Shanghai (2010)

Schitterende film die een lust is voor je ogen en ook erg mooi is opgebouwt wat ook soms een beetje de oude sfeer terug lijkt te halen. Alles lijkt er ook wel zo'n beetje in te zitten. Om te beginnen vond ik de noiry settings van Shanghai tijdens de 2de wereldoorlog erg mooi en sfeervol neergezet en de verzameling acteurs waren fantastisch. John Cussack had zo weer zijn leuke trekjes en zette erg perfect zijn rol neer. Ook Gong Li was natuurlijk een kei en verder waren Ken Wantabe en ook helemaal Chow Yun Fat op de goede plaats. Shanghai was ook helemaal verscheurd van de oorlog en de Jappen waren de baas, daar draait het allemaal om tijdens het moordverhaaltje. Maar het leuke is gewoon dat de film alle kanten opgaat, van romantiek, naar Oorlog natuurlijk, naar Film-Noir en zelfs nog actie. Als je Chow Yun Fat dan weer ziet schieten moet je meteen alweer aan zijn John Woo films denken. Maargoed, alles klopt gewoon. Het einde was inderdaad ook erg mooi en die is me naast de revolutie/protest-scene tegen het eind, onderhandeling bij die auto en luchtaanval en zeker die stationsscene, erg bijgebleven.

Shanghai kan wat mij betreft toch een nieuw soort klassiekertje genoemd worden. Erg creatief en zoals gezegt erg sfeer en kleurvol ooggenot.

4,5*

Voorspelbaar, slap verhaal met goedkope romantiek over de 'orient'. Cusack was trouwens ook onuitstaanbaar.

Een combinatie van groen en geel lichtgebruik, oude voertuigen, soldaten, sigaretten, spionage en nette pakken op formele feestjes. John Cusack, hij speelt prima maar net zoals een Ben Stiller of Nicolas Cage zal het nooit mijn favoriete acteur worden. Wellicht omdat hij qua uiterlijk op mijn tandarts lijkt maar ook vanwege zijn vastberaden - en deels arrogante karakter waarmee hij bijna iedere situatie op koelbloedige wijze weet aan te pakken. Het script zit wel goed in elkaar en er ontstaat genoeg overtuigingskracht met behulp van een verzorgde soundtrack en de vele sfeervolle settings.

Ja door die telefoon...