Bollywood

Ik heb het Filmmuseum zover gekregen om een voorpremiere te organiseren van Bride & Prejudice speciaal voor Hindustanen, Jane Austin-, en/of Bollywood fans.


Bride & Prejudice (de semi-Bollywood remake van Jane Austin's Pride & Prejudice)
Regie: Gurinder Chadha (Bend It Like Beckham)
Acteurs: o.a. Aishwarya Rai (Miss World 1994)
Running time: 112 minuten (dus niet de Bollywood gebruikelijke 170+ minuten)
Taal: Engels gesproken, Nederlands ondertiteld





Voorpremiere Bride & Prejudice
Zaterdagavond 23:00 - 30 oktober - Filmmuseum Cinerama (dat is 3 maanden voor de reguliere Nederlandse release, die is pas 25 januari 2005!)


Er draait ook nog een echte Bollywood film:

Veer-Zaara

Regie: Yash Chopra (Dil To Pagal Hai) (Silsila) (al 50 jaar de machtigste en commercieel successvolste regisseur en producer van India)
Acteurs: Shah Rukh Khan, Preity Zinta, Rani Mukerji, Amitabh Bachchan
Running time: 170+ minuten
Music: Madan Mohann (1924 - 1975). (de beroemdste Indiase componist ooit! de film bevat ongebruikte liedjes die ze 30 jaar na zijn dood hebben gevonden)
Playback Singers: o.a. Lata Mangeshkar (1929 - ) (de Indiase Nachtegaal) (Lagaan) Most recorded artist in the world (50,000 liedjes!)
Taal: Hindi/Urdu gesproken, Engels ondertiteld






Zaterdagnacht 00:30 - 13 november, Filmmuseum Cinerama
Zondagmiddag 13:30 - 14 november, Filmmuseum Cinerama
(release in India 12 november)

India in de ban van Veer-Zaara (bron: NRC Handelsblad)
Wereldwijd vieren Hindustanen op 12 november Diwali. Maar in India hebben
ze daar dit jaar kennelijk een andere gedachtengang over, want wat normaal
een nationale feestdag is, zal omgezet worden naar de dag van Veer-Zaara.
Iedereen in India wacht met smart op de aankomende film van Yash Chopra
met Shah Rukh Khan, Preity Zinta en Rani Mukherjee. Om aan de vraag te
voldoen worden er overal in het land door bioscoopexploitanten extra megatenten
gebouwd waar de film kan worden vertoond. De Yash Raj Film Distributor
heeft zelfs besloten de film in een recordaantal van 150 prints alleen al in
Mumbai te releases en 250+ prints buiten India voor de internationale markt.
Om een vergelijking te geven, Kabhi Khushi Kabhie Gham (K3G), de grootste
Bollywood hit tot nu toe, werd in Mumbai met 65 prints gereleased.

(Als er meer dan 400 mensen reserveren worden al deze voorstellingen verplaatst van Calypso 1 naar Cinerama 1) Contact: Filmmuseum Cinerama

Wat ik weet over Bollywood-films
Eén gast zit in iedere film die daar gemaakt wordt.
Ze zijn zwaar kut.
Iedere film heeft hetzelfde verhaal.
Je kunt de titel niet correct uitspreken.
De hoofdpersoon vermoordt minstens een persoon met zijn blote handen (de persoon die hij vermoordt heeft meestal een shotgun)
Op het einde trouwen ze niet, maar worden ze alsnog gescheiden door de ouders van het rijke meisje

Ja ik ken best veel bollywoodfilms

Vooral de dans is altijd mooi, en de liedjes en de kleding natuurlijk, maar de verhalen... echt bagger! Slecht geacteerd, heel overdreven...

Maarja de pluspunten maken veel goed, deze dingen interreseren mij heel erg namelijk. Je moet het dus absoluut niet kijken voor een sterk, verassend verhaal. Het gaat namelijk altijd over helzefde. Jongen meisje, verlief, er zijn complicaties, einde: of gelukkig of een van de twee gaat dood of trouwt met een ander.

er moet een boel gezongen en gedanst worden?

Yooooo voor mensen die geinteresseerd zijn in indiase films kunnen die tegenwoordig gewoon in pathe bekijken.

Vanaf augustus draait er een film over de strijd tegen de britten.


Indiase drama over de vriendschap tussen een Indiase soldaat en een Britse officier gedurende de revolutie van de Indiërs tegen de Britten
Regie: Ketan Mehta
Cast: Aamir Khan, Toby Stephens, Coral Beed
Genre: Drama, Oorlog
Verwacht: 12 augustus 2005


In 1857 wordt India geregeerd door het Brits legeronderdeel: The British East India Company. Tijdens een hevige strijd redt de Indische soldaat Mangel Pandey het leven van de Britse officier William Gordon. Tussen de beide mannen ontstaat een hechte vriendschap. Hun vriendschap komt onder druk te staan als het leger gebruik maakt van een nieuw geweer, waarvan de patronen ingesmeerd zouden zijn met het vet van koeien en varkens. Voordat het patroon in het geweer gaat moet er eerst een stuk afgebeten worden, wat de Indische soldaten tegen het borst stuit. Voor de hindoestanen zou het afbijten van het patroon beteken dat ze koeien eten en voor de moslims dat ze varkens eten. Deze kwestie zorgt voor revolutie onder de Indische soldaten.


