Sense and Sensibility (1995)

Mooie drama film. Emma Thompson en Kate Winslet doen het erg goed in deze film. Het verhaal en de locaties zijn mooi.
Ik vind wel dat deze film erg lijkt op "Pride and Predjudice", alleen hier zit de romantiek anders. Toch is het wel een leuke film om naar te kijken.

4,0*

De film ademt dezelfde soort sfeer uit als Pride & Prejudice terwijl ze van verschillende regisseurs komen. Ook veel andere vergelijkbare elementen in het verhaal met Pride & Prejudice, maar ze zijn dan ook van dezelfde schrijfster.

3 sterren, vond het wel een mooie film.
Hij deed me inderdaad ook een beetje denken aan Pride and Prejudice

het viel mij inderdaad ook op dat de film nogal op Pride & Prejudice lijkt op qua verhaal, vooral in het begin...

ik vond Hugh Grant echt niet passen in de film, dit is absoluut niet zijn genre en hij moet het mooi houden bij de gewone komedie, en niet een drama

maar toch vond ik de film geweldig, net als Pride & Prejudice, ik ga eens even kijken wat voor boeken Jane Austin nog meer heeft geschreven en ook verfilmt zijn.

Beter dan Pride & Prejudice.

'k ga hem vanavond kijken, lijkt me echt een goede film.

Verschuifd naar een ander keertje.
Ik ga hem wel Binnenkort zien.

Viel me erg tegen, saai en slaapverwekkend. De muziek is wel erg mooi.

Niets aan toe te voegen

Opzicht geen slechte film, maar er zaten af en toe was saaiere momenten in.. Wel waren inderdaad de Muziek en de acteerprestaties (Hugh Grant, Kate Winslet, Alan Rickman, Emma Thompson) dik in orde.

3,5*

Een van de betere Austen verfilmingen.

Wat een belachelijk NL trailer zeg voor deze film.
Worden alleen de acteurnamen benoemd en bekroond met een oscar gezegd.
Zo trek je toch echt geen filmfanaten, van ooh... met zulke acteurs zal het wel goed zijn..
Niet interessant voor mij deze film, vanwege de genre. Maar ik wou dit gewoon even kwijt..

Ik heb het niet zo op kostuumdrama’s, terwijl het zowat het favoriete genre van mijn vrouw is. Daarom ontkom ik er soms niet aan, zo ook met deze film, die gisteravond op televisie was. Ondanks de lengte was deze nog wel enigszins genietbaar, mede dankzij enkele acteurs. Allereerst zijn er Kate Winslet en Emma Thompson, die beide sterk spelen en in het echt ook zomaar zussen van elkaar zouden kunnen zijn. Daarnaast is er de altijd sterke Alan Rickman, die rustig en ingetogen speelt en eigenlijk ook nooit teleurstelt. Een acteur als Hugh Grant voegt dan juist weer weinig toe aan deze film, maar storend is hij deze keer gelukkig ook niet, omdat zijn beeldtijd gelukkig niet al te groot is. Het verhaal is niet echt bijzonder en iets soortgelijks heb ik al eens in Pride & Prejudice gezien, maar hier wordt het allemaal ietsje beter uitgewerkt. Lee showt ons af en toe wel mooie plaatjes van het Engelse landschap, maar kan er toch niet voor zorgen dat het uiteindelijk allemaal als een soort van lange soap aanvoelt. Ondanks de lengte wordt het einde ook nog behoorlijk afgeraffeld, wat dan ook jammer is. Kortom zeker geen geweldige film, maar toch nog wel enigszins te doen.

2,5*

Gisteren even mijn stem verwijderd, wegens dat ik de film eigenlijk niet meer zo goed, of nauwelijks kon herinneren. Ik heb de film dan ook herbekeken, en ik vond het toch een mooie film.

Hugh Grant: velen vinden het een irritante acteur, maar ik vind hem dikwijls grappig in zijn rollen (Love Actually, Four Weddings), liet ook al eerder zien toch ook redelijk een 'slechterik' neer te zetten (Bridget Jones), maar hier in Sense and Sensibility had hij toch een beetje een ander soort rol en het beviel me wel. Hij was wel niet zoveel in beeld, maar daar kon ik me niet aan storen.. Want ook de rest van de formidabele cast die deze film bezit is geweldig. Denk aan Alan Rickman, Emma Thompson en ook Kate Winslet is hier goed bezig.

In het begin belooft het eigenlijk niet veel te worden allemaal. Maar gelukkig veranderde dat, en werd de film interessanter, ik werd telkens benieuwd hoe iets zou verlopen. Al had ik naar het einde toe een beetje een vermoeden hoe de film zou gaan eindigen.

Al met al vond ik dit mooi, misschien wat aan de lange kant, maar wel een mooi verhaal, geweldig acteerwerk en een goede soundtrack zorgen voor een prima film.

4,0*

Hmm, dit is totaál niet mijn soort film. Jammer van Kate, want die is natuurlijk altijd geweldig, maar had niet eens aandacht om het uit te zitten kijken. Zal ik mischien nog eens doen, al moet ik me er dan wel zwaar toe zetten omdat het meeleven met de karakters onmogelijk bleek.

