Empire of the Sun (1987)

dit blijft een geweldige film. HET meesterwerk van Steven Spielberg!

En blijkbaar ook de vaakst onbegrepen Spielberg film, gezien het geklaag over gebrek aan "realiteit".

Begrijp die commentaren ook niet. Spielberg heeft nooit de bedoeling gehad een 100% correct historisch epos te maken. De film is een coming of age verhaal over een jongen in een concentratiekamp. Niets meer en niets minder.

Ik vind niet dat Japanners in deze film zo positief worden neergezet?
Je spreekt trouwens over Japan alsof het één persoon betreft, een beetje nuanceren mag wel. Anders kun je een groot deel van de Nederlanders ook best op diezelfde misdadige hoop gooien, nergens werd zo innig samengewerkt en gecollaboreerd met de Duitsers als hier.

Kan je een voorbeeld geven van die overacting van Bale? Het is zeker niet ingetogen gespeeld maar ik vond 'm over de ganse lijn onwaarschijnlijk overtuigend. En misschien nog belangrijker, hij bleef steeds een kind.

De laatste Spielberg films die ik zag vielen op de een of andere manier toch telkens een beetje tegen. Empire of the Sun is gelukkig geen tegenvaller en weet mij wel te overtuigen.

Ik ben altijd al fan geweest van Christian Bale, maar jong als hij hier is had ik hem nog niet eerder gezien. Bale speelt in deze film de sterren van de hemel. Het overtuigd als het kind dat af en toe best bijdehand is, maar wiens leven door de oorlog nooit meer hetzelfde zal zijn. Verder zijn er goede rollen voor Malkovich, Pantoliani en zelfs een piepjonge Stiller komt voorbij.

Spielberg combineert een goed en overtuigend verhaal met soms erg sterke shots. Vooral de momenten waarbij de vliegtuigen wer eens over en voorbij vliegen, zijn erg sterk. Waar een film als Pearl Harbour faalt op dit gebied, overtuigt deze film wel.Ook een compliment aan de muzikale bijdrage van John Williams, die gelukkig niet al te bombastisch is, maar juist redelijk ingetogen en mooi.

Ja, een knappe film, waarmee Spielberg weer eens bewijst het toch te kunnen. Zijn sci-fi films vind ik minder, maar zijn films met of over de oorlog zijn wel erg sterk, zo ook deze.

4,0*

Uitgesponnen...

Wel, wat van deze film te zeggen. Uitgangspunt en setting spraken me zeer aan. Het begin van de film wordt ook goed neergezet. So far so good. Het verhaal an sich, en ook nog eens bekeken door de ogen van een goed acterende Bale ( Malkovich is weer formidabel) wil er bij nog best in. Alsmede de degradatie van de mens in een gevangenenkamp.

Maar e.e.a. wordt veel te veel uitgesponnen en theatraal neergezet door Spielberg. In sommige van zijn films heeft hij daar last van. Episch is prima, echter dit vond ik te veel van het goede.

Dus nee, niet mijn cup of tea. In de box office overigens ook niet. Afgezien van Sugerland Express zijn slechts scorende film. Zeer nipt 2,5 sterren

De blu-ray is aangekondigd. Een no brainer!

Weet je al waar hij straks met Nederlandse ondertiteling verkrijgbaar is? Gister bij de Fame in A'dam te horen gekregen dat ze hem sinds oktober niet meer konden bestellen?

Sorry, nee.

Quoteringen worden waarschijnlijk overgenomen uit één of ander boek.

Toegegeven, ook dit blijft bij mij grote vraagtekens oproepen. Ook ik had begrepen dat de Jappen ontzettend wreed konden zijn in hun kampen en tegenover chinezen nog extremer.

Maar daar zie je in deze film maar weinig van !? Dat Jappen hun geschiedenis willen 'vervalsen' in deze als het zou kunnen is mij al 'ns opgevallen. Maar wat was hier de bedoeling ? Een Disney verfilming ten aanzien van het Jappenkamp en/of viel de wreedheden hier en ook vaker wel mee.. wie het weet mag het zeggen

Weet je dat dan niet?

Ok, wat was hier de bedoeling ten aanzien van het Jappenkamp ?

Ik zit te denken aan een Disney verfilming om alle leeftijden te kunnen bereiken wat (waarschijnlijk) commercieel gezien veel aantrekkerlijker is. Maar misschien vielen de wreedheden gewoonweg (soms) reuze mee.. ? Wat is het waarheidsgehalte in deze film over hoe het echt in een Jappenkamp ten tijden van de oorlog ging..

