134.917 gebruikers | 85.737 films | 31.053 regisseurs | 3.508.979 berichten | 4.931.467 stemmen
The Ruling Class (1972)
10 stemmen | gemiddelde 4,10
mijn stem:
Komedie
154 minuten
geregisseerd door Peter Medak
met Peter O'Toole, Alastair Sim en Arthur Lowe
Wanneer een graaf op nogal onorthodoxe wijze om het leven komt, dient zijn positie te worden overgenomen door zijn zoon Jack. De familie is hier niet zo blij mee, aangezien Jack al jaren in een psychiatrische instelling vertoeft en hij het idee heeft dat hij de tweede Jezus Christus is. Toch krijgt Jack de functie, maar zijn zwaar Christelijke inslag blijkt niet te werken in een 'normale' maatschappij waar vrede en liefde als een soort zwakheden worden gezien.
[permalink] geplaatst op 6 september 2010, 19:22 uurNog steeds een extreem grappige,inktzwarte,macabere komedie.Tuurlijk:ietwat gedateerd.Het house of lords is ter ziele,the church of england is zo'n beetje het meest politieke correcte instituut van Albion en de upper classes willen alleen nog maar aardig en hip gevonden worden door de meute.
Deze film heeft echter nog genoeg situatie-humor te bieden om uiterst vermakelijk te zijn .Subtiliteit zit er niet altijd in:als het 1ste personage een Michael Hutchence doet in tutu weet je hoe laat het is.Het wordt er niet beter op met het incipit van O'Toole als des gehangenen zoon Jack,een totaalmalloot die zich houdt voor ene god.Hoe hij daarop komt?
"Every time I talk to god I feel that I am talking to myself"
In godslastering en religiekritiek begint deze film waar MP en Buñuel ophouden.Overigens:ondanks de over the top sfeer zitten er ook plenty grappen in voor de incrowd die doorheeft hoe dichterlijke en bijbelcitaten standaard worden verhaspeld.
Uiteraard prima acteerwerk,met een uitmuntende,op hol geslagen O'Toole als god die Ken Russel-film casts doet voorkomen als onderkoeld.Jammer voor de Ier dat hij de Oscar moest laten aan een mompelende maffioso dat jaar.
Zoals te verwachten van een 2,5 uur durende film zakt hij bij vlagen in.Het 1ste deel is het best en wordt afgesloten niet door een duivel-maar een godsuitdrijving
,weer eens wat anders dus.Of onze reli-psychoot na zijn "genezing"ook een beter mens is geworden,valt te bezien...
Het slot met de maiden speech in THOL /het spookhuis is ook weer om te smullen.
Deze film heeft echter nog genoeg situatie-humor te bieden om uiterst vermakelijk te zijn .Subtiliteit zit er niet altijd in:als het 1ste personage een Michael Hutchence doet in tutu weet je hoe laat het is.Het wordt er niet beter op met het incipit van O'Toole als des gehangenen zoon Jack,een totaalmalloot die zich houdt voor ene god.Hoe hij daarop komt?
"Every time I talk to god I feel that I am talking to myself"
In godslastering en religiekritiek begint deze film waar MP en Buñuel ophouden.Overigens:ondanks de over the top sfeer zitten er ook plenty grappen in voor de incrowd die doorheeft hoe dichterlijke en bijbelcitaten standaard worden verhaspeld.
Uiteraard prima acteerwerk,met een uitmuntende,op hol geslagen O'Toole als god die Ken Russel-film casts doet voorkomen als onderkoeld.Jammer voor de Ier dat hij de Oscar moest laten aan een mompelende maffioso dat jaar.
Zoals te verwachten van een 2,5 uur durende film zakt hij bij vlagen in.Het 1ste deel is het best en wordt afgesloten niet door een duivel-maar een godsuitdrijving
,weer eens wat anders dus.Of onze reli-psychoot na zijn "genezing"ook een beter mens is geworden,valt te bezien...Het slot met de maiden speech in THOL /het spookhuis is ook weer om te smullen.
