Stoic (2009)

Wat is dat dan voor een rare filmposter?

Dit is de eerste film van Boll die ik met enige voorzichtigheid "fatsoenlijk" wil noemen.

Boll werkte dit keer op basis van een ruw geschetst verhaal en liet zijn acteurs volledig vrij om hun dialogen te improviseren. Dat werkt. De vier acteurs (met name Furlong) komen geloofwaardig over en de sfeer is bijzonder akelig (de film speelt zich volledig af in één gevangeniscel). De "talking-heads"-fragmenten tussendoor zorgen voor een aantal interessante contrasten in het verhaal.

Het enige probleem is dat Boll weer niet weet waar hij de grens moet trekken. Hij had moeten weten dat het verhaal op zich al beklemmend genoeg was en het echt niet geglazuurd moest worden met een laagje exploitation. Sommige scènes in het tweede deel zijn zelfs zo ranzig en over-de-top (met name de anale verkrachting met de bezemsteel), dat Boll de goodwill die hij in de eerste helft zo keurig opbouwt, weer een beetje verspeelt. Te veel effectbejag, naar mijn smaak.

Dat terzijde is Stoic wel een prima experimentje. Zeker leuk om Boll eens iets anders te zien doen dan videogames verhakkelen.

2.5 sterren.

Als we Boll mogen geloven wordt dit een intens psychologisch drama... Lijkt me nog gaaf ook!

Stoic een ontzettende smerige film.

Stoic is zo smerig dat ze kotszakjes bij de dvd moeten doen.
Van Uwe Bolle heb ik alleen Postal hiervoor gezien, maar ik hoor bijna alleen maar negatieve reacties, als het over deze man gaat.
Ik wou deze kijken omdat het verhaal mij wel aanspreekt, en dan vooral het psychische deel.

Ik heb niet vaak dat ik mijn ogen bedek, omdat het beeld wat ik zie te smerig is, maar Stoic heeft dat wel in zijn mars.
Maar op de onsmakelijke taferelen na is dit wel een redelijke goede film.

Het acteerwerk is erg goed en geloofwaardig van alle 4 de jongens.
Edward Furlong ziet er misschien niet meer uit na lange perioden lijnen leggen, maar acteren kan die nog wel. En met zijn hoofd wat ie nu heeft is zijn rol misschien wel geloofwaardiger als toen hij Calvin Klein model was. Maar echt die Kerel ziet er niet meer uit.

Als het de bedoeling was om schokkend en realistisch rauw te zijn, dan is dat wel gelukt. Al had ik liever andere camera posities gehad. Op de helft van de film wou ik hem eigenlijk uitzetten omdat mijn maag wel erg op de proef werd gesteld. Maar toch benieuwd naar het einde en uitgekeken.

Een ontzettend ziek en waargebeurd verhaald over 4 gedetineerde die na ik weet niet hoe lange opsluiting het niet allemaal op een rijtje hebben, en zonder gezond verstand handelen.

Voor de rest een erg low budget film, want het speelt zich allemaal af in een cel maar daar lijdt de film verder niet onder. En een goed claustrofobisch sfeertje.

Jammer dat het zo onsmakelijk was want had misschien wel een topper kunnen zijn.

2

http://www.traileraddict.co...
Voor de trailer

Dit is alleen een andere soort gore namelijk goor.

Ziekelijke low-budget film van Uwe Boll.
Slechts vier mensen opgesloten in een cel maar film verveelt geen seconde.
Zeer realistisch overkomende dialogen en ziekelijke psychologische
terreur. Hierbij vergeleken is "The Experiment" maar een kinderfilm.
Eén van de beste Uwe Boll films. Bewijs dat men met een minimum aan budget maar met uitstekende acteurs goede films kan maken.

Géén film voor kleine magen, hakt er anders in als Martyrs...
Deze film staat ook veel dichter bij de werkelijkheid, veel herkenbaarder, een fucking groepsproces, wat zelfs op een school niet onherkenbaar is. Tuurlijk gaat men dit niet niet waarderen, waarschijnlijk gaat men niet eens stemmen, ik geef ze niet eens ongelijk.
Wel fijn dat er ruimte is voor bezinning, dat maakt het enigszins dragelijk. Zo niet, dan was het stompzinnig geweest. De wereld steekt zo in elkaar, laat het dan ook zo zien denkt Boll. Dat, terwijl het plezier zo simpel moet zijn. Geniet asjeblieft met alles wat er is, maar steek je kop niet in 't zand.

Alles wordt sterk in beeld gebracht, constante afschuw, en nergens leunt het verhaaltje achterover. De sfeer is is duidelijk in de kleine ruimte, optimaal wordt er gebruik gemaakt vanuit alle hoeken in de kamer. Audio die mooi synthetisch en subtiel zijn werk doet met wrange kleuren, super gewoon.

Uwe Boll heeft me al eens verrast met Heart of America , daarna heeft hij met Postal me echt aan het wankelen gebracht, die wil ik nog wel een keer zien.

Genialiteit wordt zelden begrepen, dikke 4*. Geen aanrader..
Ik voorspel ook een hele lange discussie in dit film topic, komt u maar.

Heb me geen minuut verveeld met deze film,lekker rauw en echt gebracht.
Zonder script gemaakt en waarschijnlijk komt het acteren daardoor nog geloofwaardiger over.
**** sterren.

Nare meedogenloze film over een groepje psycho's die samen een cel delen. Wat begint met een weddenschap over het eten van een tube tandpasta loopt volledig uit de hand. Uwe Boll toont helaas geen enkele medelijden met het slachtoffer en de kijker. Wat je vervolgens te zien krijgt, wil je eigenlijk helemaal niet zien, maar toch kijk je verder. Knap gemaakte zeer beklemmende film die het vooral moet hebben van een realistische benadering en erg sterk spel van alle spelers.

