The Age of Innocence (1993)

Werd erg gegrepen door dit liefdesverhaal. Klassieker.

Prachtige film, Martin Scorsese laat hier weer eens zien dat hij een geniale regisseur is, ook in dit genre.
Zeer mooi drama met zeer goede sfeer en zeer goede acteurs (natuurlijk: Daniel Day-Lewis ). Vond de stukken waar de voice-over spreekt altijd zeer boeiend en dat paste dan ook zeer goed bij de film en maakte het toch weer wat anders dan een gewoon kostuumdrama. Het einde was ook zeer mooi.

Een dikke 4*

Middelmatige film, die veelbelovend begint maar al gauw langdradig wordt.
Blijft ver achter bij de verfilmingen van de kostuumdrama's van Jane Austen.

Geweldige film dit van Scorsese met een fantastische rol van Daniel Day-Lewis.

Kostuumdrama’s is een genre dat mij meestal niet ligt. Er zijn in ieder geval weinig films in het genre die ik goed vind, zelfs iemand als Kubrick ging bij mij ten onder met zijn Barry Lyndon. Scorsese lukt het echter wel en weet met the Age of Innocence een haast betoverend meesterwerk op tafel te toveren, die ik niet alleen mooi vind, maar die mij ook weet te raken.

Daniel Day-Lewis is een geweldig acteur, die bijna in alle rollen die ik van hem zag, erg goed speelt. Hij speelt hier met overtuiging de rol van Newland Archer, een sympathieke slimme man, die schijnbaar graag met het uiterlijke vertoon en de regels van de sociale bovenklasse meedoet om zo geen zorgen meer te hebben over zijn toekomst. Hij trouwt met de mooie, niet altijd even slim ogen May, gespeeld door Winona Ryder, en een goede toekomst lijkt verzekerd. Gelukkig is dat niet zo, want dat zou ongetwijfeld een minder boeiende film hebben opgeleverd. Want er is namelijk ook nog Michelle Pfeiffer, die als May’s nicht Ellen, regelmatig Newland het hoofd op hol brengt, maar hij lijkt vast te zitten in het web van de rijken.

En dat punt wordt door Scorsese op een geweldige manier uitgewerkt. In feite is het een eenvoudig verhaaltje over overspel, maar de geweldige acteurs, de fraaie aankleding en de geweldige cinematografie zorgen ervoor dat deze film zoveel meer is. Day-Lewis is hier een soort van anti-held. Het is af te keuren wat hij op sommige momenten doet, maar aan de andere kant begrijp je hem wel en op een gegeven moment had ik zelfs lichtelijk medelijden met hem. Het is aan de ene kant een slimme man, maar richting het einde van de film blijkt dat zijn vrouw slimmer is dan hij had gedacht, en dat vergroot het respect voor de personages en zeker voor May. Het niveau van de film is in ieder geval constant hoog. Ik was vooral ook benieuwd hoe alles af zou lopen. Het einde waarbij Day-Lewis in Parijs zijn geromantiseerde herinnering aan Ellen in stand houdt, is echt magisch.

Verder wil ik nog de prachtige cinematografie van de film roemen. Er zitten erg veel prachtige shots in de film, waardoor de film regelmatig oogt als een mooi schilderij. De muziek van Elmer Bernstein is erg aangenaam, evenals de fijne voice-over van de film. Ja wat mij betreft is dit een fijn meesterwerk, waarmee Scorsese toch weer bewijst hoe veelzijdig hij is. Ik vind niet al zijn films even goed, maar dit is absoluut een klein pareltje.

4,5*