134.911 gebruikers | 85.732 films | 31.052 regisseurs | 3.508.752 berichten | 4.931.057 stemmen
I Pugni in Tasca (1965)
Alternatieve titels: Fists in His Pocket, Fists in the Pocket
18 stemmen | gemiddelde 3,63
mijn stem:
Drama
105 minuten
geregisseerd door Marco Bellocchio
met Lou Castel, Paola Pitagora en Marino Masé
Alessandro is een epileptisch patiënt en zijn hele familie lijdt aan epilepsie, aangevoerd door zijn blinde moeder. Zijn broer Augusto is het enige gezonde familielid. Hij wil trouwen, maar wil zijn vriendin niet met de last van een geheel zieke familie opzadelen. Alessandro voelt met zijn broer mee en besluit zijn hele familie te vermoorden.
[permalink] geplaatst op 30 september 2010, 17:05 uurNouvelle vague 
Dan kun je pak em beet Pasolini of voor mijn part Buñuel ook wel als NV betitelen.Het zijn toch echt geen paar fransosen uit de jaren 50 met hand-held camera's geweest die de burgerlijke moraal als eersten aanvielen.Iets teveel oude CDC's gelezen?
Inhoudelijk:voelt erg aan als een Bertoluccifilm,de verwantschap tussen de marxisten B&B is duidelijk.Bellocchio put ook uit de trauma's van een katholieke jeugd bij de Salesianen.Voor '65 was dit pure shockcinema waarin zo'n beetje alle taboes worden doorbroken,waaronder(spoiler voor cognoscenti) het in IT ultieme taboe,terwijl ook zaken als incest gezellig worden aangeroerd..En juist daarom is deze film ook juist typisch Italiaans toch?In een noordelijke film zou de impact voor het publiek minder zijn geweest.
Zoals gebruikelijk bij Bellocchio verloopt het narratief allemaal wat stroef en soms warrig(wat nog steeds zijn stijl is en me geen NV tribute lijkt),maar de voornaamste verdienste behalve de shockvalue is natuurlijk de rol van Castel die me deed denken aan Norman Bates qua absolute creepiness,gekte en moorddadigheid.Eigenlijk vond ik hem beter dan Perkins,en de aan JC in WH
herinnerende laatste epileptische stuiptrekking vergeet je niet snel meer.
Dan kun je pak em beet Pasolini of voor mijn part Buñuel ook wel als NV betitelen.Het zijn toch echt geen paar fransosen uit de jaren 50 met hand-held camera's geweest die de burgerlijke moraal als eersten aanvielen.Iets teveel oude CDC's gelezen?Inhoudelijk:voelt erg aan als een Bertoluccifilm,de verwantschap tussen de marxisten B&B is duidelijk.Bellocchio put ook uit de trauma's van een katholieke jeugd bij de Salesianen.Voor '65 was dit pure shockcinema waarin zo'n beetje alle taboes worden doorbroken,waaronder(spoiler voor cognoscenti) het in IT ultieme taboe,terwijl ook zaken als incest gezellig worden aangeroerd..En juist daarom is deze film ook juist typisch Italiaans toch?In een noordelijke film zou de impact voor het publiek minder zijn geweest.
Zoals gebruikelijk bij Bellocchio verloopt het narratief allemaal wat stroef en soms warrig(wat nog steeds zijn stijl is en me geen NV tribute lijkt),maar de voornaamste verdienste behalve de shockvalue is natuurlijk de rol van Castel die me deed denken aan Norman Bates qua absolute creepiness,gekte en moorddadigheid.Eigenlijk vond ik hem beter dan Perkins,en de aan JC in WH
herinnerende laatste epileptische stuiptrekking vergeet je niet snel meer.
4,0 [permalink] geplaatst op 5 oktober 2011, 15:17 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
pippo il buffone schreef:
JC in WH
Frustrerend, soms, die puzzeltjes hier. Maar ik heb 'm. JC in WH
Prachtig spel van Castel inderdaad!
Het duurde even voor ik er in zat, maar er viel dan toch een boel te genieten aan mooie scenes en camerawerk, zoals bijvoorbeeld het aanrijden naar/bekijken van de tippelaarster, het dansfeestje en de fatale badkamerscene en gevolgen.
Qua verhaal had ik het heftiger verwacht, omdat aan I Pugni in Tasca nogal eens gerefereerd wordt als zijnde een aan horror grenzende dramafilm. Dat viel toch hard mee, al is voorgaande vergelijking met NB (AP) in P (van AH)^ zeker niet onterecht. En ook al gebeurde er feitelijk genoeg horrific stuff om mogelijk kippevel van te krijgen, het blijft een drama dat hard leunt op een metaforische afrekening met een hypocriet en verstikkend milieu (en eigenlijk interessanter om te bekijken als een soort case study)... wel regelmatig een heel mooie en intrigerende, dat wel.
4,0*.
^ Gaat wel lukken, hè?