Het verhaal komt wat langzaam op gang, daarna wordt het een mooie film.

Jane Austen heeft nog Emma, Mansfield park, Northanger Abbey en Persuasion geschreven. Hiervan zijn ook films gemaakt.

Succes met zoeken!

Een fijne film om te kijken met mooie beelden, zelf vond ik hem iets te lang. Veel voorspelbare typetjes, zoals de 'stille zus' en de 'dramatische moeder' , maar dat stoorde niet echt. Geen voorspelbaar einde, daarmee bedoel ik dat willoughby een slechterik was en zo, niet die trouwerij, dat vond ik vreselijk cliché. Al met al best een mooie film, maar niet eentje die je meer dan twee keer moet bekijken. (Ik vond trouwens de rol van Hugh Grant wel erg klein, hij had een belangrijke positie in het verhaal maar kwam bijna niet in beeld)

3*

Heb de film gezien, maar ik ga nog geen beoordeling geven want dat is te lang geleden.
Ik kan me nog weinig herinneren.
Ga de film hopelijk snel overzien

prachtige film, goed geacteerd, mooie beelden!
Geeft erg goed een tijdsbeeld weer.
Echt een top film in zijn genre.

Ah nee toch, ik ben een fan van dit genre, maar heb echt een schijthekel aan Hugh Grant!

Ah nee toch, ik ben een fan van dit genre, maar heb echt een schijthekel aan Hugh Grant!

Jane Austin schreef twee eeuwen geleden mooie, romantische boeken.
Ang Lee is een hedendaagse topregisseur.
Combineer die twee uitgangspunten met een eerste klas rolbezetting en het kan haast niet anders of je krijgt een heel mooie film. Dat is Sense And Sensibility geworden.
Iedereen is in topvorm, al kan Hugh Grant het weer niet laten om met zijn “maniertjes” voor de dag te komen. Speciaal wil ik wijzen op de indrukwekkend ingetogen rol van Alan Rickman en op de kleine, maar grappige bijrol van de krantenlezende Hugh Laurie (“Bones”).

Eindelijk eens een klassiek 'kostuumdrama' dat zijn kracht niet zozeer ontleent aan monumentale opzet, met paleizen en glitter, of overheersende kostuums, maar dooe de kracht van een klassiek verhaal en behoorlijk acteerwerk. Hierdoor wordt je meer in de problemen en vreugdes van de verschillende hoofdpersonen meegetrokken. Het doet de film beleving goed. Constant hoop je op een positieve wending, een positieve uitleg van iemands op het oog 'slechte' gedrag. Soms komt dat er, soms niet. Kleine plotwendingen, ontknopingen enz. worden op redelijk subtiele wijze gebracht. Wat me wel stoorde aan het einde, was het happy end, waar niet alleen de ene zus trouwt, maar beide. Het ging een beetje uit de bocht. Dit kan de regisseur natuurlijk niet worden aangerekend, aangezien hij waarschijnlijk gewoon het boek heeft gevolgd. Toch wringt het een beetje. Het is een beetje te veel marsepijn op de taart, zeg maar. Veel sterker en realistischer zou het zijn geweest als 'miss Madeline' niet was getrouwd maar een 'goede vriendschap' met de personage van Rickman had gehad. Nee, na alle ellende moest iedereen nog lang en gelukkig leven. Maar goed, dat gebeurde pas aan het uiterste einde van de film en daarvoor was er nog genoeg te geniete. Van dat kind, bijvoorbeeld, wat in haar onschuld enkele schrijnende situaties veroorzaakt. Best geacteerd en niet van zo'n onwaarschijnlijke wijzheid en bijdehandheid als je vaker in films ziet. Grant als stijve, doch aantrekkelijke hark vond ik ook beslist niet slecht. Bevalt me in dergelijke rollen eigenlijk beter dan als schalkse humorist. Vooral Emma Thompson vond ik erg goed. Haar ingetogen manier van acteren paste prima in het karakter van het verhaal. Een zeer geloofwaardig personage. Winslet vond ik minder. Het lag, wat mij betreft, er soms wat te dik bovenop dat ze een meer gepassioneerde, extroverte persoon speelde. Iets minder en het was ook wel duidelijk geweest. Hugh Laurie had een makkie. Beetje krant lezen, af en toe een chagerijnige opmerking erin gooien. Hij deed het best, maar er was niet veel voor nodig om dat goed te doen. Maar goed, hoe anders dan de drukke domkop uit de Black adder serie..............Die oom en tante vond ik erg vervelend. Niet door hun karakters, maar omdat ze met name in het begin, heel erg overdreven druk en amicaal werden neergezet.
De muziek paste prima in de film en was soms aangenaam ondersteunend. Alleen in het begin van de film was het een beetje als in ouderwetse klassics: er komt een liefdes-scene, dus snel een rosmantisch toontje erin.....Maar goed, overwegend positief.
Camerawerk was soms aangenaamd boeiend. De shots van 'miss Madeline' die voor het eerst een kijkje neemt in de grauwe cottage......erg fraai gefilmd.
Helaas niet echt een film die ik snel nog eens zal kijken (ivm plot, bijvoorbeeld) maar toch een behoorlijke waardering van mijn kant.