Safety Last! (1923)

Een voltreffer van Harold Lloyd. Na soms vermakelijk, maar nogal onevenwichtige talkies, korte films en een lange stomme, speelfilm van Lloyd vind ik dit de eerste echt goede film die ik van Lloyd zie en het is nu al de vraag of ik er nog een gaan zien die dit gaat overtreffen.

Nee, Lloyd is geen filmtechnische kunstenaar als Buster Keaton en zijn verhaallijnen missen de kracht (en, mocht je er behoefte aan hebben, drama) van Chaplin, maar puur gekeken naar zijn slapstickkunsten doet Lloyd niets onder voor zijn bekendere tijdsgenoten.

Het begint al leuk met al vrij snel een erg geestige scène waarin Lloyd dreigt te laat te komen op zijn werk en hij op verschillende voertuigen probeert mee te liften, wat uiteraard niet makkelijk gaat. De ritmiek van de slapstick maakt het vooral, het hoge tempo, die telkens kort tot stilstand komt door een grap, waarna het tempo onverstoord verder gaat. Knap gedaan.

De film blijft daarna ook boeiend. Net als andere Lloydfilms stelt het verhaal niets voor en is het puur functioneel, maar het lijkt wel wat meer opbouw te hebben dan zijn andere werken. De gebeurtenissen in de winkel blijven inventief genoeg om de film leuk te houden.

Dit valt allemaal echter in het niet bij de climax, waar iedereen het hier over heeft. Die is écht geniaal. Lloyd die in 20 minuten zo'n toren opklimt is werkelijk een virtuoos staaltje slapsick, stuntwerk en pure filmmagie. De lange scène is geestig, maar persoonlijk vond ik hem vooral zeer spannend (volgens mij de eerste keer dat ik mezelf betrapte op nagels bijten). Het ziet er ongeloofelijk echt uit (en het wat voor een groot deel ook echt) en met mijn hoogtevrees heb je me dan ook al snel om. Iedere verkeerde stap, ieder hinderlijk opstakel werkte mij persoonlijk op de zenuwen. Het helpt dan ook dat Lloyds personage duidelijk geen professionele klimmer was (zelfs al was Lloyd dat wel). De obstakels zijn soms ook erg leuk uitgewerkt. Met name die vervelende duif, de beroemde klok of het openslaande raam, waar Lloyd bovenop beland. En het eindigt met een waardige afsluiter, met Lloyd slingerend aan een touw, die hem precies in de armen van zijn vriendin slingert. Deze scène zou niet alleen een voorbeeld moeten zijn voor komieken, maar ook voor regisseurs van thrillers en avonturenscènes. Zo bouw je zoiets op! Gaat op mijn lijst van beste filmscènes ooit.

4*

Deze film is de eerste keer dat ik iets zie met Harold Lloyd en ik moet zeggen dat het best leuk is. Lloyd heeft lang niet zoveel uitstraling als een Chaplin, maar durft bijna net zoveel spectaculaire stunts uit te voeren als Keaton en in deze film zijn de acties van hem in ieder geval regelmatig vermakelijk om naar te kijken. Iedere keer als hij in de problemen dreigt te komen verzint hij wel weer een creatiefs om uit de problemen te komen. Het tempo is hoog en dat zorgt er samen met de creativiteit van Lloyd voor dat de film eigenlijk geen moment verveeld. De scène dat hij zijn vriendin rondleidt op zijn werk en zich zogenaamd voordoet als de hoogste baas is bijvoorbeeld best leuk gedaan. Het absolute hoogtepunt van de film, zowel letterlijk als figuurlijk is de uiteindelijke klim van Lloyd op het gebouw. De afwisseling in die klim is erg goed gedaan met de meest rare obstakels die Lloyd allemaal op zijn klim tegenkomt. Leuke snelle en afwisselende film dus!

3,5*

Tip voor de liefhebbers van deze film: de kortfilm Never Weaken uit 1921 (ook te vinden in de Lloydbox). Ook daarin klimt Lloyd op grote hoogtes en levert het weer geestige situaies op. Het is duidelijk een voorloper op Safety Last!

