt een rode draad te bekennen is.
Deze film heeft natuurlijk wel een rode draad, maar daarom heen zijn zoveel andere dingen gestopt dat het soms moeilijk is de rode draad ook daadwerkelijk te kunnen blijven volgen.
Ik vond deze film weer erg genietbaar, maar aan de andere kant soms ook vermoeiend om te kijken, er wordt zoveel informatie naar je toe geworpen zonder dat je de tijd hebt het te kunnen verwerken.

Deze Linklater film kan met zekerheid een erg aparte kijk ervaring geven wat zeker niet iedereen kan waarderen maar voor de echte film liefhebbers en mensen die veel nadenken over het leven een film is die je gezien moet hebben.

Zeer geslaagde Linklater film, met de beste dialogen aan het einde.
4 sterren.

Ironische genoeg maakte deze me film erg slaperig. Er zaten desalniettemin wel wat leuke ideeën in. De clue maakte de film wel weer wat leuker, maar geen topper.

Gisteren gekeken: schitterende film. Heel erg interessante stof allemaal, en heel erg rustig, dromerig verteld. Ik ga zeker vaker van deze film genieten.