Sommige zaken geven wellicht enigsinds een indicatie, de lijken die toch regelmatig voorbij komen, de niet Japanse en dus uit eigen gelederen dokter, het lichamelijk werk wat aanvankelijk even voorbij komt. Maar met deze indicaties, moet je daar de wreedheid er dan verder zelf uit halen en zelf mee nemen in het verhaal.. Ik verneem graag meer info. hierover, wat was hier van de bedoeling.

Film is gebaseerd op een boek, van iemand die als kind, of tiener, in zo'n kamp zat net buiten Shanghai.
Dus verhaal is verteld vanuit de ogen van een kind (gespeeld door Christian Bale in deze film)

De ouders van James Graham Ballard en de schrijver waren in het echt door de japanners naar de Lunghua Civilian Assembly Centre (dus voor burgers en niet voor soldaten) gestuurt en ik neem aan dat zij anders worden behandeld dan militairen?

Hier is een artikel over de schrijver (JG Ballard) dat je misschien meer achtergrond geeft?

"Ballard’s memories of pre-war Shanghai were of “a cruel city”. “If you fainted on the road from lack of food you lay there until you died,” he said. “There used to be carts going around the city picking up dead bodies.”
A year after the Japanese seized Shanghai, Ballard and his family were interned in Lunghua Camp just outside the city. “It was absolutely the reverse of anything I had ever known,” he recalled. “Previously we had lived an incredibly formal existence, then suddenly I was a member of a 2,000-strong tenement family. I had a good time, I thoroughly enjoyed myself.”

JG Ballard - Telegraph - telegraph.co.uk

Ok, zo kan ik het zien. Door de ogen van een kind.. (zelf heeft hij gerelativeerd als “mijn leven gezien door de spiegel van mijn fictie die geïnspireerd is door dat leven.”) Maar dat is dus de Disney variant waar je de harde werkelijkheid wat in verbloemd.

Om ook antwoord (waarvoor mijn dank) en wat info. te geven. Je had volgens mij vrouwenkampen met kinderen vaak tot 10 jaar die dan naar de mannenkampen gingen. Je had burger kampen gemengd en ook nog kampen met krijgsgevangen en burgers.

Verder nog en staat ook in wiki:

"Zo had Japan vanaf 1937 oorlog in China gevoerd, waarbij Japanse militairen zeer wreed te keer waren gegaan, zowel tegen de civiele bevolking als tegenover krijgsgevangenen.

Op grote schaal maakten zij zich schuldig aan plundering, massamoord, verkrachting en andere gruwelijkheden.

Hoewel Japan, na geallieerde aandrang, kort na het uitbreken van de oorlog in de Pacific, verklaarde, dat het land zich aan de bepalingen van de Conventie zou houden, werden er in de zuidelijke regionen (waaronder de Indische archipel) zeker geen gelijkluidende orders gegeven aan de Japanse militaire gezaghebbers.

Eind april 1942 gaf de Japanse minister-president tevens minister van oorlog, generaal Tojo, opdracht de westerse krijgsgevangenen hard en op vernederende wijze aan te pakken. Ontvluchte gevangenen dienden ter dood te worden gebracht."

Wat betreft de krijgsgevangen en de Japanse mentaliteit heb ik gelezen. "De Japanse soldaten was op harde wijze ingeprent dat een krijgsgevangene een absoluut waardeloos en laf schepsel was. Een echte soldaat moest zich in de strijd nooit overgeven; hij diende zich dood te vechten of zelfmoord te plegen, vlak voor een mogelijke gevangenname."

Ook de troostmeisjes of de seksslavinnen zijn toch wel redelijk bekend. Vrouwen en meisjes die voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog door particulieren en de Japanse officiële instanties ter beschikking werden gesteld aan de Japanse militairen. Officieel luidt het dat deze meisjes en vrouwen zich vrijwillig aandienden om "troost" te bieden aan militairen. In werkelijkheid waren deze vrouwen seksslavinnen die tegen hun wil werden vastgehouden en gedwongen werden zich te prostitueren. Historici spreken vandaag van, naar schatting 50.000 tot 200.000 vrouwen.

Het gaat nogal ver misschien voor deze film, maar dat is oorlog en dat waren de kampen volgens mij ook en dat is wat minder, maar wellicht was het kamp ook het zelf verbouwen van sla en tomaten.

Het kamp laat wederom hoe in de beleving van een kind gevangenschap draaglijk en zelfs leuk wordt. Dankzij het vermogen dat alleen kinderen bezitten kan Jim kan zich aanpassen. Terwijl de volwassenen zich vervelen en doelloos voor zich uit zitten te staren creëert Jim een surrogaatfamilie en houdt hij zich aktief bezig met allerlei taken. Het gevangenkamp wordt een speelkamp waar kinderen zich kunnen uitleven. Jim ziet echter niet in dat hij er alleen voorstaat en dat de mensen waar hij naar opkijkt eigenlijk geen zier om hem geven. Het is aan de hand van het laatste dat Spielberg de horror en het ware gelaat van de oorlog laat zien. "Jappen en geweld" was ook niet de focus van JG Ballard, de schijver van het boek. Empire Of The Sun is een hommage aan de belevingswereld en de fantasie van een kind. Op het eind van de film (Cadillac Of The Skies) neemt Jim afscheid van zijn 'magische' kinderjaren.