Uitstekende 'silent movie' met Harold Lloyd die op grote hoogten spectaculaire stunts uithaalde. Sommige scènes in het warenhuis duurden best wel lang en kwamen voor mij daarom ook nogal saai over, maar dat werd ruimschoots gecompenseerd met de adembenemende lange scène waarin Lloyd langs de façade van het grootwarenhuis omhoogklom. Deze scène vind ik meesterlijk en behoort voor mij zonder meer tot de hoogtepunten van de zwijgende cinema.

Voor mij is het trouwens de eerste keer dat ik deze film in zijn geheel zie. Tot nu toe had ik alleen maar de scène van Lloyd die aan de klok hing gezien.

4,5*

Daar waar mijn oudste film vannochtend nog was 12 Angry Men (1957), heb ik daar nu 35 jaar vanaf getrokken! .

Via-via kwam ik bij deze film en het leek me wel een leuke film. Ik zocht voor vanavond een korte, maar goede film. Vandaag dan ook gelijk gekeken en ik ben enigzins verrast.

Aan de ene kant heb ik me niet verveeld en heb me goed vermaakt. Aan de andere kant, ik lach bij dit soort komedies niet zo hard als bij sommige komedies van de afgelopen jaren.

Bij het stukje waarbij hij te laat was voor ze werk en 'binnen 10 minuten weer op z'n werk moest komen', heb ik wel meer dan één glimlach gelaten

Uitstekende film en zeker de moeite waard!

3,5*

Leuke klassieker, waarvan ik vaag alleen de klokscene nog weet te herinneren. Volgens mij ooit in mijn jeugd ergens eens gezien, denk ik. De humor was af en toe behoorlijk flauw en Lloyd heeft ook niet het charisma van een Chaplin. De film heeft wel zijn charme en de klim sequentie was echt geweldig. Erg knap gemaakt en bloedstollend.

3,5*

Hartstikke leuke slapstick. Zoals chevy93 onder me zei kan ik misschien ook niet meer zo hard lachen om de slapstick, maar wat een stunts kan die Lloyd uit de mouw toveren, zeg! Nadat ik Sherlock Jr had gekeken, dacht ik dat het tijd was voor nog meer stomme films, en ik koos Safety Last. En teleurgesteld ben ik niet. Filmtechnisch had ik toch net wat beter verwacht en in het begin van de film dacht ik dat het enige bijzondere aan de film zou zijn dat Lloyd allerlei gestoorde stunts deed en voor de rest niks. Maar soms heb ik mezelf betrapt met een glimlach, vooral toen al die vrouwen bij de uitverkoop in de winkel vochten en dat Harold iets schreeuwde over een geldbriefje op de grond en dat iedereen ging zoeken

Maar vooral de slapstick is waar het om gaat in deze film. En de eindscène die langer dan een kwartier doorgaat is een van de beste eindscène's die ik ooit heb gezien, echt briljant. Constant vroeg ik me af: 'is dit echt?'

Ik kijk uit naar meer stomme films? Iemand anders nog wat tips?

Ik kan je de stomme films met Buster Keaton van harte aanbevelen.

Iemand enig idee waar ik deze op de kop kan tikken? Liefst met NL ondertiteling?

Deze film zit sowieso in de prachtige Harold Lloyd - Collection met daarin 28 films, die ik zelf voor slechts 19,95 op de kop kon tikken. Voor mij één van de beste aankopen dit jaar.

Jammer, maar viel dat even tegen! Wat vind iedereen hier toch zo goed aan, briljant zelfs? Het stuk waar hij dat gebouw beklimt is inderdaad legendarisch, mooi stuntwerk in ieder geval en het werkt dan ook in zijn voordeel dat dit een groot deel van de speelduur inneemt, maar voor de rest best een flauwe bedoeling, vermakelijk en charmant misschien zelfs, maar totaal geen momorabele grappen wat mijn betreft en Lloyd is bij verre na geen koning is slapstick als collega's Keaton of Chaplin dat wel waren...

