Saturday Night Fever (1977)

Helaas

Ik snap je .
Een beetje afstand van nemen, dan zie je dat het eigenlijk best grappig is .

Inderdaad, zo belachelijk dat het grappig is hé

Een TOPPER! Om dat te begrijpen moet je de sfeer uit de jaren 70 geproeft hebben. Dit was toen een geweldig succes over de hele wereld. Als je de film nu tegen het licht houdt met de mogelijkheden die men nu heeft (special effects) tja, dan is het natuurlijk maar een mager filmpje. Daarom zeg ik dat je dit meegemaakt moet hebben om de film te waarderen hoe die toen op het publiek overkwam. Een topper kan ik je zeggen!

Al Pacino! Attica! Attica! Attica!

Saturday Night Fever was zo'n film die al lang op mijn verlanglijstje stond maar waarvan het nog nooit was gekomen om hem te kopen. Een tijd geleden gaven ze hem toen op VijfTV (de enige zender volgens mij die regelmatig nog eens zo'n dansklassieker uitzend) dus had ik hem toen opgenomen. Gisteren maar eens opgezet met de gedachte dat dit iets zoals Grease ging zijn.

Daar zit dan ook meteen de verrassing van deze film, het is helemaal geen Grease. Technisch gezien is Grease geen Saturday Night Fever want die was eerder maar soit, je weet wel wat ik bedoel. Badham levert een film af die zwaarder van toon is dan ik me had voorgesteld. Het dansen overheerst natuurlijk nog altijd maar de film probeert een aantal maatschappelijke problemen te introduceren die soms geslaagd zijn maar al even vaak misplaatst zijn. Thema's zoals de 'verkrachting' op Stephanie wordt netjes uitgewerkt en ook de dood van Bobby C voel je van verre aankomen maar het wordt nog altijd wel boeiend in beeld gebracht. Langs de andere kant hadden de stukken met Anette van mij niet gehoeven. Wel kent de film een aantal onafgewerkte scènes zoals heel het gebeuren tussen de Faces en die Spaanse bende. Ze waren ervan overtuigd dat ze rammel gingen terugkrijgen maar er wordt met geen woord meer over gerept? Beetje vreemd. Op zich is het ergens wel leuk natuurlijk want nu heeft de film nog een paar ietwat interessante subplotten want qua dansen had ik wel wat beter verwacht. Ik ben zelf geboren in '91 dus je kunt me moeilijk kwalijk nemen dat ik disco niet zo fantastisch vind. Travolta doet hier en daar een leuk kunstje maar jammer genoeg blijft het daar bij en stelt Saturday Night Fever in dit opzicht toch wat teleur (zeker als je kijkt naar wat Travolta een jaar later zou afbrengen met Grease). The Bee Gees hebben nooit echt tot één van mijn favoriete groepen behoord, ben toch meer een oude rock fan à la Led Zeppelin, maar ik moet toegeven dat het hier allemaal toch niet zo slecht klinkt. Ik zou er geen cd van willen hebben maar in combinatie met de discowereld komen nummers zoals Staying Alive, Night Fever en How Deep is Your Love compleet tot hun recht.

Travolta, wat valt daar tegenwoordig nog over te zeggen. Hij wordt terug vader en als je als dochter/zoon van naar de films van pappie kijkt dan moet je wel toegeven dat de man er een rijkelijk gevuld oeuvre op heeft nagehouden. Met dansfilms werd hij bekend maar later wist hij zich pas echt een plaats in de cinema te geven door films à la Pulp Fiction en Face/Off. Het is dan ook vreemd dat het eigenlijk hier allemaal is begonnen. Ik moet toegeven dat Travolta het voor een eerste hoofdrol zeker en vast niet slecht doet. Soms een tikkeltje te passief of te overdreven (de don't hit my hair scène o.a.) maar over het algemeen wel goed te pruimen. Voor de andere acteurs geldt dit wat minder. Zowat 40% van de cast had nog nooit voor een camera gestaan en dat is er wel aan te merken. Gelukkig zorgt dit wel voor een zekere charme die de film goed doet. Natuurlijk is het ook leuk om uit die 40% een aantal bekende namen uit te pikken zoals Fran Drescher. Karen Lynn Gorney doet het als Travolta's love intrest ook niet slecht maar weet in de 'normalere' scènes niet echt te overtuigen. Als bitch daarentegen...

