The Echo (2008)

Saaie trage film en het eind sloeg nergens op en begrijp nog steeds niet wat de insteek van deze film was niet echt een bijzondere film absoluut geen aanrader!

Verrassende griezelthriller!!

"The Echo" is een zenuwslopende zit van anderhalf uur.

Krakende houten vloeren, onheilspellende geluiden en mysterieuze stemmen achter dikke muren, geestverschijningen die opdoemen uit het niets,als kijker wordt je geen seconde rust gegund. Voor liefhebbers van het griezel en horror genre is deze "The Echo" een absolute must see film.

Aanrader!!

4*

Waardeloze prul. Gevuld met alle clichés van het mystery-thriller genre maar dan op een irritante én voorspelbare manier samengeperst. Dit thema is al honderden keren bespeeld. Afkooksel van een afkooksel van een afkooksel.... Er valt ook geen enkele plausibele verklaring of uitleg gegeven omtrent de plot.

Absoluut te mijden, als totaal tijdverlies.

kom nou, zo slecht was hij niet, geen hoogstandje ofzo, maar keek best lekker weg.

Blijkbaar toch een remake van een Aziatische film, maar ja ..ik ga er niet over zeuren. Het verhaal wordt boeiend opgebouwd tot de climax en heeft voldoende spannende momenten. De eerste helft vond ik goed, naderhand wordt het wat minder. Vooral waar het allemaal uiteindelijk om te doen is , komt teleurstellend over. Je ziet het dan ook van ver al aankomen. Toch een behoorlijke film, vooral dus door het eerste uur. 7/10

Wat is de bedoeling van deze film? Begreep er nix van..

Aardige shots, verhaal niet heel boeiend. Al met al een een redelijke horrorfilm.

Geen slechte film, maar ook geen topper..
Leuk verhaal dat de nodige spanning met zich meebrengt.. De spanning word goed opgebouwd en de acteurs zijn redelijk goed..

Enkele jaren geleden speelde zich er een gezinsdrama af waar de man vrouw en kind vermoord + zichzelf.. De vrouw riep om hulp maar niemand hielp haar.. De geluiden van die avond dat de man moorden pleegde blijven in het gebouw hangen. De "geest" van dochter en kind bleef rond dwalen om de buren één voor één "wraak" op te nemen.. Vandaar dat die man van 512 ook dood ging en er niemand anders meer op die gang was.. Dat kun je afleiden aan het laatste stukje in de film, waar je het drama op de gang ziet, de vrouw alle deuren afgaat om hulp te zoeken.. Doordat bobby nu naar buiten komt kan het "drama" een wending krijgen en moeder en dochter in "vrede" eindigen door de man te doden..
Allez dat maak ik er toch op uit

Heb je het Einde niet gezien..?

Zeg maar de laaste 15 min?

Verder was de Film erg oke!!!

Leuk verhaal en het komt ook nog uit en het zag er opzich allemaal goed uit.

Vond de film wel de moeite waard om te kijken. Het blijft toch lang spannend voor uit de doeken wordt gedaan (inderdaad die laatste 15 minuten) wat nu eigenlijk de bedoeling is van al die rare dingen die gebeuren. Hierdoor een bevredigend einde. Misschien niet zo eng als the grudge en the ring maar toch zeer de moeite waard.

Tamme horrorfilm, met hier en daar een klein schrikmoment. Sfeertje was heerlijk, de acteerprestaties waren ok ....

Een 1 als score geven is toch nog een knappe score voor iemand die tegelijkertijd blind,doof en zwakbegaafd is!

leuk vermakelijk horrorfilmpje , zeker de moeite waard

Gisteren gekeken en ik vond het niks. Ben zelfs in slaap gevallen, dat had ik nog niet eerder meegemaakt.

Is ook allemaal vrij voorspelbaar.

Het einde is wel prima, maar kon me dus niet boeien.

noot: Ik heb deze wel gekeken net na Millenium: 1 Mannen die vrouwen haten. En dat is natuurlijk ook kwaliteitsverschil.

Niet zo slecht maar ook niet waw, maar wel traag en voorspelbaar.

Eigen remake.

De remake van Laranas zijn eigen film is geheel in de Hollywood-formule gegoten. Ken het origineel niet, maar Filippijnse cinema lijkt me dan toch leuker in dit geval. Na een klein uurtje en een aardig begin, komen de 'Grudge'-momenten de kijker vanzelf de neus uit. Van remakes gesproken. Wanneer tevens alle clichés uit de kast worden getrokken en het voorspelbare einde mierzoet blijkt, zijn de rapen gaar.

