Reconstruction (2003)

Blijft een erg enerverende zit deze film. Eén van de films die toch een zekere zin mijn passie voor film heeft aangestuurd. En dus een klein stukje sentiment meedraagt dat ik graag weer eens een bezoekje kom brengen, alsof het een oude vriend is, die ik graag eens weer een waardevol bezoek breng.

Reconstruction is voor mij zoals een jazzplaat, er zit voor mij een stukje fascinatie in door zijn stijl, maar ook een stukje rust en de complexiteit zorgt voor een extra betrokkenheid.

Het is een fijne trip, met mooie vele mooie warme liefdesscenes. De opening van de film in het café blijft toch wel ergens een favoriet. De prachtige woorden van Alex en de reacties van Aimée doen mij altijd erg warm worden.

En toch voelt het niet meer helemaal zo ongelofelijk aan als 10 jaar geleden bij de eerste zit. Enerzijds is de verrassing ervan af. Het was toen nog erg uniek. Het was de juiste film tijdens mijn odyssee in de wereld van cinema.

En nu 10 jaar later en ettelijke honderden (of duizenden) films later, is het nog steeds prachtig, maar niet de ervaring die ik toen had.

Ik zal echter blijven houden van deze film, maar heb er een halfje afgedaan van de perfecte score die ik er vroeger aan gaf.

Maar dit gaat die goede oude vriend blijven die ik toch wel eens af en toe ga blijven opzoeken.

niethie ik blijf je nog steeds dankbaar voor de dvd!

Ik had Adagio for Strings in het archief gelaten, maar verder moet ik toch m'n petje afnemen. Eigenlijk doet Boe wat een Nolan doet in titels als The Prestige/(Memento) of zelfs Inception maar dan net minder groots en demonstratief.

hoe heb je deze film kunnen bekijken?

de DVD te leen gehad. Die is sowieso te vinden op Amazon maar hopelijk kun je hem ook elders (tweedehands) krijgen. Een paar jaar terug viel het mij ook al op dat de film verbazingwekkend moeilijk (fysiek) toegankelijk is.

Iemand enig hoe ik aan deze film (met Engelse subs) kan komen zonder een exorbitant bedrag van 68 euro te hoeven betalen?

Wat een bijzondere film, en dat in positieve zin.

Visueel is het allemaal een lust voor het oog, interessante dialogen en een briljant mysterieus sfeertje.

Ik ga de film deze week nog eens herzien voor dat ik er een cijfer aan ga hangen.

Deze stond al eventjes op het lijstje, alleen moet je er de kans toe krijgen om hem te zien. Eindelijk gelukt. Als liefhebber van Deense films ben ik daar erg blij om. Ik zag al wat van het oeuvre van Christoffer Boe en zijn werk is best divers te noemen. Een detectivethriller, ronduit komische films, maar vaak ook mysterieuze films. Als debuutlangspeelfilm kan deze wel tellen. Erg gewaagd en niet altijd even duidelijk. Het is best een compliment om hem Lynchiaanse trekken toe te kennen.

Boe is een eigenwijze regisseur die goed weet wat hij wil en waar hij heen wil gaan. De keuze op Maria Bonnevie beide rollen van Aimée en Simone te laten spelen lijkt evident, maar ik denk niet dat elke regisseur dat zou gedaan hebben. Het leidt ongetwijfeld naar die ondoorgrondelijke wegen van de liefde. Wat maakt dat we verliefd worden op iemand en vooral welke impact of invloed hebben de context of de omstandigheden om die chemische reactie? Ook de rol van schrijver August is mysterieus en verwarrend, maar past wel binnen het geheel.

Het is een film die ik (binnenkort) nog eens wil en moet terugzien. In de eerste plaats om een aantal losse puzzelstukjes aan elkaar te koppelen, maar vooral omdat de film blijft hangen en me fascineert. Het visuele sterke verhaal is daar niet vreemd aan.

Het was even puzzelen met 'n import DVD en ondertitels maar uiteindelijk deze gisteren kunnen wegstrepen van m'n kijklijst.

Stijlvolle sfeerfilm, continue balans tussen fantasie en werkelijkheid waarbij het verhaal letterlijk ter plekke wordt geschreven.

Zo ik het zie, en zoals in de eerste paar minuten al aangekondigd, gaat het om een eerste blik, een eerste verleiding, de chemie en de gevolgen ervan in mogelijke relaties en levens die zouden kunnen ontstaan (of nooit bestaan zouden hebben) na dit eerste moment.

Mooi, mijn kopje thee wel.