La Historia Oficial (1985)

Dit met een Oscar bekroonde speelfilmdebuut van voormalig reclamefilmer Luis Puenzo doet een boekje open over het schrikbewind van de Argentijnse militaire junta in de late jaren '70. Norma Aleandro werd in Cannes onderscheiden met de prijs voor de beste actrice.

Oei oei wat komt hier even op een heftige manier een nationaal trauma naar boven.
Duidelijk een film die toen gemaakt móest worden. Wat een pijnlijke ervaring zal dat toen geweest zijn voor veel mensen.

De vorm van de film is erg goed, de persoonlijke beleving van de geschiedenis in plaats van wat algemene politieke gebeurtenissen. Briljant gespeeld ook.
Het is wel een behoorlijk zware film, waardoor ik hem niet echt snel weer zou hoeven zien.

Wat jammer dat ik niets afweet van de politieke en sociale geschiedenis van Argentinië, anders was deze film allicht een 'mokerslag' geweest.

Een erg menselijke film die aan de oppervlakte rustig voortkabbelt, maar waarvan de onderstroom bijzonder turbulent is. Echt bijzonder jammer dat ik de kennis niet bezat, want dit moet ongetwijfeld een erg gewaagde film geweest zijn die tot op de dag van vandaag nog menig Argentijn beroert.

3,5*

Beste-buitenlandse film van 1985 tevens het jaar dat ik geboren werd.

Het verhaal speelt tijdens het regime in Argentinië. Centraal staat een echtpaar met een aangenomen kind. Zij is geschiedenislerares, die geen oog heeft voor de werkelijkheid en hij werkt bij een bedrijf dat profiteert van corruptie. Langzaam maar zeker krijgt zij door dat het kind de dochter moet zijn van één van de vele vermiste ouders. Met de titel wordt bedoeld dat de officiële geschiedschrijving vals is.

Duidelijk een zwaar drama dat alle aandacht van je vraagt. Vooral het laatste uur ontpopt de film tot een ware klassieker uit Argentinië. Ik had hem lichter verwacht dus ik zetten de film vanmiddag gezellig op. Kwam een beetje raar uit want het werd een pittig drama. Als je hem gaat bekijken dan ga er goed voor zitten want dit is niet iets als hap-slik-weg-films-uit-hollywood. Dit is een film om na afloop eens flink in discussie te gaan. Maar helaas zullen wel weinig mensen zijn die deze film hebben gezien hebben. Ik ben er wel blij om maar verwachtte niet zo'n zwaar thema daarom dit ietwat lage cijfer.

Belachelijk gemiddelde.

Zoveel wijkt het gemiddelde toch niet af van jou ster...

Vind ik wel, vooral aangezien ik normaal niet zo hoog stem.

Onthutsende film over de naweeën van de Argentijnse junta (1976-1983).
Geschiedenislerares heeft vanuit haar beschermde omgeving geen idee wat voor vreselijke dingen de militairen en hun handlangers in die jaren hebben uitgevreten. Eerst door een jeugdvriendin en later ook door haar studenten komt ze er stukje bij beetje achter wat er allemaal gebeurd is. Er gaat een afschrikwekkende wereld voor haar open.
Was haar man daar ook bij betrokken? En hoe zit het met haar geadopteerde dochtertje Gaby? Terwijl de “Dwaze Moeders” dag in dag uit demonstreren op het Plaza de Mayo, gaat de lerares zelf op zoek naar de waarheid.

Deze onthutsende film is destijds terecht overladen met prijzen en ontvangt nog steeds lovende kritieken. Niet alleen vanwege het verhaal, maar ook door het prachtige spel van Norma Aleandro als de lerares en de vertederende rol van Analia Castro als de kleine Gaby.

Fascinerend!