11'09''01 - September 11 (2002)

Cool, ik moet deze film zien.

Gaat over me verjaardag dus:P

Juist daarom.

Ik vond het ook enorm indrukwekkend, zelden zo'n omnibus of reeks gezien die zo sterk was.

Dat geweld in Jeruzalem, dat krijg ik nooit meer uit mijn oogvliezen, en dan die Loach over hetzelfde geweld in Chili. Tjeetje. Nog nooit zoiets van korte films gezien die continue een indruk maakte.

Vette 5 sterren dus ook. Lager kan niet.

Het is een stortvloed !!!.

Inmiddels €11,99 ..... Maar dat is het punt niet.

Deze 11 filmpjes zijn overweldigend! Een aantal daarvan zijn op mijn netvlies blijven branden, zoals het eerste "God, Construction and Destruction" uit Iran van Samira Makhmalbaf.

Hierin zien we een groepje kinderen, voor wie de wereld niet groter is dan hun dorpje en de oom die in de put is gevallen, waarbij een meisje van nog geen 8 jaar oud vraagt: "Waarom maakt God mensen, als Hij ze ook weer kapot maakt?"

Als tweede, en onvergetelijk: het filmpje van Ken Loach, waarin hij een Chileense man aan het woord laat over de staatsgreep van Pinochet, waarbij Salvador Allende en 30.000 Chilenen werden vermoord op 11 september... 1973.

Als derde zal ik nooit het filmpje uit Frankrijk van Claude Lelouch vergeten, waarin een doofstom meisje een brief schrijft aan haar vriend om het met hem uit te maken, tenzij er een wonder gebeurt.... waarbij ondertussen op tv de torens instorten, wat zij niet merkt doordat ze doof is.

Dit alles niks te na voor wat betreft de andere acht filmpjes. Op elk hun eigen wijze hebben ze allen een enorme vertelkracht die ontroert en overweldigt. Dit moet ik vaker zien, dus de dvd zal ik zeker kopen.

5*, absoluut



Roerend eens!

Had ik een black-out van precies 11 minuten of is het filmpje van Iñarritu niet uitgezonden? (en volgde na de aankondiging van Mexico direct het niet-aangekondigde filmpje uit Israel)

Dat moet dan het filmpjes zijn geweest waarbij je slechts heel af en toe wat flitsen ziet en wat geluid. Want zo eentje zat er namelijk tussen.

Ik heb de film in zijn totaliteit beoordeeld en kom uit op 3,0*. Dit komt omdat het vaak niet duidelijk was, waar die regisseur op dat moment met het verhaal naar toe wilde en wat hij/zij duidelijk wilde maken. Ik wil wel benadrukken dat het stukje over Chili (door Ken Loach) geniaal was en precies de vinger op de zere wond wist te leggen. Moest ik dit onderdeel apart beoordelen dan kreeg dit deel van mij vijf sterren. Jammer van de rest van de film, want er zaten onderdelen in -Osama Bin Laden in Burkina Faso- die te gek voor woorden waren.

Wat vind ik het toch moeilijk om dergelijke films te beoordelen. Er zit zoveel verschil tussen de filmpjes en ook zoveel niveauverschil zodat het erg moeilijk te beoordelen is. Israel was zoals ook Reinbo al zegt de zwakste van het hele stel. De Engelse, Franse en Japanse filmpjes hebben een enorme indruk gemaakt op mij. Wel vond ik af en toe dat de 9/11 link er wat bij werd gesleept met als extreemste geval het Japanse filmpje. Al met al ga ik voorlopig voor een kleine 4,5 maar ik sluit niet uit dat het ooit nog eens hoger wordt.

11 korte filmpjes over hetzelfde thema. Er zitten hele mooie tussen. Zeker de film van Lelouche is erg origineel en indrukwekkend. Maar gaandeweg krijg je toch ook wel een verzadigd gevoel van al die filmpjes achterelkaar en dat is zonde voor de laatste films. Het zou eigenlijk beter zijn om al die korte filmpjes met enige tussenpoze te bekijken. Één keer per dag een filmpje. Dat geeft de makers meer waar ze recht op hebben. Wat ik wel opvallend vond als je alle films achter elkaar ziet, vanuit allerlei oogpunten vanaf de hele wereld, is dat er maar weinig medeleven met de Amerikanen voor deze aanslag is. Er zijn er zelfs bij die ronduit beweren dat het de eigen schuld is van Amerika. Terwijl Amerika zelf toch doet geloven dat zij vooral het slachtoffer zijn van het internationale terrorisme. Maar ja, zoals in een enkele film ook duidelijk wordt, als je als land zelf over de wereld ook zoveel leed en slachtoffers hebt veroorzaakt, dan is het natuurlijk ook onrealistisch om van die zelfde wereld enig medeleven te verwachten.
Aan de andere kant kan ik me ook voorstellen dat veel filmmakers hier nou eens juist hun eigen visie wilden geven of bewust een verhaal er omheen maken, in plaats van een zoveelste hart onder de riem, omdat men nou eenmaal zelf veel belang hecht aan een goede relatie met Amerika om waarschijnlijk voornamelijk economische of strategische redenen.

Nu ik hieronder lees en de films nog eens na tel, kom ik ook tot de conclusie dat ik hier maar 10 films heb gezien i.p.v. 11. Mexico komt mij inderdaad niet bekend voor. Ik heb geen mensen uit torens zien springen.