Caos Calmo (2008)

Tedere film over verdrietbeleving, maar daarnaast ook heel sterk in het observeren van mensen met hun doen en laten.

Regisseur brengt uitstekend werk en de acteurs zijn gewoon fabuleus.

Wat langzaam maar zo hoort het in dit genre waar wat denkwerk bijhoort en op psychologisch vlak toch wat te beleven valt.

Kleine warme film over een weduwnaar die zijn schoolgaand kind moet opvoeden. Geen film waar heel veel in gebeurt, maar het moet hebben van die kleine innemende momenten tussen vader en dochter. Pieter gooit zijn hele leven om en wacht de hele dag voor de schoolpoort tot zijn dochter gedaan heeft met school. Als zakenman had hij hiervoor geen tijd en heden lijken de perikelen op het werk onbeduidend en een ver van zijn bedshow.

Hij ontdekt een nieuwe wereld met nieuwe personages en ziet wat echt van belang is in het leven, hoewel het geroddel van enkele mama’s hem gestolen kon worden. Hij ontmoet op oppervlakkige wijze nieuwe mensen en slaat met verwondering op de eerste schooldag de toeloop toe van ouders die het plein opvullen als de schoolbal gaat. De vraag is of deze levensstijl mentaal en financieel haalbaar is...

Ook mij kon de fusie gestolen worden en zat ik volledig in het verhaal en band tussen vader en dochter. Hier en daar vind ik Grimaldi foute keuzes gemaakt te hebben. Het spaghettidiner bij de buurman kon verder uitgewerkt worden en ook de mysterieuze Jolanda mocht nóg prominenter naar voren komen, hoewel die oppervlakkigheid de film en het leven ook best kleur geeft. De vrijscène tenslotte kon ik moeilijk plaatsen en ik vond dat er niet perse teruggekomen moest worden op de openingsscène.

Prachtige film. Het meisje was mooi. Die keer dat die meneer zei: "gecondoleerd". Waarvoor was dat precies??? En die scène van seks. Was dat een droom? Maar verder was het een mooie film.

Weing mis mee deze film.

Wordt echter voor mij nergens echt bijzonder ofzo.