Doorsnee.

Meer dan doorsnee.

Dat de film inderdaad meer dan eens doet denken aan een Aziatisch horrorwerk is uiteindelijk niet zo vreemd, de regisseur is ook gewoon een Aziaat en maakt nota bene zelf een remake van z'n eigen film.

Wat opvalt is het rustige, mooie sfeertje dat doorheen deze film hangt. Het middendeel is misschien iets te langdradig en repetitief, maar Laranas blijft voor een lichtdrukkend, gespannen sfeer zorgen. Visueel mooi vormgegeven, mooi spel van licht en schaduw en bij momenten gewoon fijn camerawerk.

Acteerwerk is duidelijk minder maar stoort niet enorm, het verhaaltje kan je verder wel dromen, maar zoals het een goede genrefilm betaamt ligt daar ook niet echt de focus van deze film.

Laranas komt met weinig nieuws maar zorgt dat alles aardig verzorgd oogt en aanvoelt. Klankband is verder ook fijn, alleen jammer dat er niet nét wat beter geacteerd wordt en dat het middendeel iets te repetitief is, verder weinig op aan te merken op deze film.

3.5*

Film met twee gezichten. Visueel ontzettend verzorgd, doeltreffende setting, ingetogen score wat alles bij elkaar een gritty eighties sfeertje ademt. Het hoofdpersonage is voor een keertje écht interessant en ook goed vertolkt (door Jesse Bradford - Joey Pardella in Hackers). Pas wanneer de zogenaamde horrorelementen voorbij komen, zakt de film in. Geestverhaaltjes zijn nu eenmaal al zo vaak verteld dat je echt iets nieuws moet brengen wil de kijker nog geboeid - of liever: bang - zijn. Voor de kick moet je deze dus zeker niet zien. Daarnaast had The Echo een meer geïnspireerd einde verdiend dan nu het geval was. Nu dooft hij uit als een kaars.

Er zat anders een best geluid achter.

Verder was de film sfeervol, geraffineerd maar onvoldoende

2.5*

Prima film.

Het verhaaltje brengt niets nieuws, maar is goed uitgewerkt. Weliswaar wat voorspelbaar, maar de sfeer, camerawerk en subtiele vertelstructuur hielden het voldoende boeiend. Ook de acteurs vond ik prima gecast voor een klein filmpje als dit. 7/10*

Redelijke film, die vooral in het eerste uur behoorlijk sfeervol is.

Het script heeft verder weinig verrassends of nieuws te bieden, maar dat hoeft niet altijd erg te zijn. De opbouw is rustig en het tempo niet al te hoog, maar de suggestieve spanning wordt in ieder geval behoorlijk geschept, iets wat altijd wel fijn is.

Bradford doet het ook niet slecht. Hij speelt rustig, en reageert vooral ook nooit te overdreven, iets wat het allemaal net wat echter maakt. Toch zakt het niveau het laatste half uur behoorlijk in. De suggestieve spanning verdwijnt en het wordt allemaal vrij voorspelbaar en niet allemaal even logisch meer.

Jammer ook dat het einde vrij zwak en braaf is. Een wat scherper einde was zeker op zijn plaats geweest. Het begon allemaal best sterk, maar langzaam liep het niveau af. Er had achteraf gezien zeker meer in gezeten. Het is echter niet anders.

2,5*

Zeer sfeervol spookfilmpje dat qua sound met een goede 5.1 installatie ijzersterk uit de hoek komt.

Verder is het vrij onorigineel en voorspelbaar en vloeit de aanvankelijk goed opgebouwde spanning naar het einde toe steeds meer weg.

3,5*

Wel aardig horror/mystery filmpje, niet eng maar wel spannend op zijn tijd. Oude gebouw zorgt voor goede sfeer.

Een man die uit de gevangenis ontslagen is, verhuist naar het appartement waar zijn moeder is gestorven. Weldra begint hij vreemde geluiden te horen en stelt hij vast dat bij één van zijn buren een vrouw en haar kind mishandeld worden door de brutale echtgenoot en vader, een politieagent. Maar wanneer hij zelf de politie verwittigt en ze binnenvallen in dat appartement blijkt het leeg te staan. Heeft de protagonist uit de prent hallucinaties? Wat is er daar werkelijk aan de gang?

