Anything Else (2003)

"Jews start all wars."

Verwachtingen waren niet heel hoog, des te leuker was de verrassing! Woody Allen komt aanzetten met een van z'n betere en grappigste scripts van de afgelopen 15 jaar. Het grootste struikelblok is dat het door en door Alleniaanse hoofdpersoon niet door Allen zelf wordt gespeeld. Als compromise heeft Allen wel een van de meest hilarische bijrollen die ik in tijden heb gezien. Zijn paranoia en preken over de nutteloosheid van het leven heeft ie in geen tijden zo hilarisch kunnen spelen! Jason Biggs had nog het een en ander te bewijzen na American Pie. En ik moet zeggen dat ie dat ook wel deed. Hij overtuigde als de jonge versie van Allen, maar de gedachte dat dit enkel Allen-dialoog is (waarmee ik bedoel dat ie door Allen zelf gespeeld moet worden) bleef hangen. De verhaalstructuur is erg fijn en als een klassieke Allen (veel overeenkomsten met Annie Hall), met veel afwisseling en geweldige situaties.

Christina Ricci was uitstekend gecast en verder was het ook genieten van de andere bijrollen (Danny DeVito is zelden zo leuk geweest "It's like a suit", of die psychiater). Ook het beeldformaat bevalt goed. Het is voor de verandering in breedbeeld (2:35:1) geschoten wat goed werkt, het was allemaal heel fijntjes gefilmd. Wel zijn er een paar kleine minpuntjes. Soms valt Allen - als je bekend bent met zijn andere werk - wel erg veel in herhaling, en heeft ie dezelfde voorbeelden al eerder gebruikt (zoals de openingsgrap). Ook heeft de film na de eerste veertig minuten - maar het waren dan ook wel hééle leuke veertig minuten - zijn beste tijd wel gehad en zakt het daarna een klein beetje in. Allen de afgelopen tien jaar slappe hap? Absoluut niet, het is me een raadsel waarom z'n nieuwere films gekraakt worden. Gewoon weer een heerlijke Allen komedie!



Eens. Ook bij het zien van het trailer leek dit op een tienerfilm. Totaal verkeerd gepromoot kennelijk, en misschien verklaart dat het lage gemiddelde; dat het romkomgemiddelde erop af komt en daardoor natuurlijk teleurgesteld raken, ipv het Woody Allen publiek.

4,0*

Toevallig tijdens het zappen tegenaan gelopen en achteraf blij toe.

Leuke film met goed acteerwerk en lekker scherpe dialogen overgoten met cynisme. Woody Allen zet weer een typische praatgrage semi filosoof neer die zegt wat hij denkt en hierdoor de film zijn humor geeft. Biggs, die ik eigenlijk alleen maar als irritante oversekste sukkel ken, verraste me door in een redelijk serieuze rol geloofwaardig over te komen. Ricci was goed en ook DeVito speelt een rol die op z'n lijf geschreven is.

Zeker niet Allen's beste maar zeker erg vermakelijk. De poster hier is inderdaad niet representatief en doet de film geen eer aan.

3*

pfff, matig. Het kabbelt maar wat voort en wordt eigenlijk nergens interessant. Het nerveuze karakter van Biggs begon me ook te irriteren na een tijdje.. Niet voor herhaling vatbaar

Deze film is eigenlijk niet echt goed, maar heeft toch een bepaalde charme waar je niet onderuit komt. Je hoopt gewoon vurig dat de hoofdpersoon(Biggs, die het verrassend goed doet) uiteindelijk goed terechtkomt en gelukkig wordt. Allen zelf ik ook weer eens lekker grappig en Ricci heeft het typische vrouwelijke dat Allen graag ziet in zijn films.