Kind Hearts and Coronets (1949)

Aardige film maar niet zoveel meer dan dat. Deze film uit de pakketservice maar eens bekeken na aanleiding van de discussie met Kappeuter bij het Hitchcock probeersel The Trouble With Harry. Duidelijk dat Hitch een beter oog voor cinematografie had want op dat gebied schiet deze film behoorlijk te kort (en ik ben sowieso geen liefhebber van studiofilms). Maar... over het geheel genomen is het plot interessanter en vind ik deze ook grappiger, alhoewel ik de humor toch een beetje aan de brave kant blijf vinden.
Aan de ene kant is het wel grappig die bekakte engelse adel en al die uiterlijke schijn met zo'n verdorven moraal maar aan de andere kant gaat dat wat saaiige onderkoelde me op de duur wel wat tegen staan. Ik had het leuker gevonden als er meer met het karakter van de moordenaar werd gedaan. De vrouwen in de film zijn ook niet bijster bijzonder maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door een jonge Obi-Wan Kenobi, erg leuk al die rollen die hij speelt.

Film heeft zeker zo z'n momenten maar een (komisch) meesterwerk zie ik er toch niet in. 3*

Daarmee verwoord je ook mijn voornaamste probleem met deze film. Ik vond het allemaal erg leuk, maar ik verstond gewoon te weinig om hem volledig op waarde te kunnen schatten. Sommige personages kon ik zelfs helemaal niet verstaan, waardoor ik afhankelijk was van de reacties van Dennis Price (die ik gelukkig altijd verstond) om het te kunnen volgen. Ik zal de film waarschijnlijk pas volledig op waarde kunnen schatten als ik hem ondertiteld zie. Ik ga dan ook wel achter de Nederlandse versie aan.

Ik had de film me eigenlijk heel anders voorgesteld. Ik had gedacht dat het een luidruchtige, over-the-top Monty Python-achtige film zou zijn. Niets is minder waar. Kind Hearts and Coronets is bijzonder rustige film. Niet eentje die naar mijn gevoel heel erg op de grote lach speelt, maar meer eentje die je stiekem onderhuids laat gniffelen. Een komedie met een charmant uiterlijk, maar met een moordend innerlijk. Net als het hoofdfiguur. En dat werkt uitstekend. Kind Hearts and Coronets vond ik absoluut niet hilarisch, maar werkte wel op een ander (en niet per se minder) niveau.

Alec Guinness bewonder ik nu al een tijdje, maar hij blijft me verrassen. Ik las ergens dat het bij de Ealing Studios op een gegeven moment een gewoonte werd om Guinness in elke nieuwe film weer een ander uiterlijk mee te geven, naar aanleiding van het succes van de 8 rollen die hij hierin vertolkt. Het knappe aan Alec Guinness is dat het spelen van zoveel rollen bij hem nooit een gimmick wordt (wat ik bij Robin Williams wel verwacht dat het zou worden; hij kwam in aanmerking voor een remake). Guinness weet zich perfect achter de rollen te verschuilen, waardoor het nooit teveel opvalt dat hij zoveel aanwezig is. Daarnaast is Guinness een van die zeldzame kameleonen die buiten het uiterlijk om ook stem, houding en lichaamstaal elke keer weer anders lijkt te kunnen krijgen. Geen geringe prestatie.

Tegenover het extravagantere werk van Guiness staat in deze film de voor mij totaal onbekende Dennis Price. Hij speelt zijn rol bijna zonder een spier te vertrekken, waarmee hij de ultieme afstandelijke Brit is. Ik heb er met bijzonder veel plezier naar gekeken. In tegenstelling tot Maxcomthrilla had ik zijn rol dan ook niet anders willen zien. Excentrieker zou afbreuk gedaan hebben aan de gehele film. De koele afstandelijkheid van Price maakt voor een groot deel de film. Daarnaast treffen we ook nog Joan Greenwood aan als heerlijke bitch. Ik had graag een einde gezien waarin zij met Price in die koets zou wegrijden, samen het ultieme akelige koppel vormend. Het einde zoals het nu is sluit dit niet uit. Natuurlijk moeten we er vanuit gaan dat de memoires van Price hem naar zijn ondergang zullen leiden, maar de film laat ons vrij om een ander einde te kiezen. De politie hoeft het boek immers niet te lezen.

Ik lees hier wat berichten dat de film niet mooi geschoten zou zijn. Dat verbaasd me eigenlijk. Oké, het is niet het allermooiste wat ooit op film vast gelegd is, maar ik vond het er toch wel prima uit zien. Erg koel en afstandelijk weer, maar ook lekker duister. Heel Brits, net als alles aan de film. Ik vond het wel wat hebben.

3,5* voor nu, maar met NL-subs kan een verhoging denk ik niet uitblijven. Heb er nu al bijzonder veel plezier aan beleefd.

"I shot an arrow in the air; she fell to earth in Berkeley Square."

