Chung Hing Sam Lam (1994)

Het "minimalisme" kon ik niet helemaal rijmen met het "energieke camerawerk", maar zo is het duidelijk: bedankt.

Hier kon ik dus echt helemaal niks mee. De film pakte me echt geen moment. Ik moet wel zeggen dat het broeierige en drukke leven in de stad goed werk uitgebeeld maar daar kun je verder ook weinig mee als het verloop van de film je niet boeit.

Ik

Tony Leung is wel een held.

Na de zoveelste keer dat zeikerige "California Dreaming" had ik het eerlijk gezegd wel gehad met deze film. Daarnaast had dit het ook niet voor mij, helaas pindakaas.

Dat vond ik wel heel cool aan deze film. OK, aan het einde zag je al van een kilometer aankomen dat ze dat nummer weer eens gingen in zetten maar vooral de eerst keer dat Faye erop ging meedansen in de snackbar was heel mooi.

Dat nummer wat steeds op de Jukebox werd gedraait vond ik anders ook wel een lekker nummer.

Goed over Chungking Express.Een film die ik dankzij de pakket service heb mogen aanschouwen.Bedankt voor het uitlenen van je dvd rokkenjager.De film was echt iets voor mij.

Een prachtig verteld verhaal, de film straalt helemaal.Je merkt gewoon dat dit pareltje met liefde is gemaakt.
De 2 verhalen lopen mooi in elkaar over, Het laat de mislukte liefdeslevens van de 2 agenten, en hun zoektocht naar nieuwe liefde heel oprecht overkomen.Dit word met ook met een flinke dosis humor gebracht en ik heb dan ook een aantel keren smakelijk kunnen lachen 30 blikjes ananas opeten die tegen het eind van de houdbaarheids datum lopen, wat de hond nog niet eens wil eten.Het 2e verhaal kon mij trouwens meer bekoren dan het eerste.Het 1e is natuurlijk ook mooi maar ik kon toch meer met het 2e gedeelte.

De film is verder prachtig geschoten, al vond ik de camera vertragingen niet altijd even passen en was dat ook een kleine storende factor voor mij.Acteer werk is echt subliem en de acteurs nemen je dan ook helemaal mee de film in.Het was ook afgelopen voor ik er erg in had.Ik ga nog even lekker wegdromen bij California Dreaming, wat waarschijnlijk nog een aantal dagen in m'n hoofd blijft zitten.Net als de film trouwens.

4.5*

Nou nee.

Criterion komt in dec. 2008 met een Blu-ray release!

Met 3,5* de door mij best gewaardeerde film van Kar Wai Wong. Dit zegt meer over mijn algemene waardering van de regisseur dan over deze film. Chungking Express is wellicht wederom geen meesterwerk te noemen, maar vermakelijk is het wel degelijk.

Wat mij vooral beviel waren de afzonderlijke verhalen en de mix van genres en karakters die beide verhalen bevatten. De film bevat verder goede muziek, sterk acteerwerk en af en toe leuke subtiele humor. Minder ben ik te spreken over het camerawerk en af en toe over de montagekeuzes. Vaak oogt het wat rommelig en onverzorgd. Maar uiteindelijk kon dit mij een stuk minder storen dan bij zijn andere films die ik tot nu toe gezien heb.

Chunking express neemt je mee op een reis langs een drietal sympathieke karakters die het verlangen naar de ander bijna tot kunst verheffen, Allen hebben een zekere speelsheid in de manier waarop ze hun object van liefde koesteren. en afgunst en bitterheid horen in deze rituelen niet thuis. Ik bewonder films die je een indringende kijk in een liefdesverhaal gunnen, en die niet sentimenteel, eenzijdig en voorspelbaar zijn. Zo'n film is Chunking express ook. Ik heb de hele tijd met een glimlach op mijn gezicht gezeten en kon me helemaal overgeven aan al die mooie poetische beelden waarin het gebruik van muziek een leidende rol heeft. Vooral dat reggea nummer vond ik heel mooi.

Dit kan ik met recht een 'prettige' film noemen, prettig om naar te kijken en zeer geschikt om meerdere keren te zien. Voor nu een 5*

Ik heb trouwens nog geen klachten gekregen dat ik de hele tijd California Dreaming zing, maar ik begin het nu zelf wel beu te worden.

Maar wel begrijpelijk dat hij die nummers steeds terug laat komen. Ze vervullen echt een rol in het geheel.

Prachtig verwoord!

Brown is een held

Net even een paar keer geluisterd. De tekst van dat nummer verwoord ook heel mooi waar de film over gaat. Echt heel erg positief dit soort artistieke uitingen.

