Born Free (1966)

Mooi geschoten film, met prachtige kleuren. Bijna niet te geloven dat de film uit 1966 stamt. Vooral de natuuropnamen zijn bijzonder mooi. Het acteerwerk is echter matigjes en aan het verhaal heb ik me jammer genoeg een beetje lopen ergeren.

Je verwacht toch wel wat meer verstand van mensen die nota bene in die contreien wonen. Iedere nincompoop kan begrijpen dat je een leeuw niet tot in lengte van dagen als huisdier kunt houden. Gejank en sentimenteel gedoe wanneer men dan tenslotte toch afscheid moet nemen, is niets minder dan hun eigen schuld, veroorzaakt door misplaatste liefde. En vooral ook door egoïstisch gedrag, want men denkt in de eerste plaats aan zichzelf en niet in het belang van het dier.

Ook de manier waarop men omgaat met het dier is volstrekt belachelijk. Zo naïef en onnozel kan niemand zijn. Nog erger dan van die hondenbezitters die met stellligheid blijven zeggen dat hun lieverdje écht niks doet. Nee, natuurlijk niet, maar één keer moet altijd de eerste keer zijn. Hè, hoe kan dat nou? Dat doet ie anders nóóit... Dan is het vast de eigen schuld van degene die door hun schatje gebeten werd.

In deze film gaat het dan niet op die manier fout, maar ik heb me wel aan dat soort gedrag zitten irriteren. De enige die m.i. normaal reageert is John, hun baas, die nogal bang is voor Elsa de leeuw. Die reactie is tenminste natuurlijk, want een leeuw blijft nu eenmaal een roofdier en 100% vertrouwen kun je het naar mijn mening nooit.

Gaat dit over een leeuw die Elsa heet?

Yep.