Nou, ik wel.
In een tijd dat filmkomedie vaak nog synoniem was aan klucht, moet dit destijds toch wel en verademing zijn geweest. Voor een bepaald publiek althans.
Ik vind Kind Hearts and Coronets een zeer komische film, zonder dat hij vervalt in lolligheid.
Samen met To Be Or Not To Be (1942) is dit het hilarische hootepunt van de overigens weinig hilarische fourties.

Fijn filmpje, deze 'Kind Hearts and Coronets', meer niet. Schaterlachen is er zelden bij, maar dat hoeft ook niet: Mazzini's gespeelde onschuld blijft de hele film lang erg leuk.
Voor de rest is alles al eerder geschreven: Alec Guinness zet inderdaad een stijlvolle glansrol neer, wat niet kan gezegd worden van de rest van de cast. Helaas, want naast het ietwat voorspelbare (aller)einde is dit het enige euvel.
Aardige film, die de tand des tijds vrij goed heeft doorstaan.
3*

Kind Hearts and Coronets is een film met twee gezichten, of beter gezegd, met twee lagen. Enerzijds heb je die stijve en hautaine deftigheid die zo typisch is voor de Britten, met die formele preutsheid die de regisseur goed naar een meer poëtische droge humor weet te vervormen en die vooral in de dialogen en de maniertjes van de karakters te merken valt.

Anderzijds heb je onder de oppervlakte van de stijlvolle vorm, een verhaal dat ongeveer een gigantische tegenstrijdigheid is die zowel tot een satire als tot droogklotige situatietjes leidt. De adel wordt door de megalomane (lees: absurde) uitroeingspoging van de hoofdpersoon helemaal voor schut gezet als een bende wild en gevogelte dat onwetend afschoten kan worden. Daarbovenop komen haar gebreken ook aan de oppervlakte drijven en blijkt die berekendheid en goed fatsoen niets meer dan oppervlakkige schijn te zijn ( ze drinken te veel, ze hebben minnaressen, sommige zijn dom maar krijgen toch een goede job voor elkaar...). Het hoofdpersonage is volgens mij de verpersoonlijking van de lagere klasse, die, onrechtvaardigd behandeld, niets aan de buitenkant toont maar toch wraakgevoelens en haat koestert. Fantastisch rol van Dennis Price, die later nog met Jesus Franco(!) nog een lesbische(!!) vampierenfilm(!!!) zou maken... Alec Guinness is vooral geweldig in de rol van de pater en van Lady Agatha: we zien haar/hem niet zo lang in beeld, maar net genoeg om er een legendarisch grappige figuur van te maken!

Het einde zag ik trouwens helemaal niet aankomen en vond ik bovendien nog een leuke twist, om deze grappige film in schoonheid af te sluitenJa, want ik vond dit uitermate onderhoudende en erg grappige scherp zwarte satire

Enkele hilarische quote die het lezen waard zijn!

Sibella: Oh Louis! I don't want to marry Lionel!
Louis Mazzini: Why not?
Sibella: He's so dull.
Louis Mazzini: I must admit he exhibits the most extraordinary capacity for middle age that I've ever encountered in a young man of twenty-four.

The next morning I went out shooting with Ethelred - or rather, to watch Ethelred shooting; for my principles will not allow me to take a direct part in blood sports.

I was sorry about the girl, but found some relief in the reflection that she had presumably during the weekend already undergone a fate worse than death.

Knap hoor, dat Alec Guiness zoveel rollen had, maar dat is ook het enige waar deze film het van moeten hebben. Grappig en/of spannend is dit allerminst!

Wat een heerlijk stukje film, met een leuk verhaal en aardig acteerwerk. Niet een meesterwerk, maar zeker eentje om te zien.

Hilarisch is een groot woord, eerder subliem en aardig

Wat een werkelijk verrukkelijke en amorele film is dit. Elke zin is raak, met name Price spuwt ze met verve in het rond. De opzet met de constant aanwezige voice-over had makkelijk verkeerd kunnen gaan, maar het irriteert geen moment. Vlot, komisch, heel erg sterk.

4*!

Delightfully wicked zoals alleen de Engelsen het kunnen. Nergens echt spannend maar heel droog en heerlijk amusant op een manier die een grijns op het gezicht brengt.

Een behoorlijke tegenvaller dit. Vooral het eerste uur is de film wat mij betreft maar zeer matig. Het laatste gedeelte van de film is dan gelukkig wel wat beter, maar echt goed wordt het nergens. Alec Guiness neemt behoorlijk wat rollen voor zijn rekening en dat is op zich knap, maar het had allemaal wel wat scherper en spannender gemogen wat mij betreft. De (zwarte) humor die in de film zit, kwam totaal niet over op me en op een paar schaarse momenten na werd het nooit echt leuk. Verder vond ik het hoofdpersonage ook niet zo boeiend. Ik had gehoopt op een wat cynischer en scherper personage, maar het bleef allemaal te gewoontjes. Ook de muziek voegde vrij weinig toe aan de film, niet slecht, maar ook zeker niet geweldig. De cinematografie is dan op sommige momenten nog wel goed, maar ook die heb ik dergelijke films uit deze tijd al veel beter gezien. Een misser wat mij betreft en gezien de score ook duidelijk een film die mij dan blijkbaar niet ligt.

2,0*