Safety Last! (1923)

Een voltreffer van Harold Lloyd. Na soms vermakelijk, maar nogal onevenwichtige talkies, korte films en een lange stomme, speelfilm van Lloyd vind ik dit de eerste echt goede film die ik van Lloyd zie en het is nu al de vraag of ik er nog een gaan zien die dit gaat overtreffen.

Nee, Lloyd is geen filmtechnische kunstenaar als Buster Keaton en zijn verhaallijnen missen de kracht (en, mocht je er behoefte aan hebben, drama) van Chaplin, maar puur gekeken naar zijn slapstickkunsten doet Lloyd niets onder voor zijn bekendere tijdsgenoten.

Het begint al leuk met al vrij snel een erg geestige scène waarin Lloyd dreigt te laat te komen op zijn werk en hij op verschillende voertuigen probeert mee te liften, wat uiteraard niet makkelijk gaat. De ritmiek van de slapstick maakt het vooral, het hoge tempo, die telkens kort tot stilstand komt door een grap, waarna het tempo onverstoord verder gaat. Knap gedaan.

De film blijft daarna ook boeiend. Net als andere Lloydfilms stelt het verhaal niets voor en is het puur functioneel, maar het lijkt wel wat meer opbouw te hebben dan zijn andere werken. De gebeurtenissen in de winkel blijven inventief genoeg om de film leuk te houden.

Dit valt allemaal echter in het niet bij de climax, waar iedereen het hier over heeft. Die is écht geniaal. Lloyd die in 20 minuten zo'n toren opklimt is werkelijk een virtuoos staaltje slapsick, stuntwerk en pure filmmagie. De lange scène is geestig, maar persoonlijk vond ik hem vooral zeer spannend (volgens mij de eerste keer dat ik mezelf betrapte op nagels bijten). Het ziet er ongeloofelijk echt uit (en het wat voor een groot deel ook echt) en met mijn hoogtevrees heb je me dan ook al snel om. Iedere verkeerde stap, ieder hinderlijk opstakel werkte mij persoonlijk op de zenuwen. Het helpt dan ook dat Lloyds personage duidelijk geen professionele klimmer was (zelfs al was Lloyd dat wel). De obstakels zijn soms ook erg leuk uitgewerkt. Met name die vervelende duif, de beroemde klok of het openslaande raam, waar Lloyd bovenop beland. En het eindigt met een waardige afsluiter, met Lloyd slingerend aan een touw, die hem precies in de armen van zijn vriendin slingert. Deze scène zou niet alleen een voorbeeld moeten zijn voor komieken, maar ook voor regisseurs van thrillers en avonturenscènes. Zo bouw je zoiets op! Gaat op mijn lijst van beste filmscènes ooit.

4*

Deze film is de eerste keer dat ik iets zie met Harold Lloyd en ik moet zeggen dat het best leuk is. Lloyd heeft lang niet zoveel uitstraling als een Chaplin, maar durft bijna net zoveel spectaculaire stunts uit te voeren als Keaton en in deze film zijn de acties van hem in ieder geval regelmatig vermakelijk om naar te kijken. Iedere keer als hij in de problemen dreigt te komen verzint hij wel weer een creatiefs om uit de problemen te komen. Het tempo is hoog en dat zorgt er samen met de creativiteit van Lloyd voor dat de film eigenlijk geen moment verveeld. De scène dat hij zijn vriendin rondleidt op zijn werk en zich zogenaamd voordoet als de hoogste baas is bijvoorbeeld best leuk gedaan. Het absolute hoogtepunt van de film, zowel letterlijk als figuurlijk is de uiteindelijke klim van Lloyd op het gebouw. De afwisseling in die klim is erg goed gedaan met de meest rare obstakels die Lloyd allemaal op zijn klim tegenkomt. Leuke snelle en afwisselende film dus!

3,5*

Tip voor de liefhebbers van deze film: de kortfilm Never Weaken uit 1921 (ook te vinden in de Lloydbox). Ook daarin klimt Lloyd op grote hoogtes en levert het weer geestige situaies op. Het is duidelijk een voorloper op Safety Last!

Uitstekende 'silent movie' met Harold Lloyd die op grote hoogten spectaculaire stunts uithaalde. Sommige scènes in het warenhuis duurden best wel lang en kwamen voor mij daarom ook nogal saai over, maar dat werd ruimschoots gecompenseerd met de adembenemende lange scène waarin Lloyd langs de façade van het grootwarenhuis omhoogklom. Deze scène vind ik meesterlijk en behoort voor mij zonder meer tot de hoogtepunten van de zwijgende cinema.
Voor mij is het trouwens de eerste keer dat ik deze film in zijn geheel zie. Tot nu toe had ik alleen maar de scène van Lloyd die aan de klok hing gezien.

4,5*

Daar waar mijn oudste film vannochtend nog was 12 Angry Men (1957), heb ik daar nu 35 jaar vanaf getrokken! .

Via-via kwam ik bij deze film en het leek me wel een leuke film. Ik zocht voor vanavond een korte, maar goede film. Vandaag dan ook gelijk gekeken en ik ben enigzins verrast.

Aan de ene kant heb ik me niet verveeld en heb me goed vermaakt. Aan de andere kant, ik lach bij dit soort komedies niet zo hard als bij sommige komedies van de afgelopen jaren.

Bij het stukje waarbij hij te laat was voor ze werk en 'binnen 10 minuten weer op z'n werk moest komen', heb ik wel meer dan één glimlach gelaten

Uitstekende film en zeker de moeite waard!
3,5*