The Last Temptation of Christ (1988)

Meesterlijke film. Het christelijk geloof en het verhaal van Jezus wordt ongelofelijk uitgediept met een schitterende filosofie.

Aardige film. Behalve dat Jezus in het begin wordt geintroduceerd als kruizenmaker voor de Romeinen zijn de eerste 90 minuten(+/-) toch duidelijk geinspireerd op het leven van Jezus zoals beschreven in de Bijbel. Pas op het eind wordt het interessant met het visioen van de duivel(ik zag 't absoluut niet aankomen) ... Ken je de Bijbel niet, dan kan ik me voorstellen dat het allemaal wat beter te doen is, maar ik ken betere films over Het Onderwerp.

Deze van Scorsese had ik nog niet gezien, ik moet zeggen dat ik het een prachtfilm vind.Ik heb Willem Defoe nog nooit zo goed zien acteren, alles wat hij deed was geloofwaardig.

Dat deze film veel los maakte kan ik me wel voorstellen, heel moedig van Scorsese om toch door te zetten.Harvey Keitel als Judas was ook erg overtuigend,een Judas die net als in Jesus Christ Superstar, weer anders neergezet werd dan we mee vertrouwd zijn. Niet een op geld beluste uitgerekende verrader, maar een van Jezus beste vrienden,die met pijn in zijn hart deed wat van hem gevraagd werd.

Harry Dean Stanton als Saulus(later Paulus) vond ik een aangename verrassing.

Hoewel deze versie van het leven en sterven van Jezus minder bloederig was dan The passion of the Christ waren er toch een aantal scene's om van te rillen, maar de nadruk lag er minder op.

Ik heb erg genoten van The last temptation of Christ en snap niet waarom er maar 193 keer op gestemt is.

Prachtig in beeld gebrachte film over Jezus, gespeeld door een sublieme Dafoe, maar waar al die gelovigen zich zo druk om maakten toen deze film uitkwam, het zou vol leugens zitten, bla bla..

Sorry, maar de bijbel staat vol met leugens en halve waarheden en zelfs de hele geschiedenis rond het ontstaan van de kerk slaat gewoon nergens meer op (zie/lees o.a. The DaVinci Code), het komt erop neer dat een stel mannen hebben bepaald wat wel en niet in de bijbel kwam te staan, de vrouwen zijn alleen maar belangrijk voor moederschap en alles wat/wie tegen de kerk was, werd opgehangen, weggedreven, geketterd en voor heksen uitgemaakt.

Heilige symbolen werden ineens verandert in iets duisters, zoals de pentagram, die vroeger stond als verering van een vrouwelijke god, wat vlgs de kerk natuurlijk niet kon en ga zo maar door. Het bekendst zijn natuurlijk nog steeds de Salem witchtrials en de kerkelijke inquisition, of hoe ze die hier ook noemen.

Ik had al genoten van die van Mel Gibson, maar ik vind deze toch een stuk beter, niet zo bloederig en met wat meer inhoud over Jezus' leven. Welverdiende 4 sterren.....................

Matige Scorsese met een hoop onzinnig en saai geleuter over waar het Christendom voor zou staan enz. Het grootste deel van de film zat ik naar de tijd te gapen in de hoop dat de film spoedig gedaan zou zijn want dit was gewoon een verschrikkelijk lange zit.

Aanvankelijk vond ik Willem Dafoe een complete miscasting als Jezus, zijn speeches kwamen verre van overtuigend over en hij zag er helemaal niet uit als een Jezus-figuur, het had alleszins door vele acteurs beter gedaan kunnen worden. Pas in het laatste uur bij de kruisiging kreeg ik wat sterker acteerwerk te zien van Dafoe. Harvey Keitel zette ook al niet een al te beste acteerprestatie neer en de rest van de cast kan ik me zelfs al niet meer herrineren. De soundtrack was ook al niet bijzonder maar dat geldt wel voor meerdere films van Scorsese. Aan het verhaal is dan weer duidelijk te zien dat het niet helemaal overeenkomt met de Bijbel, zeker vanaf het gedeelte met de kruisiging neemt het verhaal een heel andere wending. Duidelijk een mindere film van Scorsese..

2.0 sterren

Dit punt moet ik toch met je oneens zijn. De soudntrack van Peter Gabriel is naar mijn mening juist heel bijzonder (ironisch genoeg van veel islamitische artiesten). Met veel inkleurig die je bij veel Hollywood componisten niet zou voden. Veel authentiek traditioneel instrumentarium en uitvoeringen. En het sterkste punt van de film wat mij betreft.