Geen slasher of martelhorror, maar een eerder psychologisch spookverhaal. Blijkbaar een remake, ik heb het origineel niet gezien. (Aziatische griezel ligt me persoonlijk doorgaans toch iets minder maar misschien moet ik de Filippijnse voorganger toch ooit eens een kans geven.) De kineast neemt in "The Echo" de tijd om zijn sfeerschepping op te bouwen. Zijn prent is tamelijk rijk aan stilistische visuele beelden. Yam Laranas probeert via de setting (het mysterieuze, bouwvallige en grauwe appartementsgebouw) een kunstzinnige mix te maken van sombere schoonheid in termen van fotografie en sfeer. De cast doet het behoorlijk. Een onderhoudende psychologische gruwel-thriller, maar geen hoogvlieger.

Momenteel alleen verkrijgbaar in de States? (Image Entertainment - Blu-Ray en DVD anamorphic widescreen 2.40:1, Engels ondertiteld)

Heel de film lekker spannend en ook een paar lekkere schrikmomenten

Het was best een leuke en spannende film, maar het einde vond ik wel heel erg wazig, ik snapte er helemaal niks van:S

Helaas door het einde toch maar een 2,5*

beetje voorspelbaar en veel herkenning uit andere film.

leuk voor n keer, meer niet.

En dat geluid wat een schrikreactie op dient te roepen vond ik irritant. Een vuilniskoker die bij het dichtgaan extra geluid veroorzaakt, terwijl het niets met het verhaal heeft te maken. Natuurlijk wil je graag een schrik veroorzaken bij de kijker maar doe het bij relevante scenes en niet bij alle dingen die lawaai kunnen maken.

Verder was de film op zich wel aardig, geen bloederige griezel maar een redelijk echte griezel en dat genre spreekt mij meer aan dan losliggende en rondslingerende ledematen die het verhaal niet dienen maar ingezet worden om "meisjes" te laten gillen en griezelen.

Vond deze eerlijk gezegd ni zo denderend eigenlijk. Heel traag opgang, denk eerste 40min gewoon niks spanning fzo, eigenlijk was laatste 15min een beetje goed. Dus 2/5* gewoon, is ni slecht geacteerd, alles is wat doorsnee, gewoontjes, geen hoogvlieger, tussendoor filmpje

Do you hear it?

Het is altijd wel makkelijk om een broer te hebben die een groot aantal aan horror films heeft. Ik begin zelf langzamerhand ook wel wat een collectie bij elkaar te sprokkelen maar ik ben altijd een beetje weigerachtig tegenover een impulsaankoop in dit genre doordat er toch ook wel heel wat crap is gemaakt. Mijn broer heeft hier geen last van en koopt praktisch alles wat hij tegenkomt. The Echo was mij dan ook een compleet onbekende film maar Jesse Bradford heeft me nog niet teleur gesteld dus was mijn interesse wel gewekt.

Volgens de hoes was dit van dezelfde mensen die ons The Grudge, The Ring en The Woman in Black hebben gebracht maar wat die link is, is me toch onduidelijk want zelfs de producenten zijn verschillend. Soit, in een zekere zin valt dit wel wat te vergelijken met The Grudge maar The Echo kan gelukkig op zijn eigen benen staan. Al zijn het maar vrij wankele benen want de film wordt nooit echt goed. Wat sowieso wel een pluspunt is, is de beklemmende sfeer die Laranas in zijn Hollywood debuut weet te steken. Hij heeft al wel wat oefening gehad want dit is een remake van zijn eigen film maar toch, je krijgt een erg ambetant (in de goede zin van het woord) gevoel tijdens het kijken. Jammer genoeg stelt de film voor de rest niet zo erg veel voor en is de climax maar vrij flauw en ongeïnspireerd. Zonde eigenlijk want de opbouw steekt op zich nog wel vrij goed in elkaar.

De film steunt voornamelijk op Jesse Bradford. Geen idee hoe het in het origineel in elkaar zit maar Bradford doet dit zeker en vast niet slecht. Hij speelt met een zekere ingetogenheid die goed bij zijn rol past. Het is ook een verademing ten opzichte van de gillende mensen die je anders met dit soort films associeert dus kudos voor Bradford. Voor de rest is er qua cast niet erg veel te zien. Amelia Warner is een charmante verschijning als Alyssa maar wordt er naar het einde toe maar wat bij gesleurd.

Bwah, niet zo'n enorme fan van dit. Qua sfeer nog vrij redelijk maar de opbouw duurt me te lang en de climax is wat teleurstellend. Bradford is nog een lichtpuntje maar kan ook maar net zoveel doen om de film naar een hoger niveau te tillen.

2*