Hoogtepunt uit Harold Lloyd zijn carriere volgens mij, maar pas op, ik heb 'The Kid Brother' (1927) nog niet gezien! En daar verwacht ik ook nog wel wat van.

Hier haalt Harold al zijn beste moppen en stunten uit de kast om een 70tal minuten te kunnen presenteren aan continu grappen, grollen, gieren, brullen.

Hoe geniaal is de kapstokmop? (om dan één voorbeeld te noemen)

Harold Lloyd bewijst hier dat hij zeker meekan met de andere 'slapstick' kampioenen, Buster Keaton en Charlie Chaplin. Deze laatste zou naar het schijnt een streepje voor hebben op de rest door het toevoegen van drama in bijvoorbeeld 'The Kid' en 'City Lights', dit heeft eerder een negatief effect op mij en hoeft totaal niet voor mij in een slapstickfilm. Zijn maatschappijkritiek in 'Modern Times' en 'The Great Dictator' werkt dan weer wel zeer goed.

Maar terug ter zake. dit is de Lloyd op zijn best en ik raad iedereen deze film van harte aan!

Zelden zo gelachen.

4,5

Schitterende slapstick met een uitstekend spelende Harold Lloyd. Echt knap dat hij vrijwel alle stunts zelf doet. De film staat betiteld als een komedie en dat is hij zeker maar ik vond het vanwege de zeer gewaagde stunts ook zeer spannend en soms zelfs eng. In de jaren 70 en 80 (begin jaren) werd deze film best vaak op TV uitgezonden (ik kan me nog herinneren dat ik deze samen met mijn Oma bekeken heb). Verhaal is best leuk en zit ook goed in elkaar en zoals al gezegd speelt Harold Lloyd gewoon uitstekend. Ondanks dat het een film is uit de oude doos lag het tempo zeer hoog in de film. Natuurlijk zijn wel een aantal opnames versneld weergegeven om het hoge tempo min of meer te creëren.

Zo omstreeks 1981 voor het eerst gezien toen de ARD op (naar ik meen) maandag- en/of dinsdagochtend om 10:05 een serie Harold Lloyd-films uitzond. (Duitse tussentitels zijn toch wat acceptabeler dan Duitse nasynchronisatie...) Nu deze film eindelijk weer kunnen herzien, en het blijft genieten. Prachtig detail : als Harold eindelijk op het dak staat en dan in de verte The Pal (nog stééds achtervolgd door The Law) ziet weghollen, roept die vriend dat hij de politeagent nog éven moet afschudden -- en vanwege de afstand wordt die titel dan met een kleiner lettertype weergegeven.

Van de "grote drie" heeft Chaplin de grootste reputatie en is Keaton het modernst, zodat Lloyd eigenlijk altijd een beetje ondergewaardeerd wordt. Zo hij recht heeft op een zekere rehabilitatie, dan kunnen we daar met déze film toch uitstekend mee beginnen.

Harold Lloyd, om eerlijk te zijn had ik er tot voor kort nooit van gehoord. Hij blijkt de derde komiek te zijn, naast Buster Keaton en Charlie Chaplin, die het bioscooppubliek in de jaren '20 vermaakte met zijn slapstick kunsten. Sterker nog, hij was de meeste populaire komiek toen. Nu hoor je nog maar weinig mensen over Harold Lloyd, en ik begrijp waarom.

Safety Last! is een leuke film, maar het mist wat. Het heeft niet de sterke verhaallijn die ik van Chaplin ken, en niet de kracht om steeds met nieuwe stunts en grappen te komen waar Keaton mij weet te verbazen. Hij doet wel zijn eigen stunts, en daar zitten een paar hele goede bij,zoals de scène aan het einde. Maar ik had het op een gegeven moment wel gezien met de film. De film heeft zo zijn ups en downs, en weet niet een constant echt leuk gevoel aan te houden. Daarnaast vond ik het spel van Lloyd niet bijzonder. Hij doet het op zich wel leuk, maar ik vond hem nergens in uitblinken (terwijl Keaton en Chaplin een eigen 'stijl' hebben).

