Petulia (1968)

Potverdikkie, wat is dit een briljante film! Vol ongeloof trof ik hier dan ook de 6 (veelal lage) stemmen en 0 berichten aan die filmlievend Nederland en België deze prent tot nu toe hebben toegedicht. Ook de rest van Lesters oeuvre verbaasde me (Diverse Beatles-films en Superman-sequels). Hoe dan ook is deze prachtige, mysterieuze en ongrijpbare film wat mij betreft een regelrechte voltreffer. Groot aandeel hierin heeft trouwens de cinematografie van niemand minder dan Nicholas Roeg. Ik vraag me af waarom dit niet een algemeen geaccepteerde classic is. Een voorzichtige 4,5/5 voor nu maar dikke kans dat ik bij herziening de volle mep uitdeel.

Petulia werd geregisseerd door Richard Lester. Deze cineast is een interessant figuur, een beetje onbemind en vergeten maar meer dan het ontdekken waard. Zijn Beatles film A hard dy's night was wel niet naar mijn smaak maar was wel 'out of the box', zijn Marian and Robin was wel zeer goed. Petulia is ook weer niet conventioneel zowel inhoudelijk als vormelijk.

Nog interessanter is het feit dat Nicolas Roeg aan het roer stond als DOP en je merkt direct welke invloed dit heeft gehad op de films van Roeg in het algemeen en meer bepaald Bad timing dat zowel inhoudelijk (gedoemd liefdesverhaal) als vormelijk (associaties) verwant is. Ik schat Bad timing nog een trapje hoger in omdat daar nog dieper in de donkere kant van de mens boort maar Petulia zit er net onder en dat is reeds een hoge waardering.

Petulia begint direct met een geniale opener. Mensen in een rolstoel en cut naar een swingend dansvloer. Het is een benefiet voor 'Highway safety'. Pardoes in het universum dat Roeg later in zijn films zal hanteren. Associaties en ironie. Als achtergrond heeft Petulia de sixties met de flower power en summer of love in gedachten. Beelden met graffiti, billboards, muurtekeningen verwijzen naar die periode. De locaties en beelden zoals de ondergrondse garage als decor voor een flirt zijn door Roeg inventief en knap belicht en gekozen. Vrije associaties met flash forwards (bv een discotheek vol psychedelica met bloed, met een ongeval dat nog moet komen), niet lineaire narratieve structuur, close up van hand dat gevolgd wordt door snelle cuts van verschillende close ups handen waar een gevoel van zorg en warmte benadrukt, jup cuts ... emotie zit niet in personages maar in de beelden en montage.

Lester voegt daar nog aan toe de hypocrisie als ziekte van maatschappij, vol absurde humor (tuba) en sommige scenes als sketches vb die geniale knipoog als een patiënt de dokter roept om de tv te repareren en dan de dokter moet uitleggen waarom een valse tv in de kamer staat (om een nieuwe te kunnen verkopen), de scene met het ei, de scene met de operatie die een tattoo schildert op een patiënt, de serre als kunstmatige natuur net als emoties. De toevallige links met personages bv het jongetje als patiënt speelt later een grote rol in het leven van Christie en verklaart waarom jongetje in het ziekhuis ligt, scherpe venijnige dialogen (i don’t wear a bra, dont think about it, it will only excited you).

Als kern is Petulia een liefdes verhaal van de onverantwoordelijke spontante impulsieve Petulia (Julie Christie) en de vastgeroeste net gescheiden dokter (George C. Scott) en het is de Roeg avant la lettre stijl dat de film groots maakt.

Tijdens het Internationaal Film Fest Gent wordt er een retrospectieve gehouden (het classics programma) van Roeg als cineast én als Dop (Director of Photographie). Met Theresa Russel als voorzitter van de jury van de officiële competitie op het 52 ste editie van het festival en die als actrice in 6 films van Roeg te zien was. Van 8 tot 19 october in Gent. Meer info : filmfestgent.be

In het voorwoord bij het programma boekje schrijft Patrick Duynslaehger het volgende :

Roeg schept met zijn gefragmenteerde vertelling, subliminale beelden,,non-lineaire mozaïek montage een cinema die elke vorm van realisme en literaire traditie ver achter zich laat.

U bent gewaarschuwd