Wendy and Lucy (2008)

Tja, wat mot je hier nu van vinden. Ik vond hem wel aardig, maar ook ik vond hem erg traag en ook nog een soort van onbevredigend. Zeer zeker goed als sociaal drama. een 2,5 van mij.

Omdat het slecht weer was vanmiddag deze film maar eens bekeken, hoewel ik er eigenlijk helemaal niets van verwachtte. Maar tot mijn aangename verrassing viel dat allemaal reuze mee. In kon mij uitstekend inleven in de hoofdpersoon Wendy, zeer goed geacteerd door Michelle Williams. De film was traag maar dat vond ik absoluut niet hinderlijk. Je moet wel kunnen sympathiseren met Wendy en Woef wil je deze lowbudgetfilm kunnen waarderen. Ik had er in ieder geval geen enkele moeite mee. Ik vond dit een verrassend aardig filmpje.

3,5*

Wellicht spelen de omstandigheden mee. Ik zag W&L in de sneak en dan hoop je op iets anders dan een low-budget sociaal drama. Bij nader inzien geen slechte film. Een oprechte film over de recessie bezien vanuit de vergrootglas. * erbij.

Waarom zou je bij de sneak hier niet op hopen? Je hoopt toch een goeie film te zien? En dat hoeft toch niks met low-budget te maken te hebben?

Dat is waar. Ik bedoelde eigenlijk een film waarin iets meer gebeurt dan een meid die op zoek is naar haar hond.

Er was nog geen lang geen recessie toen deze film is gemaakt. Mensen zoals Wendy zijn er in alle tijden.

De film is gemaakt met de armoede na de orkaan Katrina in het achterhoofd, toen duidelijk werd hoe arm Amerika onder Bush feitelijk geworden was. Dus de term recessiefilm is wel op zijn plaats.

We wrote the outlines to this film in the wake of Katrina. The decline of everything, for the entire length of the Bush administration, the gap between the rich and poor, has been spreading and deregulation has been wild, and everyone knows that everybody's living beyond their means.

- Kelly Reichardt

Ok, dat wist ik dan weer niet. Al is de term 'recessie' economisch gezien niet op zijn plek, maar ik begrijp wat je bedoelt. Ik vind overigens dat de film wel op zichzelf staat, zonder deze problematiek als achtergrond.

Nogal minimalistische film. Maar hij heeft wel wat.

'Hond Lucy won de Palm Dog!'

Is de film een beetje vergelijkbaar met Into the wild?

De film kostte nog geen $200.000

. Ik werd er helemaal verdrietig van.

Om mezelf even te quoten:

Je zou zeggen dat hij er in de verte op lijkt, maar is qua sfeer en verhaal toch heel anders. Sowieso veel mooier

Is-ie al te huren?

Mooie kleine film.
3, 5 STER

Plot klinkt te simpel. Ben ook niet zo van honden. Maar ben wel weer fan van Williams. En een kort filmpje is ook wel es fijn (:

Zie nu pas dat ik al eerder had gereageerd, dit moet hem dus worden...

oh mijn god, lang geleden dat ik nog zo'n saaie film gezien heb. Echt verschrikkelijk!
Ik hou van een goed drama, maar deze is er echt wel over, heel de film komt ook zo onrealistisch over.
Ondanks de korte duur van deze film, kon hij me niet boeien, en heb ik vanaf de helft ofzo met stukken zitten doorspoelen om te zien of er nog iets beter kwam.
Mijn ster die ik geef gaat integraal naar Michelle Williams die wel een goede acteerprestatie neerzet. Maar voor de rest sprak deze film me absoluut niet aan.

Onrealistisch? En doorspoelen is echt not done. Misschien kan je je voortaan beter eerst een beetje in een film verdiepen, voordat je hem gaat kijken.

Ja hoor notorious_kim, ik heb ook nog nooit zo'n onrealistische film gezien
Maar goed de film, ik ben gek op dit soort realistische trieste films al heb ik wel betere gezien.
Toch heb ik erg genoten en ik vergat door haar ellende helemaal dat ik een bijna terminale kater had, deze film dus maar gauw aanschaffen want ik zal hem vast nog wel eens nodig hebben.

De film trok vandaag weer aan mijn geest voorbij en wat me aan haar irriteerde was dat ze tegen die moeder roept dat die zoon van haar dit en dat is maar zij was toch fout.
Ze jat een blik hondevoer terwijl ze geld heeft (als ze nou zonder zat zeg ik nog vooruit het het zal wel moeten) het is hetzelfde als iemand die te hard rijd tegen de politie zegt dat ze boeven moeten gaan vangen, pffff hoe dom kan een mens toch zijn.

Prima film, vooral (door) het einde goed.

Deze had ik al een tijdje liggen. Nu toch maar eens bekeken en dat viel niet tegen. Mooi gefilmd en goed geacteerd. Wel jammer dat je niet wat meer informatie kreeg betreffende haar financiën. Ik bedoel, wie heeft er nou 550 dollar op zak, jat toch een broodje en een blik voer, zoekt dan weer naar blikjes voor statiegeld, heeft weer wel kleingeld in de auto rondslingeren en neemt dan toch vrolijk de taxi. Drie en halve ster, vier vond ik net wat teveel.

Prachtige film. Kritieken als te traag of saai te snap ik niet zo, sommige films zijn nu eenmaal niet bedoeld als verhaal met een kop en een staart voor louter entertainmentdoeleinden.

Toegegeven, het is inderdaad geen film waar je vrolijk van wordt, maar aangrijpend is hij zeker. Natuurlijk is al lang en breed bekend dat Amerika niet voor iedereen het paradijs is dat veel mensen denken, maar deze film illustreert dat nog eens op zeer duidelijke wijze. Zo lijkt het op het eerste gezicht vreemd om boodschappen te stelen terwijl je nog 500 dollar hebt, maar hieruit wordt meteen duidelijk hoezeer zij zich vastklampt aan dat geld, het enige dat haar beschermt van een leven op straat als zwerver, iets dat geldt voor alle Amerikanen, als je blut bent sta je er alleen voor. Ook van je familie kun je lang niet altijd op aan, zo blijkt uit het telefoontje naar haar zus. Zo zien we dat Wendy er echt helemaal alleen voor staat in het leven. Een ver van je bed show vergeleken met het sociale paradijs waarin wij leven omringd door vrienden en familie.

Ondanks het genadeloze van de samenleving op macroniveau laat de film zien hoezeer mensen op microniveau een verschil kunnen maken in elkaars leven. Tekenend hiervoor is de behulpzame bewaker. Ondanks het feit dat Wendy vanaf het begin onvriendelijk tegen hem is bespeurt hij haar wanhoop en probeert haar verder te helpen met de beperkte middelen die hij heeft. Illustratief hiervoor is het geld dat hij haar geeft, een bedrag dat nauwelijks de moeite lijkt en niet in verhouding staat tot de manier waarop hij de geste aankondigt, maar tegelijkertijd toont hoe alle kleine beetjes helpen en hoezeer het bij elkaar schrapen geblazen is voor deze mensen.

Qua uitvoering haalt de film ook een dikke voldoende, het grauwe stadje, de korrelige beelden en de opsmukloze productie slagen er perfect in om de sombere wanhoop van Wendy’s leven over te brengen en zogen mij 80 minuten lang haar wereldje in.
Een echte aanrader voor liefhebbers van de betere cinema vérité.

Vind het ook een opmerkelijke typering voor de cinema van Reichardt. Alleen het kleine verhaal maakt de film al niet mainstream.