Rien Ne Va Plus (1997)

Garant voor een leuke en spannende filmavond.

Verrassend goede movie met alle ingredienten van het genre aanwezeig.

Gooi een hippe beat achter de beelden en je hebt gelijk de stijl van de moderne zwendelfilm te pakken (Soderbergh & zijn naäpers).

Rien Ne Va Plus is door en door Chabrol, met haar ondoorgrondelijke karakters, van wie je tot aan het eind nog blijft gissen naar hun werkelijke motieven.

Een ander element, bijna running gag, is het eten. De maaltijd (waarschijnlijk het sociale verbond) is noodzaak voor de portrettering van zijn personages.

Na hun eerste 'job' in de film trekken de twee oplichters terug in hun caravan, om in de natuur van hun ontbijtje te genieten. Een groot contrast met hun geslepen actie, een scene eerder.

Er is ook een scene waarin Victor, de oude boef, kebab haalt. Overbodig, lijkt het wel, tot in de volgende scene waarin blijkt dat hij in een luxe hotel geposteerd is en kaviaar tot zijn beschikking heeft.

Misdaadkomedie of liever oplichterskomedie met het duo Huppert-Serrault in een glansrol.

Toch heeft Chabrols film niet erg veel om het lijf en heel veel spitsvondige kronkels zitten er niet in het intrige, behalve dan dat je mening over de exacte verhouding tussen onze twee boefjes dikwijls kan wisselen.

Bijwijlen wat eentonig, behalve dan alleszins in die scène waar onder de snoeiharde muziek van Puccini's "Tosca", het duo een pittige ondervraging van een gangstersbaas ondergaat.

Claude in de regiestoel, Thomas in een bijrol en Matthieu voor de muziek...Het moest maar een Chabrol zijn.

Deze Chabrol begint sterk. Isabelle Huppert en Michel Serrault zijn in hun element, op zoek naar makkelijke slachtoffers in de average joe zaken- en congreswereld .

Het is leuk om vervolgens het contrast te zien als ze niet aan het 'werk' zijn, gezeten in hun camper, in hun 'normale' doen.

Wanneer de actie zich verplaatst naar Zwitserland voegt dit veel toe aan de sfeer.

Het misdaadverhaaltje dat zich vervolgens ontvouwt is nogal kolderiek. De verhoorscène duurt naar mijn smaak veel te lang en het einde van de film is nogal slap.

Het had allemaal wat meer peper kunnen gebruiken. Leuk om eens tussendoor te zien, maar weinig opzienbarend. Vanwege de solide cast en het maffe sfeertje toch nog wel een voldoende.

Mijn eerste uit de Chabrol box van Arrow. Had die box blind aangeschaft, want ik duik graag in hele oeuvres. Nu sprak Chabrol mij op voorhand niet heel erg aan, maar de prijs in de laatste sale was onweerstaanbaar.

Enfin, deze Swindle is een aardig drama over oplichtersduo. De regie is sober maar solide en Isabella Huppert is een fijne verschijning.

Krappe 3,5 en wel benieuwd naar de rest, sl verwacht ik geen meesterwerken.