Ik zat lang te twijfelen tussen 3* en 3,5*, maar het wordt toch het eerste, omdat de film me waarschijnlijk niet zo lang bij zal blijven.

3*.

En Harry Langdon heb je ook nog! (Heb ikzelf overigens nog niks van gezien, maar moet zeer binnenkort wel gebeuren). Een vierde, die na 'de grote drie' veelal vergeten wordt heden ten dage.

Stiekem zelfs een vijfde, Roscoe "Fatty" Arbuckle, leermeester en vriend van Chaplin en Keaton, maar na een "zedenschandaal" in de vergeetboeken gejaagd. Op YouTube zijn een paar shorts van Arbuckle en Keaton samen te zien.

Van Roscoe Arbuckle heb ik wel eens gehoord, Harry Langdon niet. O jongens ik wil nog zoveel zien.

Nu alle films gezien uit de Lloyd box en daarmee zijn belangrijkste films gezien; een kleine 30. Bewaarde deze voor het laatst. Had er de hoogste verwachtingen van. Niet helemaal onterecht, want het is een geweldige film. Afgetekend zijn beste vind ik het echter niet. Vind Speedy, Girly Shy, Kid Brother en zelfs Never Weaken niet (veel) minder.

De laatste 20 minuten zijn geniaal. Feet First herhaalt trouwens wel heel erg dat stuk. Daarvoor is het ook zeer aangenaam. In deze film zit bijna alles wat Lloyd goed kan. Stunts op hoogte, innovatieve achtervolgingen, Lloyd die zich beter probeert voor te doen, visuele grapjes, misverstanden waar hij zich uit moet redden zoals die scenes in het warenhuis.

Lloyd is geweldig. Na 29 films ben ik 6x op 3 sterren uitgekomen, 14x op 3,5 sterren en 9x op 4 sterren, zo ook nu.

De film krijgt een digitale transformatie. Inmiddels is er ook een HD trailer uitgebracht en een nieuwe poster

Boekcover vervangen voor de re-release poster.

Opgegroeid met Laurel & Hardy, het genre vooral leren appreciëren met Chaplin en onlangs zijn evenknie Buster Keaton meer leren kennen. Nu tijd om er een naam aan toe te voegen: Harold Lloyd. Anders dan Keaton & Chaplin, maar best wel leuk. Sommige grappen waren zeker goed gevonden. Het was vooral genieten in het warenhuis en ik dacht dat we het daarmee hadden gehad. Maar ik zat zelf op het puntje van mijn stoel als Lloyd het gebouw beklimt. Met uiteraard alle gevolgen van dien. Sublieme grappen die misschien de choreografie van Chaplin en de mimiek van Keaton missen, maar wel origineel en zeer tijdloos.

Blijkbaar zou Jackie Chan veel van zijn humor bij Lloyd gehaald hebben, en dan heb ik het niet alleen over de grap met de klok die hij nagespeeld heeft in Shanghai Knights. Soms merk je dat wel in deze film. Je moet er enkel nog de martial arts bij denken.

Mijn eerste Lloyd, en eentje die naar meer smaakt. Het bevindt zich ongeveer op hetzelfde (hoge) niveau als de films van Chaplin en Keaton die ik tot nu toe gezien heb. De film heeft ook genoeg inventiviteit met scènes als het hangen aan de klok, en het zich verbergen achter opgehangen jassen.

In deze komedie, waarin de hoofdpersoon (een winkelbediende) zich letterlijk omhoogklimt in zijn carrière wordt een romance als leidraad gebruikt: zijn vriendin aan wie hij zich voordoet als succesvol zakenman komt hem onverwacht op zijn werk bezoeken, met allerlei komische en problematische situaties tot gevolg. 3.5* voor deze eerste kennismaking.

