White Dog (1982)

Lijkt een simpel uitgangspunt, maar de film is geweldig gemaakt door de oude meester Fuller. Wat het oogpunt van racisme betreft, maakt deze film zowat nog meer indruk dan American History X. Echt zo'n film waarvan ik niet begrijp dat 'ie nooit op T.V. wordt uitgezonden. Aanrader.

Komt in December op Criterion uit.

http://www.criterion.com/asp/release.asp?id=455

Ik zal hem zeker kopen!

White dog heb ik jaren geleden gezien.
Alleen het einde ervan lag nog redelijk vers in m'n geheugen.

Nu is White dog uit op dvd via Criterion met een fraaie hoes
en het is ook net pas dat ik weet dat het een werkje is van Fuller.
Eerder werk, Naked kiss en Shock corridor, zijn films die ik erg lang
geleden zag, maar waarvan ik vrijwel zeker kan zeggen dat
ik ze bij het herzien ervan meer zal waarderen.

White dog is een drama met een enkel heftig moment.
Om daar nu gelijk horror aan te hangen is lichtelijk overdreven,
hoe naar die enkele heftige momenten, voor sommige kijkers,
ook zijn.

Het thema is zeker o.k., maar het verloop van het toch magere verhaaltje hangt mij iets teveel van toevalligheden af.
Er worden een paar korte weggetjes ingeslagen die mij wat te
makkelijk zijn. Ondanks dat de hoofdrol naar de witte hond gaat,
hadden er best een paar ander figuren meer naar de voorgrond mogen treden. Eén ervan is "het vriendje" die na 1 waarschuwing
nooit meer teruggezien wordt.

Een heftig onderwerp, een goeie score van Morricone,, een
enge hond, maar uiteindelijk een wat zwak geheel.

Meer dan 3 sterren kan ik White dog echt niet geven.

een film die je raakt , en je zeker met een naar gevoel laat zitten.

mooi en prachtig in beeld gebracht zijn de scenes met hond zeker.

rekening houdend met de wat gedateerde leeftijd heeft deze film mij zeker weten te raken.

Vandaag ook weer `s bekeken na zo`n 10 jaar.
En ja, de film raakte me weer.
een hele mooie hond die natuurlijk van jongs af aan zwarte mensen aanvalt, tot de dood aan toe.
Een paar momentjes waarvan ik dacht, dit word weer even niks, maar
Kristy McNichol weet de film steeds staande te houden, met haar leuke en soms droevige verschijning.
Fuller zelf speelt ook in de film, en speelt ook goed.
Maar de hond deed `t em....wat een mooie hond.
Vooral de beginscene waar ze bijna verkracht word en de tv keihard aan staat, en de hond haar dan red.....en later zij de hond zegt dat alles goed komt, kreeg ik even een traantje..

Nee, deze was nog steeds goed.
Een goed gemaakt drama met een ietwat nare nasmaak, maar zo had Fuller `t gewild.

Hier sluit ik me bij aan. 7,5/10

Een redelijke tegenvaller. De witte Duitse herder is een mooie reïncarnatie van al het racistische kwaad, maar ik vind het een redelijk makkelijke manier om hiermee dit onderwerp aan te kaarten. Ik kon na afloop ook niet goed achterhalen of Fuller nou een anti-racistisch statement met White Dog heeft willen neerzetten, of gepoogd heeft een spannende thriller te creëren.

Door Morricone's zenuwachtige soundtrack krijgt de film op sommige momenten, onbedoelde lijkt me, een soort horrorsfeer. Het acteerwerk, vooral van de hoofdrolspeelster en de dikke baas, was op sommige momenten erbarmelijk. Het camerawerk was ook niet speciaal en de beelden wisten me nergens echt te raken.

Op alle vlakken is de film het dus eigenlijk net niet. Het is geen mooie film, als thriller mist het teveel spanning en als statement vind ik het allemaal wat te gemakzuchtig.

Helaas. Ik sluit me aan bij de vorige twee berichten. Wat valt deze film mij tegen. Het verhaal is in principe wel aardig, maar door een aantal gebeurtenissen in de film wordt dat onderuit gehaald. Met name de scene in de kerk, de afwikkeling daarvan slaat helemaal nergens op. Sterker nog, er wordt niks meer afgewikkeld. Ik denk dat 'my name is bond' dezelfde scene bedoelt.

Aardige film met een apart verhaal over een racistische witte hond.
Acteerwerk was ook redelijk goed.

3,5 ster

Mooi drama over een top op het bot verpeste hond die heropgevoed wordt door een zwarte dierentrainer. De film is een aanklacht tegen racisme en tegen mensen die honden zo opvoeden dat ze andere mensen of dieren zo aanvallen. Het is niet de hond die racistisch is, maar de barbaren die hem hebben opgevoed. Het acteerwerk in de film is zeer behoorlijk en de muziek van Morricone versterkt de sfeer goed. Het einde is mooi maar ook best zielig: De hond valt nu de donkere mensen niet meer aan, maar ziet in de oude Blanke vriend van de dierentrainer, zijn oude baasje en valt hem dan aan. Af en toe een beetje te moralistisch, maar niet erg.

Een zeer interessant concept, behoorlijk uitgewerkt. Altijd fascinerend om te zien hoe zo'n film gemonteerd is tijdens de scènes met de hond en wat voor een geduld de crew gehad moet hebben om precies de scène te krijgen die de regisseur wil hebben. White Dog overtuigt en presenteert een sociaal kritische film in een thriller jasje. Sommige scènes zijn fenomenaal, zoals de scène waar het kleine zwartje jongetje net aan het zicht van de hond ontsnapt of de eindscène en de score van Morricone draagt bij aan de spanning. Prima film.
3,5*

Aardige B film, wel ongeloofwaardig: 3,0

Mooi beestje dat er bij tijd en wijle behoorlijk griezelig uitziet. Nou ja, het schijnen er vijf te zijn geweest, maar goed. Knuffelig, terwijl het rood van het bloed heftig contrasteert met de witte vacht. De scènes rondom de hond zijn dan ook de moeite waard, die met het kind is inderdaad de fraaiste. Dat Fuller z´n film de nodige inhoud meegeeft, is mooi meegenomen, al is de wijze waarop misschien niet de meest subtiele.

Op zich niet zo'n probleem, met zo'n white dog is er in wezen geen ontkomen aan. Wat wel erg stroef uitpakt, is het scenario. Dat het wat randzaken, zoals een politieonderzoek, negeert, kan nog, maar het verloop komt erg houtje touwtje over. Neem alleen al de aanloop naar de verkrachting. Film mist nogal eens een bepaalde flow. Morricone's muziek vond ik ook niet erg gepast. Het zijn de dieren die 't 'm doen in deze.

Tof! Soort hardcore Disney filmpje, zonder plastic sentimenten. Onderwerp is helaas nog steeds actueel... Het verhaal is grotendeels voorspelbaar, maar loopt zo vlot en boeiend dat het niet eens een minpunt is. Wel een groot pluspunt: het contrast van de hond in relaxte -en aanvallende staat wordt overtuigend en soms indrukwekkend in beeld gebracht. Pet af voor de regisseur en de hond(en)! 8/10*