4* al word ik er verre van vrolijk van.

En alweer een aardige film van onze vriend. Vond de film niet erg schokkend, maar het uitgangspunt is een interessante en Boll weet met juiste regie en met behulp van zeer goed acteerwerk van de acteurs een prima film af te leveren. Weer een voldoende bijgeschreven
3*

Raar trouwens dat de gehele film niet 1 keer een bewaker komt kijken tijdens de smerige spelletjes van de gevangenen.
maar dat terzijde is dit een een hele goeie boll film, die je echt onder de huid gaat zitten,vanwege het naargeestige karakter van deze film.
Persoonlijk vind ik seed beter, maar dit is een goeie 2e van boll.

Harde film en wat krijg je een hekel aan die gasten je zou ze een voor een moeten dood martelen.

Dit is geen gezellige familiefilm voor het hele gezin.
Naargeestige en beklemmende kijkervaring. Camera zit dicht op de huid en registreert meedogenloos het onderlinge kat en muisspel, al zijnde roofdieren en hun prooi.
Alleen: voor roofdieren kun je nog enige sympathie opbrengen, het is tenslotte hun natuur. Voor deze zieke,geperverteerde klootzakken absoluut geen greintje.
Gelukkig zorgen de interview-fragmenten tussendoor nog voor wat lucht, zodat het niet al te verstikkend wordt. Geen film om vrolijk van te worden, maar wel boeiend en goed geacteerd.

Geen prettige film om te kijken, maar zeker geen slechte film.
Het is geen prettige film vanwege het verhaal en de gebeurtenissen die denk ik toch redelijk realistisch kunnen zijn! In het begin had ik zoiets van "als dit zo anderhalf uur door gaat weet ik niet of ik 'm af kijk", maar het grijpt je dusdanig dat je echt wel door kijkt.
Vooral de straf die Peter krijgt komt vrij hard aan, hij is wel degene die het ophangen suggereerd, maar al met al komt hij als minst schuldige van de 3 over.

Inderdaad voor de Shawshank liefhebbers.

Overigens klopt er van de synopsis hierboven weinig tot niets!

*Het gaat om 4 jongeren, geen 3.
*Ze komen niet in de gevangenis ná een potje poker, maar pokeren ín de gevangenis.
*Ze zijn niet bepaald vrienden.
*Wat uit de hand loopt is niet zozeer het pokerspel, maar een weddenschap.

De hele film speelt zich af in die ene cel en in iets dat waarschijnlijk een verhoorkamer is.

Je weet dat je hier correcties in kan sturen?

Films die ik niet graag zie, geef ik automatisch een slecht cijfer. Los van het feit wat nou precies het doel van een film is, wil ik een film met plezier kunnen kijken. Of dat nou plezier is vanwege een paar simpele explosies of omdat er veel stof tot nadenken is, laat ik in het midden.
Stoic is geen leuke film. Iets wat niet per definitie vervelend hoeft te zijn, want er zijn een boel nare films die ik toch graag kijk (zoals Mississippi Burning of Johnny Got His Gun, even wat sluikreclame ).

Is het bedoeld als zelfreflectie? Een kijk op de mens als dierlijk wezen? Is het moedwillig toetakelen van een medemens uit verveling iets waar ik als kijker stil bij moet staan? Dat is een beetje waar Stoic de mist in gaat, het uiteindelijke doel van de film is mij te vaag. Zit de sleutel in het geweld an sich, gaat het om de beweegredenen of is het vrij simpel, het in de film genoemde, group psychosis.

U begrijpt, dit is zo'n film die stof tot nadenken geeft. Vandaar dat ik de kijkervaring even opzij schuif en dus wat bonuspunten toe kan kennen. De film zelf kijken is gewoon ruk. De scènes volgen elkaar heel statisch op en er zit verder totaal geen spanning in. Iemand zijn eigen kots zien eten of een (anaal) bebloede stok zijn stukken die hard aankomen, maar waarom moet ik dat in godsnaam zien?
De vier verschillende personages (het slachtoffer, de dader en de twee verschillende typen meelopers*), moeten zij een soort versimpelde uiteenzetting van onze maatschappij voorstellen?

Je kunt er veel theorieën op loslaten en je kunt er genoeg over doorlullen. Wat ik wel kan zeggen is dat de eentonigheid ('realiteit') erg saai is en hoe cru het ook klinkt, de enige 'leuke' scènes is wanneer het niet leuk hoort te zijn. Ben ik dan toch zo verknoeid met explosies, opgepompte kasten met slechte one-liners en spectaculaire achtervolgingen?

Ach, de scènes deden me wel wat. Ik blijk nog menselijk te zijn. En dat is ook wat waard.

*) Zoals ik het zie: de meeloper die stoer wil doen door steeds mee te gaan en de meeloper die eigenlijk wil stoppen, maar door groepsdruk niet kan

Ik denk dat Stoic je toch genoeg stof tot nadenken geeft. Zet dit eens af tegen al die geromantiseerde gevangenisfilms met als schaamtevol hoogtepunt The Shawshank Redemption.

Het leven in de gevangenis is geen sprookje Het is rauw, eentonig, ongemakkelijk en niet zonder gevaar. Ik vind dat Stoic vooral dat laat zien en dat maakt het een moedige film. En tja, dat het geen pretje is om naar te kijken, dat is nu net de kracht en het doel van de film. Het maakt pijnlijk duidelijk hoe fout het eigenlijk is om wel met plezier naar een gevangenisfilm te kijken.

De vraag is dan weer: in hoeverre wil ik geconfronteerd worden met de realiteit? Kijken we geen film om juist daaraan te ontsnappen?

Soms wel, soms niet...