Ni Neibian Jidian (2001)

Aandoenlijke film waarin op zéér treffende wijze personages worden geschetst. Vooral de eenzaamheid van het meisje heeft Ni Neibian Tsai op weergaloze wijze weten te vatten. Ook de horlogeverkoper lijkt zo uit het leven gestapt.

Deze naturel, aangevuld met enkele milde maar redelijk leuke grapjes, hebben er voor gezorgd dat ik best genoten heb van What Time Is It There? Meer dan die karakterschetsen herbergt deze prent naar mijn gevoel wel niet, het "verhaal" (in welke mate we daarvan kunnen spreken natuurlijk) heeft weinig om het lijf en ook op visueel vlak gebeurt er niks opzienbarends.

Maar goed, Tsai heeft me bij momenten toch echt wel kunnen vertederen met zijn rake observaties. Benieuwd naar z'n andere films!

moeilijk te volgen..ik verveelde me...wachte op iets dat niet kwam..ik ben best teleurgesteld want i hou meestal van oosterse films waar ik een bepaalde gevoeligheid vind.

Het is pas mijn derde, met lange tussenperiodes, maar durf het nu al een typische Tsai te noemen. Observerend, erg mininaal met extreem gedesoriënteerde personages en al hun vreemde gewoontes/rituelen, lange stiltes en shots, geen muziek etc. Je moet ervoor in de stemming zijn en er ook zeker van houden maar dan is het ook wel erg boeiend, Het mooiste eraan is dat het allemaal zo verrekte herkenbaar is en toont hoe zwak en fragiel de mens in werkelijkheid is. Zo tragisch om te zien bijvoorbeeld hoe de personages hier, ze zijn eenzaam, in de rauw of hebben heimwee, eigenlijk constant opzoek zijn naar warmte en genegenheid, terwijl ze in werkelijkheid juist enorm langs elkaar heen leven. Alsof je een spiegel voorgehouden wordt. Ik ging er echt helemaal in op, de speelduur vloog voorbij en ik heb me geen moment verveelt. Tsai heeft, vooral op het gebied van menselijke trekjes, blijkbaar een uitstekend oog voor detail en gaat heel subtiel ter werk,wat resulteert in een paar prachtige scenes. Die twee vrouwen in bed bijvoorbeeld, kon het nog tederder? Dacht het niet! Of het al door dazuz beschreven moment waar ik ook nog het boertje in het restaurant aan toe wil voegen. Zo echt!
Maar ook de humor is ditmaal erg opvallend aanwezig, het telkens volpissen van die plastic flesjes bv, of die weirde griezel in de bioscoop met zijn klokken fetish en de moeder die in alles een reincarnatie van haar man terugziet. Enorm droog maar het werkt wel lekker relativerend.
In Ai Qing en vooral Tian Bian valt hier ook veel van terug te vinden maar dit is toch wel zijn meest complete film tot nu toe, als je het mij vraagt.

4 sterren

Ni Neibian Jidian kent een paar dode momenten, maar kon mij in zijn geheel meer boeien dan de andere films die ik van Tsai zag.

Waar enkele van die lange shots geweldige voltreffers zijn, is het soms ook ongeduldig afwachten. Geniaal zijn momenten zoals Hsiao Kang die een grote klok in centrum Taipei terugzet, de scène met de hoer en de scène met die dikke viespeuk.

Toen de hoer Kang's koffer meenam kon ik nog lachen, maar toen haar koffer werd meegenomen was het toch wel wat zielig. Bij vlagen een fascinerende (maar ook grappige) film.

3,5*

Persoonlijk vond ik dit een van de mindere films van Ming-liang Tsai het verhaal kon me ook niet boeien en kreeg waarschijnlijk daarom geen binding met de karakters..

Ik heb op basis van de poster een lange tijd naar deze film van Tsai uitgekeken. Uiteindelijk stelde What Time Is It There? toch een beetje teleur. De film volgt drie personages, die zich in zekere mate eenzaam voelen en met die situatie moeten zien om te gaan. Hoewel de situaties soms redelijk absurd zijn, zijn de onderlinge gevoelens wel zeer herkenbaar en invoelbaar.

De film is redelijk afstandlijk, blijft interessant, maar weet ondanks de redelijk opbouw niet echt te oogsten. Wat betreft vond ik The Wayward Cloud een stuk beter, omdat die ondanks de lossere samenhang complete aanvoelde.

De film deed me erg denken aan Days of Being Wild, die ondanks zijn warmere kleurgebruik eigenlijk precies dezelfde eenzaamheid aanspreekt en daar wat mij betreft veel beter in slaagt. En ook die film is redelijk kil.

Niet geheel overtuigend, maar uiteindelijk toch ook wel de moeite waard.