Chocolate (2008)

Als je een death wish hebt, moet je maar als stuntman aan de slag gaan in Thailand. Mijn hemel, wat krijgen ze er weer ongenadig van langs. De zogenaamde 'bloopers' in de aftiteling laten zien hoe zwaar het is om zo'n film te maken. Chocolate is mijns inziens een prima film, met geweldige vechtscenes waarin toch wel weer wat nieuwe dingen te zien waren. Zen is niet zo bruut als bijvoorbeeld Tony Jaa, die leuke tv-cameo's maakt , maar ze weet toch vooral met haar voetenwerk veel aan te richten en is ook razendsnel.

De aandacht ligt itt de laatste twee Ong Bak-films wat minder op het verhaal en meer op de vechtscenes en des te beter. Vandaar dat deze wel 4.0* krijgt.

Juweeltje. Ik ben geen kenner van vechtscenes, maar heb hier wel erg van genoten. Veel humor, creativiteit en een sympathiek stel hoofdpersonen (vooral Zen natuurlijk) weten deze kijker eventuele ongeloofwaardigheden makkelijk te laten negeren. De opening was wat chaotisch en weinig indrukwekkend en werd er de hele film door werd wel erg vaak naar een zwart beeld uitgefade, maar ach. Leukste bijrol was de jongen die 'gevechtstourette's' leek te hebben, maar deze pap zit vol met krenten.

Eén vraagje: waarom heet deze film nu eigenlijk Chocolate?

En in wiens contest zat nu ook alweer een fragment uit dat eindgevecht? Bedankt nog, want dat bracht mij, zij het erg laat, bij deze titel.

Aan de hand van de trailer wist ik eigenlijk al wat ik hier kon verwachten. Qua cinematografie is dit natuurlijk een dikke flop. Ja, ze weten ginder wel hoe men een paar rake klappen moet uitdelen...maar in mijn ogen toch te weinig ingrediënten om een film te maken. Stijl/smaak hebben ze (naar mijn mening) dus in ieder geval niet!

Ong-bak trouwens net iets beter maar even lelijk!
(en die andere bekende juist van't zelfde) (kan even niet op naam komen)


Kan trouwens geen enkel Thais product opnoemen dat de moeite was...

Yanin Vismistananda (verzin het maar eens) is natuurlijk geen Tony Jaa, tegenstanders gooien zichzelf hier meestal vrij gewillig richting haar vuisten waarmee ze ook nog eens verschrikkelijk hard kan slaan, niet heel logisch als je haar bouw ziet, haar acrobatische capriolen om tegenstanders te ontwijken komen wat beter over waardoor de gevechten nog steeds een genot zijn om naar te kijken.

De eerste 3 actiescènes voelen wacht geforceerd aan maar tegen het einde en dan vooral de laatste scene word het fantastisch. Vooral het stuk op de flat is 1 van de gaafste actiescènes die ik ooit gezien heb. Andere scènes mogen er zeker ook zijn, Pinkaew dacht natuurlijk wat China kan met Drunken Fist kunnen wij ook met Retarded Fist, het levert wel een bijzonder gevecht op.
Wat me verder opviel is een aantal uiterst effectieve schijnbewegingen waarbij ze de tegenstanders en de kijker elke keer weer weet te verassen.

Wel leuk dat Zen zon beetje al haar moves geleerd heeft door goed observeren en imiteren, leuk ook dat Tony Jaa nog even op tv langs komt, en later meen ik ook nog wat Bruce Lee geluiden te horen op tv (wat origineel ook de bedoeling was maar niet mocht vanwege rechten) De verwijzing naar Bruce Lee komt later wel weer terug komt in de scene met al het ijs waar Zen een perfecte Lee imitatie geeft , logisch te verklaren want ze observeert en imiteert.

Het dramaplot eromheen voegt zowaar nog wat toe en ik kon wel waarderen dat het een keer een ander soort hoofdpersoon is, het was alleen af en toe zoals eerder genoemd wat plat. Dat kan ook liggen aan dat ik de ingekorte versie heb gezien waarbij vast weer veel te veel in is geknipt.

Chocolate bewijst maar weer eens dat een actiefilm helemaal geen overdreven bombastische speciale effecten nodig heeft om te kunnen overtuigen. Het is de choreografie die hier bijna volledig het werk doet en een paar subtiele speciale effecten die het afmaken. Hier kan Hollywood nog een puntje aan zuigen. Er is ook een vreemde bevrediging als zo'n underdog als een jong autistisch meisje de ass whooped van grote gemene boeven.