Als kind eens gezien, met als enige bijblijfscene het gespartel aan die klok. Nu eindelijk weer

eens gekeken, en blijkt het een klein meesterwerk. Met van begin af aan geslaagde grappen,

veel leuke trucs en speelse acrobatiek van de hoofdrolspeler a la Chaplin en Keaton. Net als

in meerdere films van deze 2 grootheden, heeft ook deze film de romantiek als inzet. Heeft

me nieuwsgierig gemaakt naar meer werk van deze Lloyd, die beduidend minder

naamsbekendheid geniet dan Chaplin en Keaton.

Harold Lloyd wordt vaak in één adem genoemd met Charles Chaplin en Buster Keaton en dan vooral vanwege deze film. Ik ben het daar niet mee eens. Natuurlijk is het een grappige en spectaculaire film, maar hij blijft als komedie toch wel wat verwijderd van de vele pareltjes van Chaplin en Keaton.

Interessante film met veel memorabele scènes, stunts en gags. Stunts die door de gortdroge gelaatsuitdrukkingen van Harold Lloyd nog leuker worden. Het verhaal is alles behalve bijzonder; een wat sullige man liegt om indruk te maken op zijn eendimensionale - ogenschijnlijk verwende - vriendin en krijgt het uiteraard aan de stok met domme oom agent en een snobby filiaalmanager, compleet met knijpbrilletje, allen met hun flink overdreven gebaren en expressies. Safety Last! moet het dan ook niet hebben van zijn goed doordachte personages of plot, maar van zijn fantastische reek gags, die stuk voor stuk geweldig worden uitgevoerd. Sommige grappen worden ietwat lang gerekt en de aanloop van veel situaties mochten wel iets bondiger. Maar de uiteindelijke punchline van de talloze situaties stelt zelden teleur, Harold Lloyd laat in Safety Last! echt vakmanschap zien.

4 sterren.

De stunts van Lloyd zijn nog indrukwekkender als je beseft dat hij in 1919 zijn rechterduim en wijsvinger verloor door een ongeluk met een bom op de set en daarna met een handschoen met daarin een prothese om de boel te camoufleren zijn stunts deed.

Eerste film die ik zie met Harold Lloyd en zeggen dat die man in meer dan honderd films optrad.

Deze "Safety Last" is een slapstick-komedie met heel wat amusante gags. Het beste gedeelte is zekerlijk de manier waarop onze held zich in het warenhuis uit de meest hachelijke en vervelende situaties redt, tegenover oversten, collega's en verloofde. De stunt tegen de gevel aan van de wolkenkrabber leek mij toch wel wat langdradig.

Ga me niet wagen aan een vergelijking met Chaplin en Keaton, al blijft mij Chaplin best herinnerd als de cineast die, komiek zijnd, zijn films zekerlijk best een sociaal, maatschappelijke inhoud, soms boodschap, meegaf.

Leuke film met Harold Lloyd, pas de eerste die ik van hem zag.

Zoals in wel meer slapstick-films is een verder niet bijster interessante romance de kapstok waaraan het verhaal wordt opgehangen. Het onverwachte bezoek van zijn geliefde brengt "the boy" (Lloyd was al tegen de 30, maar soit) in een lastig parket wat tot grappige situaties in het warenhuis leidt. De grappen volgen elkaar snel op en het tempo ligt hoog, tot aan de klim wordt begonnen, die vrijwel in real time wordt getoond. Dat sleepte soms een beetje, maar er kwam steeds op tijd wel weer een geslaagde grap.

Spectaculaire waaghalzerij met een bijzonder komische noot. Oftewel: vermaak van de bovenste plank. Het duurt even voordat de film een beetje op gang komt maar als er eenmaal een leuke situatie is ontstaan in de vorm van een romance wordt de film alleen maar beter. Eigenlijk wordt het eerste gedeelte, dat bij vlagen al erg goed is, overkoepeld door het welbekende en fascinerende einde, maar de film maakt ook over zijn geheel bekeken zeer zeker zijn klassiekerstatus waar.