Duck Soup (1933)

Hoe bedoel je "zonder samenhang". Er zit toch vaak wel een context aan zijn opmerkingen. Vaak een reactie op een opmerking van iemand of anders wel een opmerking over iemand.

Het is wel wat theatraal (in Animal Crackers doet hij zelfs een aantal toneelmonologen die de filmactie onderbreken, duidelijk aanwezig omdat dat daadwerkelijk een toneelverfilming was, al werkt het op een bijna surrealistische manier weer goed in de film), maar persoonlijk vind ik Groucho's timing en manier van spreken zo ontzettend goed dat het me niet stoort. Toegegeven, ik heb een enorme zwak voor spervuurdialogen.

Als je ooit nog eens een Marx wil zien raad ik je A Night at the Opera het meest aan. De finale met Harpo daar is toch iets dat je gezien moet hebben.

Maar regelmatig ook niet. Die vrouw wordt toch ook te pas en te onpas afgekraakt door hem (vaak zonder aanleiding)? Alsof er een soort verplicht nummertje 'Groucho' moet worden opgevoerd. Ik vind zijn 'delivery' vreselijk trouwens; montotoon opgezegd, alsof ie 't opleest. Dat enkel 1 op de 5 punchlines leuk zijn wil ook niet helpen. Ik vind Harpo veeel leuker. Dat gedoe met scharen, hoeden, dingen omgooien zonder aanleiding..... dat werkte veel beter. In ieder geval voor mij.

Ja, maar dat is de Grouchoroutine: iedereen beledigen. Kennelijk speelt hij een personage dat de compulsieve behoefte heeft om tegen iedereen te vertellen wat hij van hem of haar denkt. Geen leuk persoon om in het echt tegen te komen, maar ik kan het in een anarchistische film als deze zeer waarderen. Overigens speelt Groucho deze rol altijd, tot in een spelprogramma op televisie waarin hij presentator was aan toe. Margaret Dumont was overigens de vaste vrouw die Groucho beledigde, waardoor hij haar op een gegeven moment de vijfde Marx Brother noemde.

Harpo vind ik ook briljant, verder. Die visuele gags zijn inderdaad geweldig.

Het is uberhaupt moeilijk voor mij om iets zinnigs te zeggen over komedie; ik vind Laurel/Hardy, Chaplin en Keaton wel leuke komieken: als die 't beeld inwandelen krijg ik er meteen zin in. Misschien heeft 't ook te maken met het simpele feit dat hun personages immer zo 'likable' zijn, terwijl Groucho niet zo sympathiek op me overkomt. Ik zal in ieder geval nog een paar films proberen...

Oké, dat kan ik begrijpen, al moet ik er wel bij zeggen dat er weinig zal veranderen in die andere films, omdat het altijd dezelfde routine is die de broers opvoeren, met dezelfde type personages. Groucho is niet 'likeable' inderdaad, maar dat probeert hij natuurlijk ook absoluut niet te zijn. Harpo en Chico overigens evenmin. Ze zijn ook absoluut niet te vergelijken met de komieken die jij noemt. Zelfs Harpo's slapstick heeft niets weg van die van Chaplin of Keaton.

Pesoonlijk vind ik de films van Keaton en Chaplin over het algemeen beter dan die van de broers, maar vooral omdat ze ook betere filmmakers zijn. Het werk van de Marxjes is filmisch gezien vrij slecht (op wat leuke visuele gags na), maar eerlijk gezegd moet ik er over het algemeen wel meer om lachen. Maar weinig dingen zijn zo persoonlijk als humor.

Blijft een prachtige film ook na de 2de kijk beurt.

Een paar favoriete Quotes.

Ambassador Trentino: Now will you tell me what happened on Saturday?
Chicolini: I'm glad you ask me. We follow this man down to a roadhouse, and at this roadhouse he meet a married lady.
Ambassador Trentino: A married lady?
Chicolini: Yeah, I think it was his wife.
Ambassador Trentino: Firefly has no wife!
Chicolini: No?
Ambassador Trentino: No!
Chicolini: Then you know what I think, boss?
Ambassador Trentino: What?
Chicolini: I think-a we follow the wrong man.

Rufus T. Firefly: Now that you're Secretary of War, what kind of an army do you think we ought to have?
Chicolini: Well, I tell you what I think, I think we should have a standing army.
Rufus T. Firefly: Why should we have a standing army?
Chicolini: Because then we save money on chairs.

Ambassador Trentino: I didn't come here to be insulted!
Rufus T. Firefly: That's what you think!

En zo kan ik nog wel even door gaan.