Een film die een grote indruk achterlaat, een ware krachttoer van Dafoe. Geweldig verfilmd en met een zeer sterke score. Het scenario is bij vlagen niets minder dan briljant, maar zakt af en toe ook wat in - het blijft een fascinerend persoon, die Schrader.
Het controversiële laatste halfuur is het sterkste stuk van de film: ook nu hij van het echte leven geproefd heeft (seks, een gezin...), kiest Jezus ervoor om gekruisigd te worden. Dát betekent pas wat.

De film is pas echt interessant geworden doordat hij opvallende parallellen met het evangelie van Judas vertoont. Ook zonder dit was de film uitstekend geweest. Jammer genoeg werd de film de tweede helft te traag op sommige punten en zag niet alles er even authentiek uit. Opvallend is het vele Arabisch dat op de achtergrond te horen is.

Maar weer eens een film van (held) Martin Scorsese gezien. Mooi gemaakt, een uitstekende rol van Dafoe en best interessant. Maar het duurt wel lang allemaal.

En daarvoor is het - bij vlagen - net wat te niet boeiend. Een beetje een fluctuerend geheel; boeiend, niet boeiend, boeiend, niet boeiend, etc. En dat komt zo'n lange speelduur niet helemaal ten goede. Gibson's 'Passion' is op dat vlak beter.

Best wel een interessant uitgangspunt; wel / niet de zoon van God. De muziek van Peter Gabriel is mooi en op cinematografisch vlak mag de film er ook zijn. Voldoende.

Misschien heb je de film niet zo goed begrepen

De film start door mee te delen dat het fictie is en niet gebaseerd op de evangelies. Toch voelt The Last Temptation echter aan dan alle andere films over het leven van Jezus. Ik heb alleen af en toe problemen met de kwaliteit of de staat van de film. Het lijkt wel een kruising tussen film en video. Dit heb ik wel meer met Scorsese behalve dan met Casino. Maar goed, de wijze waarop het 'bekende' verhaal wordt verteld, de fantastische begeleiding van Peter Gabriel's score, de performances van zowat iedereen (zelfs het kind in het laatste deel van de film), elementen zoals die man met z'n handgebaren wanneer Jezus aan het kruis hangt, het slow motion shot van Jezus die zijn kruis draagt tijdens de kruisweg ... maken dit ruimschoots goed. Om kort te zijn, dit is de beste film over het leven van Jezus. En na teleurstellende films als Shutter Island, The Departed en The Aviator deed het nog eens goed om een goede Scorsese aan het werk te zien.

Oja, dit nog, de muziek tijdens de aftiteling vormt op de één of ander manier voor een prachtige en passende resolutie.

Interessant dat je nou juist naar The Davinci Code verwijst om je argumenten te staven. The Davinci Code is meer fictie dan feiten en is een goedkoop samenraapsel van het "Het heilige bloed" en "De Helige graal". Beter lees je "De geheimen van de Da Vinci Code" of "The Da Vinci Hoax. Exposing the Errors in The Da Vinci Code". Verder werp je nog wat namen en termen op waarvan je volgens mij niet de werkelijk achtergrond kent en gebasseerd op dit alles probeer je de Bijbel te bekritiseren.

Een behoorlijk goede film van Martin Scorsese, die het verhaal van Jezus Christus eens op een iets andere wijze vertelt.

Als je bekend bent met de bijbel, zoals ik, dan komen sommige zaken in de film vreemd voor. Anderen zal dat ongetwijfeld minder opvallen. De film is ook heel duidelijk daarin en laat er geen twijfel over bestaan dat het fictie is. Desondanks is het door het ietwat andere verhaal een redelijk interessante film geworden.

De rol van Jezus lijkt me niet bepaald de makkelijkste rol om te spelen. Het is een rol, waar altijd kritiek op zal komen en een rol, die vooral in deze film ook fysiek veel van de acteur eist. Wat dat betreft neem ik mijn petje af voor Willem Dafoe, die deze zware rol, toch behoorlijk sterk en goed invult. Verder speelt Harvey Keitel een prima rol als de apostel Judas. De rol van Judas is ook erg interessant, omdat die hier toch wel behoorlijk verschilt van zijn rol in de bijbel. Dat houdt de film boeiend en geeft een verhaal dat ik al kende en een paar keer gezien heb, toch een frisse wending.

Hoewel de film soms wat inzakt en best lang is, blijft het grotendeels boeiend. De ondersteunende muziek is goed en past ook echt bij de film. Het einde is ook sterk gevonden en achteraf gezien is het ook een film, die mij weer eens even aan het denken zette. Ja een bovengemiddelde film dit, waarin Scorsese een sterke boodschap verteld, zonder zieltjes te willen winnen.

3,5*