Per un Pugno di Dollari (1964)

Bij voorkeur DVD

Is gewoon overal te koop hoor. Laatst bij de v&d nog zien staan voor € 7,-

Vreemd, op internet is hij namelijk nergens te vinden. Maar bedankt in ieder geval.

Er is ook nog steeds een Leone box te koop volgens mij voor € 10.- met fistfull of dollars,for a few dollars more en a fistful of dynamite. Ik woon zelf in Amersfoort en ik weet hier nog een winkel die ze ruim op vooraad heeft.

Yep.
Ook te koop bij Wehkamp bijvoorbeeld, voor weinig geld.

Ijzersterk acteerspel van Eastwood. De duel-scènes zijn geniaal in beeld gebracht & de begeleidende soundtrack van Morricone blijft me verbazen.

Ik erger me er wel nog steeds aan dat er geen schotwonden zijn (bijvoorbeeld bij de aanval van de Rojo's op de koets). Dat maakt het zo nep. Dan kan je wel zeggen dat het een oude low-budget film is, maar Sergio Leone had best op z'n minst een beetje rode verf op de T-shirts van neergeschoten mensen kunnen doen.

Naar mijn mening de western met de beste soundtrack van allemaal. Het bezorgt met letterlijk gewoon kippenvel.

poeh, heavy uitspraak hoor. De soundtrack was mooi, maar die van For a few Dollars more en The Good, the bad and the Ugly waren ook zeer goed hoor... Ik weet niet, ik zou zelf niet durven kiezen eigenlijk.

Die vond ik allemaal inderdaad ook heel erg goed. Maar als normaal gesproken een film start en je ziet de credits eerst met een muziekje erbij spoel je door naar het echte begin. Bij een film als deze denk je daar niet aan. En bij deze film heb ik van dat moment echt het meest genoten. Dat had ik ook bij the Good en enkele andere westerns. Maar bij deze was het gewoon speciaal..

Yep, de film begint erg cool ja. Echt mooie muziek. Bij Django had ik eigenlijk een soort gelijk gevoel. Alleen was het daar niet de muziek maar het gegeven dat een cowboy.met een lijkenkist zeult... Maar dit is zeker een van mijn favorite westerns hoor.

Simpele western met de inhoud en het verhaal van een slechte B western.
Mocht Morricone hier niet de sound te hebben verzorgt was hij allang in de
vergeet hoek beland zoals bij mij het geval is.
Ben ook geen liefhebber van Italiaanse western op de Triniti’s en Il-Silentio na.

De circle is rond. Leone wou de Amerikaanse westerns terug leven in blazen. Deze remake van Yojimbo is de eerste in een lange rij van spaghettiwesterns met films die met momenten zelfs beter geworden zijn dan hun Amerikaanse evenknieën. Het is dan wel een remake, Yojimbo haalde evengoed z'n inspiratie bij de Amerikaanse westerns.

Fistful of dollars is de eerste van de dollartrilogie en het lukt meteen om het magische trio om zich te profileren: Leone, Eastwood en Morricone. Soms nog wat zoekend en beïnvloed door andere stijlen. In deze film komt dat al goed op gang, maar merk je wel dat ze soms nog moeten groeien. En dat lukt ook, want de komende jaren gaat het als een pijl omhoog. Ben toch benieuwd naar Yojimbo, want het verhaal kraakt wel wat. Benieuwd wat ze daar gedaan hebben. En Eastwood ontbreekt het nog aan tegenstand. Hij is al goed opweg maar het zal nog even duren voor hij helemaal op z'n eentje dergelijke film kan dragen. In elk geval een film om van te genieten, maar niet de beste western.

you can't top the magic of ennio morricone

Langzaam maar zeker begint het wel te komen. Ongeveer een jaar geleden keek ik al met veel plezier C'era Una Volta Il West en afgelopen weekend heb ik maar op goed geluk Per un Pugno di Dollari in de speler gegooid. Deze is toch goed genoeg bevallen om me nu toch echt eens wat verder te verdiepen in het western genre. Aanvankelijk heb ik Per un Pugno di Dollari met de Italiaanse dubs gekeken, maar na een minuut of tien, vijftien heb ik de rest afgekeken in het Engels. Dat klonk gewoon wat logischer. Zeker Clint Eastwood is veel prettiger te volgen in zijn moerstaal. Dat de rest het wat minder afgaat (zeker dat jammerende kind), neem ik dan op de koop toe. Hun accenten waren in het Engels duidelijk te horen. Sowieso heb ik geen fetisj voor originele talen.

De sterke kanten van Per un Pugno di Dollari zijn eigenlijk wel bekend. Al het nodige is gezegd over de muziek van Ennio Morricone. Iedere keer weer komt hij met die perfecte nostalgische deuntjes. Clint Eastwood zet een prachtrol neer. Misschien niet de beste acteur (nog minder in die dagen), maar hij is een gave persoonlijkheid. Een leuke rol aan wie eigenlijk weinig af te lezen is. Daarom ga ik snel maar eens de twee vervolgdelen kijken. Ik ben toch wel benieuwd hoe het de naamloze man vergaat. Het verhaal van deze film is best tof. Misschien ook niet erg origineel en het is jammer dat onder andere hier de plotomschrijving veel verklapt. Het is dan alleen nog maar de vraag wat Clint doet in zijn rol als intrigant. Achteraf is het best geslaagd, maar vooraf had ik liever wat minder geweten.

De vaart zit er trouwens goed in. Er zijn geen langzame shots. Wel betrekkelijk veel dialogen, maar er komt weinig onzinnigs voorbij. Al met al komt deze film toch iets meer gepolijsterd over dan C'era Una Volta Il West, maar genoeg verweerde koppen te zien. Dat hoort ook wel in dit genre, al die baarden en dat zweet.