Huo Yuan Jia (2006)

@ martial art fan
je recensie is perfect verwoord

Oké, heel erg bedankt. Je bent de eerste die eens een compliment geeft sinds ik hier op zit.

Laat ik dan maar de 2de worden

Goede res. inderdaad. Verhoogd naar een 4,5. Het blijft een prachtige film.

Ook bedankt dan. De nummer 3 van mijn top 10, Ip Man. is van hetzelfde kaliber en van dezelfde stijl/soort film. Alleen dan is de centrale gevechtskunst Wing Chun. Hetgeen dat ik zelf beoefen. Die hebben jullie ook wel al gezien zeker?

Prachtfilm tot en met de confrontatie met meester Chin. Daarna valt het toch een tijdje stil om in het slot weer op te veren. In ieder geval een heerlijk actievolle start met grappige jochies en een bijzondere ontmoeting op het plateau. Heel soms net iets té nep, maar door de bank genomen toch fantastische martial arts. Met ook een erg grappige MC.

Het zwaardgevecht is van epische proporties. Qua decor (door de hele film overigens een lust voor het oog), belichting en camerawerk helemaal top. Een gevecht met impact, ook op dramatisch vlak. Dat effect wordt vervolgens toch wat uitgesponnen. Had wat bondiger gekund, mede omdat het verder een weinig verrassend verloop kent. Het gevecht met de kolos O'Brien lijkt daar ook wat onder te lijden.

Berouw leidt tot eer en een slot dat wel weer dik in orde is. Niet de meest subtiele manier om iets dergelijks aan te stippen, maar tegelijkertijd past het meeste wel. Spreekwoordelijke buiging voor het duel met Tanaka, zeker voor het deel met de Triple Staff. En natuurlijk voor Jet Li's overall performance. Mooi slot voor een zuivere film met wervelende wushu.

Super film, mooie vechtscenes en mooie plaatjes van de natuur en omgeving.

Zalige gevechtscenes en ook een mooi verhaal. Ik ben dan ook een grote fan van chineese vecht films. Vond het wel raar om Jet Li met lang haar te zien en zeker toen hij ook even die baard had.

Had hem al een paar keer gezien geloof ik . Gisteren zag ik echter niet de versie van 100 minuten. Integendeel . Vreemd dat er geen director's cut bij staat.

Hoop geknok, weinig wol, maar misschien hoort dat ook wel gewoon zo. Er gebeurde nogal wat in het China van rond 1900 maar Li heeft het te druk met stoeipartijtjes op het dorpsplein. Na het gebruikelijke drama hervindt hij zijn rust op het platteland maar het bloed (en de eer) kruipt waar het niet gaan kan.

De gevechten zien er bij vlagen weer prachtig uit natuurlijk, al ben ik ook weer niet de grootste fan het hele martial arts gebeuren. Het verhaal puft en steunt soms een beetje, maar wordt gaandeweg meeslepender na de scenes op het platteland en het internationale karakter van Li's latere tegenstander (waarbij die Amerikaanse reus de show steelt). Al met al niet onaardig.

3 kleine sterretjes.

Gevechten zijn top , verhaal is simpel en nix mis mee.
Als je van dit genre houdt dan zit je goed.

Fearless begint vrij aardig, met aardig wat battles die leuk waren om naar te kijken. Ik had liever een wat rauwe en pijnlijke look gezien in de film, in plaats van deze bijne glimmende beelden die vooral de indruk wekten dat er misschien wat teveel CGI gebruikt was. Maar daar kon ik me wel overheen zetten. Het was alleen jammer dat na het gevecht met meester Chun er eigenlijk weinig meer overblijft om van te genieten, met uitzondering van het gevecht met O'Brien. Dat hele spirituele plot met dat blinde meisje is niet alleen te cliché voor woorden, maar ook erg saai uitgewerkt. De film wordt ineens enorm sentimenteel en dat gevoel blijft hangen.

Het eindigt dan ook met een stel vreselijke eindscènes, voorafgegaan door een bizarre dialoog over thee die in ieder geval op mij niet logisch overkwam. De meest onbegrijpelijke keuze van de scenarioschrijver is om Huo Yuanjia te laten vergiftigen tijdens het eindgevecht. DIt slaat verhaaltechnisch nergens op: wie gaat er nou middenin een gevecht iemand dodelijk vergiften terwijl het overduidelijk is wie daarvoor verantwoordelijk zou zijn? En nee, dit deel van het verhaal is niet waargebeurt, of ik moet me heel sterk vergissen. Het meest storende aan dit deel van het verhaal is dat het zo weinig recht doet aan het genre. Ik had best zin in dat gevecht tussen Huo en die Japanner, ze leken aan elkaar gewaagd. Dan ga je zo'n climax toch niet opzij zetten voor een ongeloofelijk sentimentele vergiftigingscène? Waarvoor kijken we een martial arts film? Deze film werkt bijna alleen tijdens de gevechten, dus een echt gevecht op het einde had beter gepast, maar de makers wilden duidelijk iets mythischers.

Voor mij werkt het zo niet. Dat levert een onvoldoende op voor een film die toch gemakkelijk een voldoende had kunnen scoren.
2,5*

Ik ben niet zo van de actie, maar had er vandaag gewoon zin in. De vorige film met Jet Li die ik had gezien, Hero beviel heel erg goed en deze had ik nog liggen, dus de keuze was snel gemaakt.

Geen spijt van, al is de film niet zo indrukwekkend als Hero dat toch een beetje mijn ijkpunt is voor dit soort films. Visueel mooi, maar niet zo overweldigend en met veel minder aandacht voor details. De soundtrack was wel wat beter, maar dat was wat mij betreft net het zwakke punt van Hero, dus dat is niet echt een prestatie.

Jammer alleen dat het verhaal een beetje tegenwerkt. Begint leuk met de arrogantie van Huo, maar de levensles zie je al wel van verre aankomen. De manier waarop is ook behoorlijk melodramatisch. Het einde had op zich wel wat, met de Japanner die doorheeft dat hij nog leeft omdat Huo terughield, waar tegenstanders bij papa Huo het nooit doorhadden. Het maakt wel allemaal dat het aanvoelt zoals het voorgeschreven staat en dat is jammer.

Ondanks het de minpunten valt er toch wel veel te genieten, vooral van de gevechten die er wel erg spectaculair uitzagen. 3,5*.

Mag ik de derde zijn je een compliment te geven voor de recensie? En ik ben niet echt een martial arts fan. Dit vond ik zeker een zalige film.