'The Rising' is een echte Bollywoodfilm, waar regelmatig in gezongen en gedanst wordt. De regisseur van 'The Rising' is Ketan Mehta, die vooral bekend is onder de liefhebbers van Bollywoodfilms. Net als de acteur Aamir Khan die Mangel Pandey speelt. Khan moest voor zijn rol van Pandey lang haar hebben en een snor. Hij liet deze speciaal voor de film groeien, omdat hij er niet van houdt een pruik te dragen. De rol van de Britse officier William Gordon wordt gespeeld door Toby Stephens, de zoon van Maggie Smith. Stephens speelde eerder mee in films als 'Die Another Day' en 'Possession'. Oorspronkelijk zou Hugh Jackman (Wolverine in 'X-Men') William Gordon spelen, maar hij nam de rol uiteindelijk niet aan.

© filmfocus.nl

Ik vindt het tegenwoordig egt goed van Pathé om ook Bollywood-films te laten zien in de bioscopen, jammer is dat het niet in alle bioscopen draait, maar in een paar in grote steden. Toch wordt het steeds meer, om een film komen er nog twee steeds bij. De volgende die nog komen en al zijn recent uitgekomen zijn:



Bhagam Bhag; uitgekomen


Guru; 12 jan '07


Salaam-E-Ishq; 25 jan '07

Ik vindt het eigenlijk ook egt jammer dat mensen bollywood films nog steeds erg negatief zien. Ik zou zeggen kijk nou maar 's een keer en geef dan je mening over. Mensen altijd met die standaard opmerking over zang en dans in de film en dat ze 3 uur duren.....

Ik zie ook nog steeds als ik naar een bollywood film ga, alleen maar surinaamse mensen en bijv. voor een verandering geen nederlandse of andere buitenlandse mensen. Ik liet zelfs aan een vriend van mij die nog nooit een bollywoodfilm had gezien Dhoom:2 zien. Hij vondt het zelfs veel beter dan dat ik het vond.

In De Site > MovieMeter pakketservice > Black (2005):




Wat maakt het nou uit of ze veel films maken in Bollywood? Bijna alle films floppen toch wekelijks heb ik gemerkt. Gebaseerd op populaire box office sites van Bollywood films. Ik heb al paar films gezien en ze zijn allemaal zeer overdreven. Nooit serieus nemen een Bollywood film.

Zo te zien weet jij niet waar je het over hebt. Je zal wel een keer in de krant gelezen hebben dat de films heel populair zijn. Maar dan mag je effe weer je krant lezen..en aub lees nu een krant uit India.
Al maanden floppen de films wekelijks aan de kassa in India.

Dus voortaan je bronnen checken in plaats van uit jezelf tot een conclusie te komen.

Ik heb even snel al wat gevonden. Paar weken terug had ik meer informatie. Maar goed.

Lees de volgende teksten maar. Ze willen zelfs kleine films maken, omdat de films met grote budget alleen maar floppen.

Hier een link van een wekelijkse top 10;
http://www.boxofficeindia.com/cpages.php?pageName=earnings.

Al een jaar gaat het zo. Flop in flop out. Met soms uitzonderingen.

En nu paar citaten;

In the recent past, films that had a huge budgets, big star cast and big directors have bombed at the box office.


Most of the highly feted movies of the first quarter of 2008 failed to set the cash registers ringing. With a total of 70 new releases, out of which only 24 were Hindi, only a few films proved to be surprise hits while others bombed.

2002??? hmm..ok.


Niemand heeft hier beweerd dat je filmkeuze gebaseerd moet worden op box office succes.

Het punt is dat het niet uit maakt of in een bepaald gebied 1000000000 films worden gemaakt. Het gaat om kwaliteit. Bijna alleen maar worden beroerde films gemaakt daar.

Sowieso zien ze nu in Bollywood wat de gevolgen kunnen zijn als je elke week paar films maakt zonder effe moeite te doen om een goede film te maken. Ze beginnen allemaal te floppen. Wat natuurlijk tijd werd. Eindelijk begint het publiek in Bollywood te beseffen dat niet alles draait om de schuddende konten van tweederangs actrices.

Zouden we niet eens durven

episch

Oke mensen, na alle reacties die ik hier heb gelezen over Bollywoodfilms kon ik het niet laten om toch maar ook een reactie te plaatsen.