Qua inhoud is het één van de beste dansfilms maar jammer genoeg straalt de film een te negatieve sfeer uit om andere feelgoods van de troon af te stoten (Saturday Night Fever kan wel als feelgood worden opgevat omdat Tony en Stephanie toch bij elkaar komen) Minder als Grease maar toch wel het kijken waard, film is hier wel serieus ondergewaardeerd. Want hoe je het ook draait of keert, een serieuze invloed heeft Saturday Night Fever zeker en vast gehad, bekijk de references lijst op Imdb maar eens..

3.5*

Men heeft wel 'ns de gewoonte om alle dansfilms over één kam te scheren als zeemzoete niemanddalletjes. Saturday Night Fever kende ik voornamelijk van zijn openingsscène: het stoere pasje van John Travolta op 'Staying Alive'. Maar de film weet verrassend genoeg veel complexer uit de hoek te komen. Op een heel simpele, maar daarom juist effectieve manier handelt de film over maatschappelijke thema's als armoede, klassenverschillen, generatiekloven en uitzichtloosheid. De personages zijn dan ook geen idealistische moraalridders zoals in andere dansfilms als Step Up en Honey, maar onbeschoft gespuis dat naast dansen ook graag homo's beledigt, vrouwen deelt en Puerto Ricanen ineen timmert. In contrast met deze rauwere achtergrond, zijn de dansscènes zeer mooi, innemend en energiek. Bovendien zitten ze technisch gewoon perfect ineen. John Travolta zet met veel 'schwung' en flamboyante outfits een zeer memorabel personage neer. Ik vind dit misschien zelfs zijn beste rol.
Een onderschat pareltje dat zowel levenslust als doelloosheid uitstraalt.

Gisteren na ruim 30 jaar herzien en ik moet zeggen de film wordt beter en beter een heerlijk tijdsbeeld en een mooi drama , over de muziek kunnen we alleen maar zeggen geniaal en wat Travolta aangaat die is nog steeds een wereld ster na wat ups en downs.

Ik zag laatst een Special Edition dvd hiervan in de mediamarkt. Echt grappig, met als hoes Travolta's kleding met dat borsthaar eruit

Weet iemand wat ik bedoel?

Goede film, die in de jaren 70 een enorme impact heeft gehad. Vooral de sterke muziek is een pluspunt. Maar ook het verhaal is aardig uitgewerkt. En was bovendien zwaarder van aard dan ik van tevoren verwacht had. Travolta speelt zijn rol verder goed, en met de nodige passie. 4 sterren.

God wat is die Tony een eikel. De film draait natuurlijk rond disco en vooral voor discomuziek en de tijdsgeest van eind jaren '70 een 'belangrijke film'. Ik heb helemaal niets met disco en voor de muziek moest ik de film dus ook niet zien. Bovendien ben ik al in andere dansfilms meer overtuigd door het danswerk dan hier. Niet bepaald indrukwekkend. De dansen zijn niet echt hoogstaand, hoogstens typerend voor het genre. Ik heb die tijd niet meegemaakt, dus mijn beeld van disco komt wel overeen met dat van deze film. Al vraag ik me af of het karikaturale beeld van discomuziek niet mede gevormd werd door deze film. Verdienste van de film natuurlijk, maar als filmliefhebber ben ik daar vet mee.

Naast de disco wil de maker van de film ook enkele maatschappelijke thema's in de soep gooien als abortus, celibaat, anticonceptie, veilig vrijen, verkrachting, drugs, etc... Maar telkens vluchtig, alsof het gewoon dagelijkse kost in het wereldje van de discotheken. Wat waarschijnlijk inderdaad zo was en is.

De film is niet echt opbouwend trouwens en heeft een anticlimax. Opvallend voor dergelijke film eigenlijk, maar dat wil niet zeggen dat de film daarmee goed gemaakt is. Saturday Night Fever is niet bepaald een film naar mijn smaak. Het heeft lang geduurd voor ik hem zag, en nu weet ik waarom.

Vermakelijke film met een heerlijke soundtrack van de Bee Gees. Zou bijna verlangen naar die tijd. Verhaal is wat dunnetjes maar de dans scenes van Travolta maken dat weer helemaal goed. Deze film was een boost voor de disco scene destijds. Half sterretje meer voor de goede muziek en dansssenes

Pff, wat ben ik blij dat discomuziek dood is...die disco versie van Beethoven staat echt in mn top 10 van meest irritante platen. If I cant have you kwam me ook iets te vaak voorbij.

Muziek vond ik dus niet veel aan maar als film viel het me eigenlijk niet eens tegen. Had blijmoedig verhaal verwacht met standaard happy end maar film was stuk donkerder. Travolta zet de nogal onsympathieke hoofdpersoon redelijk goed neer, vrouwelijke hoofdrol was minder overtuigend, actrice is dan ook in de vergetelheid geraakt.