4* vanwege de Coca Cola sponsoring

Jajaja! Tweede film van Wong Kar-Wai die ik zie in een film (de ander was My Blueberry Nights) en het verschil is duidelijk. Dat is namelijk de cameravoering van Doyle. Qua beeldcompositie, kleurgebruik, belichting en effecten is Chungking Express geen sneltrein maar een achtbaan. Energiek, dynamisch en vernieuwend en daarbij toch niet overdreven maar juist in balans, mooi. Vooral het eerste deel van de film vond ik bij vlagen adembenemend. Helaas is het scenario, zoals vaker bij Wong Kar-Wai, niet zo geweldig. De melancholische ondertoon en de details zijn erg leuk (ananas eten, tegen een stuk zeep praten, zweten in plaats van huilen) maar narratief werkt het niet. Daardoor zakte m'n aandacht tegen het einde wat weg. Het ritme gaat dan ook omlaag en de muziek keert inderdaad te vaak terug. Jammer dat Wong Kar-Wai het, net als bij In the mood for love, dus net niet weet af te maken. Desondanks een zeer goeie film.

De vierde keer dat ik hem zie, en ik merk dat deze film steeds meer voor me is gaan betekenen. De eerste Wong film die ik zag, toendertijd nog in de bioscoop, in een tijd waarin ik verslingerd was aan HK cinema. 80% daarvan is alweer vergeten, maar dit is langzamerhand 1 van mijn ultieme jaren 90 films aan het worden. Ik vind hem bijna perfect, en dan te bedenken dat de film 'eventjes' in 2 maanden tussen alle waanzin van het montageproces van Ashes of Time is geschoten. Spontaan, speels, direct en eerlijk, kenmerken die ik wel een beetje mis bij Wong's latere films.

Op zijn eigen manier een doodeenvoudige film. Heel veel gebeurt er niet, maar het zijn de kleine dingen die groots uitpakken: blikjes ananas, het uitkijken op Central-Mid Escalators, the Mama & the Papa's, de kleine eethuisjes, ieder die in ooit in HK is geweest kan niet ontkennen dat dit 1 van de raakste weergave van de stad ooit is. Alles klopt perfect voor mijn gevoel,en die godin van het Oosten Wang Fei is formidabel. Wat een superlatieven weer allemaal, maar terecht. Kleine dingen kunnen ook tot een meesterwerk lijden, zie hier het bewijs.

Heel mooie poster, deze. Is daar een (grote) link naar, aub?

http://www.moviemeter.nl/images/uploads/chungkingexpressposter.jpg

Dank je. Dat "video certificate" onderaan maakt de collage alleen maar authentieker...

Heerlijke film!

Totaal anders dan ik verwacht had ook. Ik had een wat somberdere film verwacht, maar veel levendiger dan Chungking Express kom je ze niet snel tegen. Wat een camerawerk! Wat een montage! Wat een energie! Ik moest even wennen, maar na een tijdje werd ik gepakt door het ritme van de film en vervolgens ook nog door de personages. Het is vooral een gevoelsfilm en volgens mij vooral een film waar je erg voor in de stemming moet zijn. Ik kan me goed voorstellen dat mensen hier niets mee kunnen, maar evengoed dat het bij herziening fantastisch uitpakt. De film heeft in ieder geval mijn interesse in Wong Kar Wai verdubbelt.In the Mood for Love ook maar eens herkansen, al is die wel wat somberder. Op Chungking Express heb ik erg weinig aan te merken in ieder geval, al is zijn kracht moeilijk uit leggen zonder me te beperken tot de techniek en vooral de energie erachter. Verder kan ik alleen de acteerprestaties roemen, met name van Tony Leung en Faye Wong.

En oh ja, er komt ook een huilende handdoek in voor. De heer zij geprezen!

4* dik verdient! Het is altijd afwachten met zo'n film of hij blijft hangen, maar een halfje hoger zit er wellicht wel in.

Ik weet niet wat ik met deze Kar Wai aan moet.

Vooral op audiovisueel gebied is deze film erg ondermaats. Het lijkt soms wel of je naar een jaren 80 film aan het kijken bent, zo pover is de kwaliteit. Ook de constante terugkeer van California Dreamin' werkt totaal niet. Sterker nog, bij elke keer dat dat nummer terugkwam, kreeg ik meer hekel aan deze film.

Eerste verhaal was op sommige punten wel aandoenlijk. Vooral de hoop om de breuk te herstellen tegen beter weten in. Ook jammer van de characters die totaal niet uit de verf komen. Tony Leung acteert dan wel weer erg goed en ook de enige reden die mij de inspiratie gaf de film uit te kijken.

Geef mij maar een Mood for Love, Blueberry of 2046.

Bij dezen stel je dus dat iedere '80 audiovisueel pover is?

Chungking Express is op cinematografisch vlak een van de sterkste films die ik ken. Uiterst creatieve cameravoering gepaard met zeer solide combinatie tussen beeld, geluid en licht.

Daarnaast zie ik niet waarom een film audiovisueel altijd moet imponeren. Genoeg cineasten die vandaag de dag een meesterwerk maken zonder dat ze maar iets te bieden hebben op audiovisueel gebied.