Allereerst vind ik dat als je naar een film kijkt dat toch uit een vreemde cultuur komt, dan bedoel ik vooral niet-westerse cultuur, dat je dan toch maar ff de moeite moet nemen om zonder vooroordelen en ingenomenheid en met een openmind naar zo'n film moet kijken .Zoals in elke andere kunstvorm wordt een verhaal vanuit de eigen beleving van de makers en dus cultuur verteld. Zo ook Bollywoodfilms,

Nu effe een lesje:
In India worden jaarlijks ongeveer 1000 films uitgebracht in verschillende talen die daar worden gesproken nl.: Hindi, Engels, Punjabi, Gujrati, Tamil,Bbhojpuri, Bengali en zo nog veel meer. De meest succesvole films die worden bekeken zijn gesproken in het Hindi omdat dat naast het engels de voertaal is. Veel van deze Hindi films worden gemaakt in Mumbai
(voorheen Bombay) en daarom wordt de filmindustrie in Bombay Bollywood genoemd met een knipoog naar Hollywood. Dus het overgrote deel van de films die in India worden geproduceerd zijn geen Bollywoodfilms. Bollywoodfilms zijn voor alle duidelijkheid: films die in Mumbai zijn geproduceerd met vooral een commercieel oogmerk met als doelgroep het grote Hindi-talige publiek.

Deze "Bollywoodfilms" worden niet alleen in India bekeken maar door miljarden mensen van over de hele wereld. Om een een paar voorbeelden te noemen: In Afrika zijn Bollywoodfilms de meest bekeken "filmgenre" maar niet alleen daar ook in Rusland, China (heel Azie) en Latijns Amerika worden deze films zeer gewaardeerd. Ook in Zuid- Europa, rond de Middellandse Zee vinden deze films gretig aftrek. Alleen in sommige Noord-Europese landen worden dit soort films vaak ondergewaardeerd en geridiculiseerd. Dit komt naar mijn idee omdat men in Noord-Europa niet houdt van sentimenteel en melancholiek drama. Vooral voor Europese begrippen is het vaak over de top en dus onbegrijpelijk. Anil Ramdas heeft hier een paar interessante artikelen over geschreven. Zie Bollywood in Diaspora of google effe op Anil Ramdas Bollywood.

In Bollywoodfilms worden vaak de volgende thema's behandeld: Het familieleven, maatschappelijk onrecht en vaak politieke issues over corruptie. Vanaf de jaren 2000 worden ook steeds meer andere onderwerpen behandeld en komen ook steeds meer andere genre aan bod. De laatste jaren worden ook steeds meer comedy's, thrillers en andere luchtigere genres geproduceerd.

Tot voor kort duurde een Bollywoodfilm ongeveer 3 uur. Dit was vooral bedoeld voor de arbeidersklasse die weinig vrije tijd had of heeft om een zich keer lekker te ontspannen. Voor hen was het belangrijk dat ze zich op elke manier konden vermaken om maar even te kunnen ontsnappen aan de harde werkelijkheid waarin ze leven. Om hen tegemoet te komen werd en wordt er nog steeds veel muziek, zang en dans in de films gestopt. Vaak is het zo dat het publiek door de muziek wordt gelokt naar de bioscopen voordat de film daadwerkelijk uitkomt. Mocht een film dan een flop of niet geslaagd zijn dan wordt alsnog op deze manier een deel van de verliezen gecompenseerd.

Tegenwoordig is de filmcultuur in Bollywood zich steeds meer aan het richten naar het westen. Vooral na Slumdogg Millionaire hebben of liever gezegd proberen de filmmakers hun producties aan te passen aan de westerse cultuur. De films duren geen 3 uur meer maar vaak nog maar iets meer dan 2 uur. Ook zijn er minder liedjes en en is de muziek ook steeds meer aan het verwesteren. Om een paar voorbeelden te noemen Kylie Minogue werd voor een paar ton ingehuurd om in een scene van 7 minuten een liedje te zingen in de film Blue, Shah Rukh Khan had Akon gehuurd voor een paar tracks in zijn nieuwste film Ra-One. Ook worden de films minder sentimenteel en bombastisch. Veel van de films van nu zijn ook adaptaties van westerse en aziatische films.

Ik snap best dat als je kijkt naar bijvoorbeeld Bollywoodfilms uit de jaren tachtig enzo het soms op de lachspieren werkt. Ik lig nog steeds soms dubbel van het lachen bij bepaalde films maar toch zijn er wel een paar juweeltjes tussen. En vooral nu is men Bollywood zich terdege van bewust (nu er zoveel dure producties in de bioscopen floppen) dat men toch meer moeite moet doen om inhoudelijk goede films te maken. En gelukkig worden die ook gemaakt.

Hier een paar van mijn favoriete Hindi films dus niet noodzakelijk Bollywood:

Mother India (1957) Firaaq (2008)
Humraaz (1967) Hera Pheri (2000)
Vidhaata (1982) Taare Zameen Par (2007)
Qurbani (1980) Mangal Pandey -The Rising of (2005)
Hatyar (1989) Tere Bin Laden (2010)

Er zijn natuurlijk veel meer goede films maar dit zijn maar een enkele die me nu in mijn hoofd schieten.