The Bridges at Toko-Ri (1954)

Redelijke film. Vooral de rol van Mickey Rooney was zeer leuk. Grace Kelly haar rol was wel erg minimaal en zij verdient gewoon meer 'screen time'. Vermakelijk verhaal met wat leuke subplots. 3*

Ik begreep deze film helemaal niet, al vond ik Grace Kelly en William Holden wel okee spelen. Maar toch, waar ging het over? Ik miste compleet van alles waar ik naar zat te kijken, en ik deed voor de rest toch niet veel bijzonders dan alleen maar naar mijn scherm staren. En ik kwam er maar niet achter, wat de clou was, waar het heen moest gaan. Deze film verdient wederom zeker een 2e kijkbeurt ooit..

Ik vond er geen reet aan, wat een slechte film zeg, En ik heb wel meer films uit de jaren 50 gezien die wel goed waren. Dit was echt een slaapfilm. 0,5

Simpele, sobere, sterke oorlogsfilm, waarin de comic relief van Mickey Rooney tot een zeer acceptabel minimum beperkt blijft en de romantiek met Grace Kelly zeer functioneel wordt gehouden. De afwezigheid van muziek gedurende het grootste gedeelte van de film is zeer effectief, en het emotionele hoogtepunt ligt vlak na het uur, wanneer William Holden kijkt naar de film die Charles McGraw vanuit zijn vliegtuig heeft gemaakt van de luchtafweer bij de bruggen uit de titel: angst, ongeloof, weerzin - in de medium-close-ups kun je het bijna van Holdens gezicht af schrápen.

Aardig detail: toen de producers deze rol aan Holden (toen een grote ster) aanboden accepteerde hij die op één voorwaarde: geen happy end, de piloot moest gedood worden, net als in de oorspronkelijke roman van James Michener. Kennelijk voorzag het script in het overleven van zijn personage. (Bob Thomas, Golden boy - the untold story of William Holden 95-7)