Wat schoot in jouw ogen hier op dat domein wezenlijk te kort?

Het eerste verhaal over agent 223 biedt meer characterontwikkeling dan iedere andere Kar Wai die ik zag. Zelfs bij de kleinste dingen wordt er greintje emotie ingestopt. Dat de personages tevens zo ingetogen zijn kan natuurlijk te maken hebben met het concept - onbeantwoorde liefde.....

Een ietwat kort door de bocht remark misschien maar vond het allemaal wat vaal. Maar ik moet zeggen dat ik in de jaren 80 nog geen visuele pareltjes gezien heb overigens.

Ik heb veel van Doyle gezien en ik vond dit toch zwaar onder zijn niveau. Misschien dat het komt omdat ik het latere werk van Kar Wai eerder heb gezien en misschien wat unfaire vergelijkingen trek maar het duidelijke verschil op audiovisueel gebied tussen 2046 en deze vindt ik wel erg groot.

Als ik een film kijk waar Doyle in de crew zit verwacht ik wel audiovisuele schoonheid. Als hij ergens om bekend staat is het wel dat hij prachtige dingen kan laten zien. Bovendien toch één van de meest belangrijke elementen in de film. Het heef ter ook meet e maken dat ik van alle kanten hoor dat deze film audiovisueel zo dik in orde was.

Te spastisch camerawerk en ook qua kleurengebruik viel het me allemaal wat tegen. Ook kreeg ik het idee dat Doyle en Kar Wai iets te veel dingen wilden laten zien waardoor de film veel kanten op wil maar eigenlijk geen directie kiest.

Dat maakt het ook een beetje gek om zo'n groot verschil in beoordeling te hebben tussen deze film en bijvoorbeeld 2046. Alsof Doyle aanvankelijk geen smaak had of een slechte cameraman was maar later een briljant cinematograaf werd?

Kan wel begrijpen dat je de ene film wat minder vind dan de andere maar hier 1* aan geven op visuele gronden komt op mij ongeloofwaardig over.

Verre van. Vond dit visueel ook hélemaal niks.

Sterker nog... Ik had In the Mood for Love en August Rush kort achter elkaar gezien en wilde heel graag weer zoiets zien. Dus hup, deze erin.

Na 20 min. maar snel uitgezet want ik was visueel eventjes verwend geraakt en dit zag er nou niet echt mooi uit, deze dus maar even uitgesteld.

Een vergelijking met een 2046 of ITMFL is begrijpelijk, want Wong en Doyle zijn bij alle films betrokken. Maar de films zijn met een totaal andere benadering gemaakt. Ik vind de film visueel schitterend en perfect passen bij het karakter van de film. Een benadering als bij ITMFL of 2046 zou hier ongepast geweest zijn. Visuele schoonheid beperkt zich niet tot mooie plaatjes, maar heeft ook een functie. Kijk eens naar hoe het appartement van Tony Leung in beeld gebracht wordt. Het is als een kippenhok, maar Doyle slaagt erin om in zo'n kleine ruimte het snelle leven van HK weer te geven. Hij is niet op zoek naar de perfecte camerastandpunt, hij toont energie, gevoel, hij doet werkelijk iets met de ruimte, een gevoel dat ik associeer met het HK van de jaren negentig. Bij geen enkele film heb ik dat zo sterk als bij deze. Of je dat verder mooi vindt of niet, is een kwestie van smaak.

Nee, maar ook jij slaagt er in je review niet in duidelijk te maken waarom de stijl van Doyle/Kar Wai hier niet en in andere films wel mooi zou zijn.

Goed, die snelle achtervolgingsbeelden zie je in hun latere werk niet meer terug dus als je dat lelijk vind kan ik me kritiek op dat aspect van de stijl voorstellen. Verder is de belichting bij Chungking Express wat minder gestileerd en de montage wat sneller.

Maar ik snap niet waarom repeterende slow-motion beelden van een agent die een cafe binnenstapt niet mooi zijn, en van iemand die noodles gaat halen wel. Zo is een groot deel van Chungking Express gefilmd in de stijl die je ook later ziet bij Kar Wai-films (In the mood, 2046, blueberry nights). Vooral compositie en kadrering van de beelden zijn heel herkenbaar. Het verschil in beoordeling (0,5* vs 4,5* ofzo?) lijkt mij dan wel erg groot.

Misschien heeft ook de setting er iets mee te maken? Het grauwe nineties-beeld van de straten dat we in 'Chungking Express' te zien krijgen wordt in '2046' een soort magisch-realistisch decor. Zelf vond ik '2046' om die reden ook enkele niveau's hoger...

(Qua stijl zijn bijvoorbeeld ook 'Happy Together' en 'My Blueberry Nights' (zelfs zonder Doyle) verwant, maar laatsgenoemde is esthetischer omdat de aankleding meer in functie staat van de compositie. Of beeld ik mij dat gewoon in? )