Als we door de ogen van een kind, van 'Jim' kijken kan ik de film en het kamp zo verfilmd begrijpen. Indicaties naar de hardere werkelijkheid zie ik ook, zoals eerder een aantal genoemd... dit komt dus niet expliciet in beeld en dat hoeft ook niet altijd, maar ik vond het op een gegeven moment iets te 'leuk' in het kamp. Maar het is te begrijpen dat je als kind op een dergelijke wijze aan de werkelijkheid ontsnapt.. dat wil zeggen kan ontsnappen en er zo met om gaat.

Persoonlijk en dat is dan ook persoonlijk, dan mis ik wel de hardere werkelijkheid van het kamp.. Dat had ik ook bij La Vita È Bella, als ik beide filmen mag vergelijken. Ik vind het net iets te leuk worden, maar beide films zijn zeker wel heel goed. Maar voor mij daardoor dan ook weer niet zo goed als gehoopt.

Maar het is duidelijk denk ik, en ook jij bedankt voor je reactie !

Vrij meeslepend verhaal waarin uitstekend wordt geacteerd en dan vooral door de 13-jarige Christian Bale. Dat je zo'n rol zo overtuigend neer kan zetten op die leeftijd vind ik persoonlijk fenomenaal.

Dit is overigens niet het soort oorlogsfilm dat overloopt van de actie, verre van dat zelfs. Je volgt hoofdzakelijk de jongen 'James' en zijn belevenissen in bezet gebied en in het gevangenenkamp en op een enkele luchtaanval na valt daar verder geen wapengekletter te bespeuren, dus wie vooral op actie uit is kan beter even verder kijken.

De belevenissen van James zijn op zich boeiend genoeg om de hele kijkduur te blijven boeien, maar persoonlijk vond ik het jammer dat de situatie in het jappenkamp een beetje te braaf werd gebracht. Natuurlijk gaan er mensen dood aan ziektes en word er nu & dan iemand afgeranseld, maar ik heb de echte hardheid en onmenselijkheid zoals wij die kennen uit de verslagen over de echte Jappenkampen gemist. Een paar executies en/of martelingen hadden dan ook zeker niet misstaan om de impact van deze film te vergroten. Nu heerst er een beetje het gevoel dat ze de film ook toegankelijk hebben willen houden voor het jongere publiek en persoonlijk vind ik dat doodzonde. Hierdoor smaakt de sfeer in het kamp te veel naar 'ouwe jongens krentenbrood'. De film riep door dit iets te hoge 'braafheids-gehalte' ook niet de gewenste emoties bij mij op.

Een groot pluspunt vond ik overigens wel dat ze gaandeweg voor een wat meer surrealistische, hallucinerende weg hebben gekozen. Hierdoor kreeg ik als kijker een goede indruk van de afgetakelde geestesgesteldheid van James. Dit vond ik dan wel weer een volwassen keuze die de kleinere kijker waarschijnlijk moeilijk tot onnavolgbaar zou vinden, dus waarom het jappenkamp dan wel zo braaf in beeld moest is mij een compleet raadsel ...
Overigens vond ik die scene waarin James die Japanner reanimeert en je in een korte flits hemzelf nog in vooroorlogse staat ziet liggen subliem gevonden.

De film krijgt van mij zeker een mooie voldoende, maar ik blijf toch zitten met het gevoel dat dit een regelrechte topper had kunnen zijn als ze meer aandacht hadden gehad voor het in beeld brengen van de gruwelen die hebben plaatsgevonden in de jappenkampen.

3,5*

Zoals je ondertussen al weet zou "de harde werkelijk" uit de toon vallen gezien het thema van de film. En toch was het hard - Verkrachting van zijn moeder wordt gesuggereerd aan de hand van 'bloemsporen' op de keukenvloer - Jim wordt gebruikt door zijn held (Malkovich) op een manier dat zelfs de Jappen nog niet konden verzinnen (bij wijze van spreken) - maar hij ziet het gewoon niet in. Jim ziet ook de werkelijk niet als 'de bom' valt. Ik vind dat nu net de meerwaarde van de film. Harde feiten opsommen is geen kunst. Brotherhood Of War was zo'n film en dat vond ik eerlijk gezegd ronduit slecht. Empire Of The Sun is een film met heel veel symboliek die je pas opmerkt na verschillende kijkbeurten. De eerste keer had ik er eigenlijk heel weinig van begrepen.