In Which We Serve (1942)

34 stemmen | gemiddelde 2,94
Verenigd Koninkrijk
Drama /
Oorlog115 minuten
geregisseerd door
David Lean en
Noel Cowardmet
Noel Coward,
John Mills en
Bernard MilesHet verhaal van het Britse slagschip 'Torrin' en haar bemanning tijdens W.O.II. Nadat vijandelijke torpedo's het schip tot zinken brengen, weten enkele bemanningsleden onder wie de kapitein, te overleven via een reddingsboot. In het bootje reflecteren zij over hun levens en bidden dat ze worden opgepikt.
4,0
[permalink] geplaatst op 10 december 2002, 17:28 uurEerste film waar David Lean een credit als regisseur kreeg. Een eenvoudig verhaal dat erg boeiend is uitgewerkt en met erg goede vertolkingen. Het werd één van de favoriete films van Winston Churchill
2,0
[permalink] geplaatst op 30 mei 2005, 18:38 uurDie vertelwijze van het verhaal vond ik uitermate vervelend, met een steeds terugkerende harp en wazige beelden die te lang door gingen en allang makkelijk te herkennen waren als flashbacks. Uiteindelijk stelt de film ook weinig voor, ook al zou het normaal verteld worden. Hier en daar een goede scene en een goede Coward en Mills. Let ook op Celia Johnson's debuut. 2 sterren
2,0
[permalink] geplaatst op 12 april 2008, 12:32 uurDe eerste film van David Lean viel helaas wat tegen. De beelden van de oorlog zien er, voor 1942, behoorlijk goed uit. Maar normaal gesproken word ik daar al niet warm van, en in dit geval dus ook niet.
Tussen de oorlogsbeelden in speelde het verhaal zich bij de families thuis af. De leden van de families waren voor het grootste deel oninteressant te noemen waardoor de film nooit een hoger niveau bereikt. Tevens wordt dit gedaan middels een ingewikkelde vertelwijze wat uiteindelijk geen positieve uitwerking heeft op de film.
[permalink] geplaatst op 17 december 2008, 13:23 uurDit gemiddelde is echt te laag.
Prachtige film
2,0
[permalink] geplaatst op 6 september 2009, 21:04 uurKlassieke Britse WOII-film over een groep mariniers die schipbreuk leiden en het moreel hoog houden door elkaar verhalen van thuis te vertellen. In de ogen van sommigen een klassieker, al zullen dat anno nu toch alleen nog de meest chauvinistische, ouderwetse Britten zouden moeten zijn.
De raamvertelling is erg simplistisch en de verschillende verhalen zijn wel erg clichématig en bij vlagen schaamteloos sentimenteel. Het idee is inmiddels al zo vaak gekopieerd dat het nu nauwelijks nog indruk maakt, al wordt er behoorlijk fraai geacteerd. Maar als puntje bij paaltje komt is dit niets meer en niets minder dan een onvervalste propagandafilm. En daar hangt altijd een dubieuze waas omheen.
[permalink] geplaatst op 21 december 2009, 18:02 uurHelaas vandaag gemist op tv...