The Miracle Worker (1962)

Patty Duke en Anne Bancroft zijn onvergetelijk. Beiden wonnen dan ook terecht een Oscar voor hun sublieme vertolking...

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Wij hebben in het college cultuurfilosofie een deel van deze film gezien (ik studeer filosofie) om de essentie van taal duidelijk te maken. Ik zet het even tussen spoilertags omdat dat ook de plot van de film zou verraden.

Sullivan slaagt erin Helen een paar woorden, zoals 'pop', aan te leren, maar Helen kan deze woorden enkel gebruiken als ze daadwerkelijk geconfronteerd wordt met een pop. Dit is nog geen echte taal maar louter praktische reflex. Ze vat het concept 'pop' nog niet. Op een dag echter vat Helen de essentie van taal tijdens een wandeling in de tuin: terwijl ze haar hand onder het stromend pompwater houdt schrijft Sullivan het woord 'water' in haar hand, en op dat eigenste ogenblik vat ze de waarde van een woord; dat het een concept belichaamt in onze geest en dat je een woord zelfs kan gebruiken als het object niet in de buurt is. Diezelfde dag nog leert ze 30 woorden, en ze zal later een boel boeken schrijven.

Opnieuw een ondergewaardeerd pareltje van regisseur Penn, een erg indrukwekkende film vol emotie, ongeloofelijk sterke rollen van Bancroft en Duke (die beide een welverdiende oscar wonnen voor hun rollen), een paar onvergetelijke scenes en bovenal gewoon een ontzettend indrukwekkend verhaal dat je niet makkelijk loslaat.

4 sterren

Het is inderdaad erg sterk geacteerd, hoewel Duke overduidelijk te oud was voor een 7-jarige. Het verhaal blijft boeiend, maar wordt nergens meeslepend. Het is wel bovenmaats, maar deed uiteindelijk niet veel met me.

Deze film heb ik even laten bezinken. Hij is namelijk best emotioneel. Meestal geef ik dan eerst een hoge waardering, maar gaat er later toch weer een stem vanaf.

Cinematografisch zit het helemaal goed met deze film. Mooie camera bewegingen die continu de acties van de hoofdpersonen volgen, prachtig zwart witte fotografie en mooie close ups.
Voor een amerikaanse film uit begin jaren 60 dus best wel modern.

Een minpunt vond ik juist het acteerwerk, dat wel heel intens is, maar in veel scenes vond ik het wel erg dik aangezet en de choreografie was ook heel overdreven.. Allemaal bedoeld natuurlijk om een emotioneel effect te behalen, maar het was net iets over de top. En het einde vond ik wel erg makkelijk, hadden ze best iets langer over mogen doen.
Toch was dit zeker geen slechte film, de behandeling van het thema vond ik redelijk en ik had hier nog nooit een film over gezien. Je zou denken dat je zonder zicht en gehoor zo goed als afgesloten bent van de omgeving, maar je hebt nog drie zintuigen over.. en hersenen.

Aangrijpende film over een meisje dat doof en blind geboren wordt en een lerares die haar leert communiceren. De scenes waarin de lerares bezig is met het meisje zijn behoorlijk intens en ook zeer boeiend. Het camerawerk tijdens deze lange scenes vormt een belangrijk onderdeel. Twee uitstekende hoofdrollen van Anne Bancroft en een jonge Patty Duke in twee fysieke rollen.

Als kind deze film gezien en is me altijd bijgebleven.
Intens en hard. Maar ook mooi en liefdevol.