Jackie Brown (1997)

De eerste en gelukkig ook de enige echte misser van Quentin Tarentino wat mij betreft. Over Jackie Brown hangt wel voortdurend dat prettige Tarentinosfeertje, maar verder weet het vrij weinig indruk te maken. De acteurs zijn goed gekozen en de vele knipogen naar oude blaxpoitation zijn duidelijk. Het plot is echter weinig bijzonder en vooral traag. Erg traag. Het is een misdaadfilmpje waarin de sympathieke hoofdpersonen uiteindelijk op slinkse wijze er met de hoofdprijs vandoor gaan, maar de opbouw en uitwerking zijn matig. De leukste rol is wat mij betreft die van Bridget Fonda, die als Melanie een nutteloos, maar interessant karakter speelt. De scene waarin ze De Niro loopt te jennen en vervolgens bruut neergeknald wordt is een absoluut lichtpuntje. Wat betreft de dialogen en muziekkeuze is Tarentino een meester. Jackie Brown is geen vreselijke film, maar wel het minste uit zijn oeuvre (voor zover ik die gezien heb). Het grootste probleem is uiteindelijk toch de traagheid.

De reden waarom ik dit de beste van Tarantino vind is omdat het zijn meest volwassen, subtiele en ingetogen film is. De eerste keer sloeg hij daarom ook wat tegen. Zijn andere films zijn 'luider' en meer onomwonden maar konden me de tweede keer minder boeien.

Niet fantastisch, maar wel amusant.

Degelijk misdaadverhaaltje, met een vermakelijk doch simpel plot. Qua inhoud heeft de film net te weinig te bieden, gezien de lange speelduur. Veel dialogen, dat wel, maar ook veel rond-de-pot-gedraai.

Qua acteerwerk heb ik wat gemengde gevoelens. Samuel L Jackson speelt weer een schreeuwerig typetje, iets wat hij goed kan, maar ook (te) veel doet. Robert De Niro had een erg grappig rolletje, maar met zijn talent kan hij beter iets groter krijgen. Pam Grier doet het redelijk. Robert Forster en Michael Keaton waren nogal saai.

Het camerawerk was uitstekend. Tarantino weet echt wel hoe een film in beeld gebracht dient te worden. Ook de muziekkeuze paste perfect. De dialogen waren hier minder dan in bv Pulp Fiction.

3,5

Was een goeie en leuke film om te zien.
Wie Pulp Fiction goed vond zal deze ook wel wat vinden, want zitten best wat herkenningspunten in.

Van Pam Grier had ik nog niet eerder films gezien, kende haar enkel uit Miami Vice maar vond haar erg goed in haar rol. Samuel L. Jackson zoals altijd heel scherp, een kleinere rol voor Robert De Niro maar wel een leuk personage, en Bridget Fonda zag er heel erg sexy uit.

De soundtrack vond ik ook erg goed, zorgde vaak voor een jaren 70 sfeertje.

Minder bekend dan Pulp Fiction, maar zeker een aanrader dus.

4 sterren

Saaie film. Het verhaal is is niet verschrikkelijk maar ook niet interessant genoeg. Het beste aan deze film is Samuel L. Jackson die zoals altijd goed acteerde. Robert de Niro speelde ook goed maar zijn personage is niet veel aan. Pam Grier doet niets speciaals.

Het is geen slechte film maar wel vreselijk overgewaardeerd hier, waarschijnlijk alleen omdat ie van Tarantino is. Toen ik deze gister afgekeken had was Reservoir Dogs op tv. Het kwatiertje dat ik nog van RD bekeken heb was stukken leuker dan heel Jackie Brown.

Echt? Dan vind ik Reservoir Dogs een stuk ingetogener en om die reden veruit ook Tarantino's beste. Een groepje ruziënde mannen in één garage, met niks meer dan een popzender op de radio en hun vlotte babbel. Jackie Brown wil daarentegen eigenlijk maar niet op gang komen. Daar wil Tarantino simpelweg te veel personages uitdiepen zonder er echt de tijd voor te nemen.

Weer een leuke vondst van Tarantino.

Het is qua verhaallijn allemaal wat simpeler dan bij Pulp Fiction, wat meer rechttoe rechtaan, maar dat is absoluut niet vervelend. Pam Grier zet hier een prima hoofdrol neer als stewardess Jackie Brown. Ze maakt van haar personage een sterk vrouw van vlees en bloed, een echt personage dat de nodige diepgang meekrijgt. De bijrollen zijn echter het leukst. Samuel L. Jackson is met zijn dialogen en oneliners erg grappig, maar vooral Robert de Niro is ontzettend grappig en lijkt continu stoned en onder invloed te zijn, zo sloom komt hij vaak over. Ook Robert Forster verdient nog een vermelding voor zijn leuke rol.

Naast leuke personages, komen er een hoop leuke en boeiende dialogen in voor, iets wat Tarantino altijd wel kenmerkt. Het verhaal is daarnaast op een bijzondere leuke manier uitgewerkt, niet ingewikkeld, maar wel vlot. Vooral de scène, die vanuit verschillende invalshoeken wordt bekeken, is leuk gemonteerd en verduidelijkt daarnaast een hoop. Tevens wordt Jackie Brown gekenmerkt door aanstekelijke muziek, die de jaren zeventig een beetje doen herleven. Het grappige repeterende deuntje van de Deftones is daar zo’n typisch voorbeeld van.

Ja prima film dus, waarbij de speelduur tweeënhalf uur zo voorbij is.

4,0*

Leuke film, maar het duurt wel een beetje te lang. Het beste van de film vind ik de ontzettend goed Robert de Niro. Die speelt echt fantastisch.
3.5*