Alice Doesn't Live Here Anymore (1974)

Zit wat in. Een paar leuke scene's en een onopvallend plotje. Best leuk allemaal, maar verre van goed. 2,5*

Deze film heb ik een keer op de duitse zender gezien en je raad het al op zijn duits. Dit dit niks af aan de film ik vond hem mooi zal hem ooit nog wel origineel zien, hoop ik.

Aardig drama, jochie speelt wel goed, maar IDD als hij niet van Scorsese zou zijn geweest was hij al lang vergeten.

Buitengewone Scorsese. Wat deze film sterk maakt is de op momenten hilarische humor. Ik moest erg lachen om die ene serveerster die elke keer in huilen uitbarstte als t wat drukker werd. Hilarisch. Als geheel is deze film minder dan het betere werk van Scorsese maar er zijn wel een aantal scenes die eruit springen die ADLHA erg de moeite waard maken. Ik denk aan de scenes met de geweldige Keitel, de beginscene etc. Burstyn is fantastisch in haar rol en heeft verdiend de oscar binnengesleet voor beste actrice.
Leuk ook om n jongensachtige Jodie Foster te zien
3,5*

waar kan je deze vinden?

Bij de V&D voor 5 euro gekocht.

in belgie heb je geen v&d

Heerlijke, vaak komische, roadmovie. Ellen Burstyn speelt erg goed, en ook Kris Kristofferson en Harvey Keitel zijn op dreef.

Vond het een veel mindere Scorsese, eigenlijk trok het op niks.

Het verhaal vond ik maar mager, er kon me maar weinig aan boeien. De acteerprestaties waren ook maar ondermaats buiten die van Harvey Keitel en het kleine mannetje. Het is allemaal ook zo saai en standaard weergegeven, dat maakt het er ook niet boeiender op.

Iedere topregisseur maakt wel al eens een slechte film? Dan is deze zeker de slechte van Scorsese.

1,5*

mooie film van scorsese. we zijn geweld van hem gewent. tc @ weet niet waar deze over het heeft.

Het eerste half uur erg drammerig maar daarna wordt het toch nog een redelijk leuke film. Burnstyn speelt een moeder die na de dood van haar man zonder geld zit en werk moet zoeken. Foster had ook wel een leuk doch klein rolletje. Op zich geen slechte film. Krijgt een 3,0.

Zo af en toe komt er een film voorbij waarbij ik het gevoel heb dat alles klopt. Heerlijk is dat! En dit is er zo eentje. Alleen al hoe alles in beeld is gebracht; van de zoete zachte kleurtjes in de interieurs tot de strak blauwe lucht boven een stoffig woestijnstadje, alles ademt het tijdsbeeld en de berustende gelatenheid van de mensen perfect uit.

Maar daar is dan Alice, juist één en al onrust, op zoek naar een beter bestaan en, in feite boven alles, naar zichzelf. Een vrouw die noodgedwongen haar idealen moet laten varen om het hoofd boven water te houden en daarnaast een liefdesleven probeert te combineren met zorg en aandacht voor haar zoon. Burnstyn laat voortreffelijk zien welke emoties dit met zich meebrengt en ook haar filmzoon is ronduit briljant; aandoenlijk, grappig en bij momenten om met liefde achter het behang te plakken! Verdriet, frustratie, maar ook humor en romantiek, het zit er allemaal in, zonder dat het er aan de haren bijgesleept lijkt.

Ik las de opmerking dat deze film allang vergeten zou zijn als Scorsese hem niet gemaakt zou hebben. Ik zou het liever zo willen stellen: Scorsese heeft de finesse om het alledaagse leven van een doorsnee persoon zo sfeervol en ontroerend in beeld te brengen dat het een film oplevert die niet alleen tijdens het kijken vermaakt maar die je daarna bijblijft als een liefdevolle herinnering. Dat maakt hem voor mij onvergetelijk!

Erg gedateerd aandoende, doch zeer fraai en stijlvol geschoten 70s film.
Verhaal is magertjes en zit vol (country) cliches tot Dolly Parton op de radio aan toe.
Toch mooi om weer eens te zien hoe goed het was en slecht het tegenwoordig gesteld is met de Amerikaanse film.

Prachtige film waarin een vrouw een nieuw leven probeert op te bouwen nadat haar man is overleden. Goed geschreven personages en dialogen. Vooral de vele scenes met haar zoontje zijn mooi en levensecht. Vandaag de dag ook interessant vanwege het tijdsbeeld dat nu fraai naar voren komt. Het acteerwerk van de gehele cast is uitstekend waarbij Ellen Burstyn bijzonder sterk is en voor een aantal ontroerende momenten weet te zorgen.

fantastische film waarin scorsese zich door cassavetes geinspireerd toont.

Life is short... - Yeah.. wel... So are you.

Geen idee waarom ik deze zo lang in mijn kast heb laten liggen. Martin Scorsese is sowieso een regisseur die het altijd goed doet, alleen weet hij me nooit rete enthousiast als persoon te maken, onderling, bv. Shutter Island, was wel een flinke aanslag op mijn enthousiasme, maar toch heb geen drang om meer van hem te bekijken... Tot vandaag.

Eigenlijk is dit weer een zeer sterke film met bijzonder leuke beelden en een mooi verhaal. Eindelijk weer een keer goed kunnen lachen. De chemie tussen Alice en haar zoontje is werkelijk een genot om naar te kijken, die dialogen en de onderlinge liefde is erg voelbaar en heeft iets moois en positiefs. Verhaal is verreweg van bijzonder, maar doordat de film heel snel voorbij trekt en de personages ietsje anders zijn dan in het gemiddeld drama, onderscheidt Alice zich wel in deze dream-come-true-film.

Gewoon lekker, goed en op bepaalde momenten beheerst uitdagend.

Knap gedaan, 4 dikke verdiende sterren en een aanrader!