Twelve Monkeys (1995)

Waarom ? Zij had al de andere persoon in de foto bestudeerd en deze foto zat in een presentatie die ze gaf. Een blote man in een loopgraaf zal haar toch wel geintrigeerd hebben. En ze dacht hem al vanaf de eerste ontmoeting te herkennen. ( Van die foto dus. )

Ik zag ergens dat deze binnenkort op tv is... weet iemand toevallig wanneer precies?

Heb het al gevonden, zaterdag is ie op rtl 7 ik ga hem zeker kijken.

Vanavond komt die op RTL7, ben benieuwd!

Ja leuk vanavond is ie op rtl7!!!
En dan lekker om de 20 minuten 8 minuten reclame kijken...
Van mij hoeft t niet meer dat films op tv kijken...

Overdrijven is ook een kunst..

Buitengewoon mooie film met een uitblinkende Bruce Willis en een zeer goed op dreef zijnde Brad Pitt.

ik wilde hem helemaal niet zien,.. maar bleef haken: das een goed teken,

Geweldig mooie film. Vreemder kan haast niet, maar dit is echt iets waar ik heel erg van hou en waar ik me weken mee bezig kan houden. Willis stal voor mij toch de show. Beste rol die ik van hem heb gezien. En dat verhaal... Verwarrend.

zo krijg je toch wel bewondering voor Willis en Pitt...
"Who is it?"- gehalte is minimaal, maar juist andere zaken brengen je in de war, de overtuigingen van de karakters zelf, die je meeslepen. Zeer interessante film!

Kreeg trouwens het gevoel van "One Flew Over the Cuckoo's Nest" en "Shutter island"gecombineerd.

Heb je ook argumenten voor deze interpretatie? Want ik zie niet in waarom dit plausibeler zou zijn dan de gebruikelijke interpretatie.

Dat is zeker niet overdreven, het is gewoon zo. Jouw gevoel laat je niet in de steek.

Het verleden kan niet veranderd worden. Als je in de toekomst terug gaat naar de tijd dat je nog een kind was, zal dat kind later hoe dan ook weer terug gaan in het verleden. Dit blijft zo doorgaan, als een vicieuze cirkel.

Tegenvallende film. Geweldige rol die Pitt neerzet, de rest valt echt tegen. Ik had er meer van verwacht.

I'm looking for the Army of the Twelve Monkeys

Twelve Monkeys was een film die al erg lang op mijn verlanglijst stond om eens te zien maar wegens tijdgebrek leek het er nooit echt van te komen. Ook nu stond de film al zo'n dikke 3 maand digitaal stof te happen op de Belgacom decoder maar daarstraks, als ontspanning voor de komende examenblok, er dan toch eens tijd voor vrijgemaakt. De verwachtingen waren in ieder geval hoog gespannen vanwege de aanwezigheid van Terry Gilliam als regisseur.

Ik ben altijd al wel een fan geweest van het werk van Gilliam. Zijn Monty Python animatieperiode vind ik het minste wat hij heeft getoond maar vooral zijn inbreng in The Holy Grail en The Meaning of Life (die openingsscène!) is juist hetgeen waardoor ik fan ben geworden. Ik wist de exacte details van Twelve Monkeys niet maar ik wist wel dat het een science-fiction film was en ik was er dan ook volmondig van overtuigd dat Gilliam dit goed ging afgaan. En het gaat hem ook goed af maar toch, het pakte me niet volledig. Ik kan er dan ook niet juist mijn vinger op leggen maar hoewel de film een degelijk verhaal heeft, had ik toch net iets ingewikkelders verwacht. In mijn opzicht blijft het allemaal nogal straight-forward en ik had op het einde nog een echte mindfuck verwacht. Die blijft jammer genoeg uit en dan loopt ineens de aftiteling over het scherm. De uiteindelijke twist waar de jonge James Cole zijn eigen dood aanschouwt is in ieder geval leuk gevonden, is precies ook redelijk verfrissend in het genre want ik ben nog niet vaak een sci-fi film tegengekomen waar er niet wordt gezaagd over iemand die zijn jongere zelf ontmoet. Het tijdreizen aspect zelf komt op zich nog wel leuk uit de verf door middel van een aantal toffe gimmicks zoals de overeenkomsten tussen de twee verschillende tijdsperiodes.

Sterke rol voor Bruce Willis, zoveel is duidelijk. De evolutie die hij en Kathryn meemaakt (eerst gelooft zij hem niet en wanneer ze hem dan eindelijk wel gelooft, begint hij aan zichzelf te twijfelen) is redelijk uitgekauwd maar Willis weet hem goed te dragen. Dat is ergens ook wel te danken aan sterk tegenspel van Madeleine Stowe die vooral in de tweede helft van de film weet te overtuigen. Het was echter Brad Pitt die hier vaak de show weet te stelen. Tijdens het opnemen van de film was Pitt bijlange na nog niet zo bekend en hij werd dus een redelijk laag salaris betaald. Echter, toen de film werd uitgebracht had de wereld kennis gemaakt met onder andere Se7en en Interview with a Vampire waardoor hij een klasse hoger in de loonlijst was terecht gekomen. En dat is niet meer dan juist want waar ik vroeger altijd het idee had dat Pitt een pure pretty-boy acteur was, weet hij me hier nogmaals erg aangenaam te overtuigen. Leuk trouwens om Christopher Plummer (Captain Von Trapp!) nog te zien verschijnen in een kleine bijrol.

Typische Gilliam film die vooral weer interessant is vanwege de visuele vondsten. Qua verhaal blijft het echter allemaal nogal kort door de bocht en ik had toch iets meer speciaal verwacht, zeker als blijkt dat Gilliam rechten op de final cut had en zodoende dus het Brazil probleem kon vermijden. In ieder geval interessant om eens te zien maar ik zie hem liever bij Monty Python of Fear and Loathing in Las Vegas.

3.5*

Een leuk sciencefictionwerkje van Gilliam dat van begin tot einde weet te vermaken.

Laat ik maar gelijk beginnen met de positieve punten. Twelve Monkeys is een bijzondere film, waarbij het script gelijk al opvalt. Een ingenieus en erg sterk script, dat achteraf erg goed in elkaar blijkt te zitten. Ik houd op zich wel van films, waarbij de puzzelstukjes op het einde op zijn plaats blijken te vallen. Het is een moeilijke film, omdat je er wel constant bij moet nadenken en je jezelf soms afvraagt hoe een en ander nu in elkaar zit. Maar op het einde lijkt alles dan daadwerkelijk ook te kloppen.

Het tweede goede aan Twelve Monkeys is het sterke acteerwerk. Pitt zet een fenomenale rol neer als gestoorde gek, maar vooral Bruce Willis maakt indruk, in misschien wel zijn beste rol ooit. Hij moet er in ieder geval echt voor acteren en dat doet hij met verve. Voor de rest is het vooral erg vermakelijk, maar helemaal omver geblazen werd ik nooit. Het is vermakelijk maar nooit echt supergrappig. Ook wil het nooit heel spannend worden. Visueel is het vooral allemaal erg degelijk. Het hoogtepunt zijn absoluut de momenten in het gekkenhuis.

Twelve Monkey is absoluut een leuke film. Een prima script, zeer goed acteerwerk, en lekker mee puzzelen met alles, zorgen ervoor dat het geen seconde oninteressant is. Toch mist het iets om echt top te zijn, ik kan alleen niet zo gauw vertellen wat.

3,5*