Cradle 2 the Grave (2003)

Voelde een beetje aan als een legpuzzel die je al eens eerder gemaakt hebt. Je stopt de stukjes weer in de doos en dan ineens, maak je van de Exit Wounds een Cradle 2 da Grave. Ik vond het hier een daar wel geinig zoals Jet Li in de ring tegen al die K1 vechters die netjes 1 voor 1 op hun beurt wachten om hun klap op te eisen, daarentegen vond ik de andere gevechten wat lame vrouwengevecht met cliche finishing touch eind gevecht was wel cool bedacht, maar was dat nou precies allemaal synchroon op het zelfde moment? Voor die afmaker op het eind net dat kleine halve sterretje meer.

DMX en Bartkowiak werken graag samen. Na onlangs Exit Wounds te hebben herzien + the making off, werd wel duidelijk waarom DMX goed werkt binnen dit soort straight forward werkjes. Verzorgt een passende soundtrack en is een behoorlijke badass. Waar hij in EW nog met Seagal tekeer ging, is hij hier weer terug met Jet Li...en dat is ook niet erg.

Wat ik wel erg vind, is dat de stijl van Bartkowiak niet echt past bij Jet Li als vechter. Z'n kunde (want damn, wat is Jet Li altijd goed) wordt niet goed geshowed met dit soort ge-edit. Tuurlijk is de shitload aan actie erg fijn en zitten er gave momentjes tussen, maar een smet op het plezier is het wel.

Halverwege kwam ik erachter dat ik 'm al eens gezien had. Blijf dit makkelijk behapbare actievoer altijd wel waarderen, je begint met kijken en blijft kijken, ondanks z'n opzichtige mankementjes. Het is fun, en daar gaat het me om.

Middelmatig acteerwerk, verhaal wat erg standaard is, matige muziek. Maar wat een vermaak bied Cradle 2 the Grave.

Bartkowiak maakt er toch iedere keer iets vermakelijks van. Echt goed is het nooit, maar dat wordt ruiomschoots gecompenseerd door de heerlijke actie en gevechten. Li lijkt dit keer wat in toom te worden gehouden. Zijn kunsten komen nergens echt goed naar voren, maar zelfs op de automatische piloot ziet het er nog weergaloos uit. De film kent drie echte hoogtepunten in de actiescènes. Het kooigevecht, de achtervolging en het eindgevecht. Alhoewel die laatste wel erg kort is en snel word afgeraggeld. De mix tussen oost en west, en dan vooral dat hip hop gedoe is natuurlijk al gedaan in Romeo Must Die en daarom ook niet echt meer vernieuwend.

Vermakelijke zooi, maar ook niet meer dan dat.

Jet Li is het grootste pluspunt aan deze film. Die wel vermakelijk is, maar net niet het niveau haalt van bijvoorbeeld Exit Wounds. DMX doet het vrij redelijk maar is natuurlijk geen acteur. En de toevoeging van Tom Arnold is dan wel weer leuk. Jet Li doet verder niet veel verkeerd, en zorgt voor de nodige rake klappen en perfect uitgevoerde stunts. Een bij vlagen genietbare actiefilm, die het niet van zijn verhaal of acteerwerk moet hebben. 2,5 ster.

Ik vond het een vermakelijke film met een zeer hoog adrenaline gehalte,en waar maar weinig saaie momenten zijn.Vooral het stukje tussen 1.33.46 en 1.34.25 vind ik waanzinnig bruut gedaan!Zeker 4 sterren waard!!!

DMX en Jet Li samen in een film leek me wel een geslaagde combinatie. En een stoere, donkere gespierde kerel samen met een kleine, ijzig kalme Taiwanese vechtkunstenaar is inderdaad een prima mix in dit verder oervoorspelbaar verlopen verhaal.
Heb een hele tijd terug Exit Wounds gezien, eveneens een film van Bartkowiak, en ook daar was DMX voor mij een leuke verrassing.

De vechtkunsten van Jet Li komen in deze film niet helemaal tot z'n recht. Veel geknipt in de actiescenes waardoor het net allemaal te snel gaat om het goed te volgen. Maar dat Li kan vechten weet iedereen.
Zoals al gezegd is het verhaal matigheid troef en is het erg voorspelbaar verder. Ik had de film wel een voldoende gegeven, ware het niet dat die schurk die ontploffing in die helicopter had overleefd. Voelde me toen niet meer serieus genomen. Kleine onvoldoende. Prima vermaak voor één keer..

Leuke actie film, allemaal niet erg diepgaand of hoogstaand, maar gewoon een lekkere verstand op nul film. Anthony Anderson vind ik vaak heel grappig, dat is in deze film ook weer zo. Allemaal erg vergelijkbaar met Exit Wounds.

Redelijke film van Bartkowiak, die in vele aspecten erg lijkt op Romeo Must Die en Exit Wounds.

De drie films zijn redelijk gelijkwaardig. Wel is het jammer dat van een prima vechter als Jet Li, in deze film maar zo weinig gebruik wordt gemaakt. Actie is er weliswaar genoeg, maar de manier waarop de choreografie er omheen verzorgd is, had zeker beter gekund. DMX is een rapper, maar de soundtrack die hij hier verzorgt, is niet echt geweldig. Als acteur doet hij het redelijk, al doet hij soms niet veel meer dan boos kijken.

Cradle 2 the Grave vermaakt echter wel, ook omdat Anthony Anderson in deze film zit. Hij heeft altijd een enorm grote mond, maar soms is hij best leuk, zo ook hier, als hij als ongediertebestrijder bij iemand langs gaat. Het is allemaal niet geweldig, maar het is wel een film die redelijk makkelijk wegkijkt en op momenten best vermaakt.

2,5*