Once (2006)

Nadat ik deze film voor het eerst zag heeft de film en de muziek me niet meer losgelaten. The Frames, The Swell season en alles wat Glen Hansard op muziek en filmgebied (hij speelde ooit een bijrol in The Commitments - ook een te gekke film trouwens) gedaan heeft houden me bezig. Onlangs heb ik de film maar op DVD aangeschaft (al stond ie al mee dan een jaar op mijn harde schijf), en nu kijk ik er regelmatig na, er gaat geen dag voorbij zonder Falling slowly en diverse andere nummers uit de film. Absoluut een juweeltje Trailer. ps. in seizoen 20 afl.14 van The Simpsons komt Once (Falling slowly) nog even aan bod als de hele familie Simpson samen met opa naar Ierland gaat. Falling Slowly - The Simpsons

Na het zien hiervan werd ik overmand door een heerlijk gevoel van volmaakt en vrolijkheid, enkele emoties die ik al sinds tijden niet meer had ervaren voor, tijdens of na het zien van een film, wat het ook des te fijner maakte omdat ik het totaal niet zag aankomen. Want ja, wat een ongelofelijk sympathiek en vertederend filmpje was dit zeg! Ruim 24 uur later en ik ben er nog steeds van aan het nagenieten en dromen. Zelden zag ik een film waarin een band, ontstaan uit een onderlinge passie, zo sterk over werd gebracht. De personages zijn van vlees en bloed en lijken soms letterlijk te communiceren met hun liedjes, wat de muziek, die losstaand al heel puur en bijzonder is (Falling Slowly vooral natuurlijk en When Your Mind's Made Up) sterk in kracht bijstaat. Maar ook het samenspel tussen de overvaren Hansard en Irglová (Cute, cutee, cuteee!!!) is voortreffelijk. Het concept zelf doet een soort van eigentijdse versie van Before Sunrise vermoeden en daar staat het wat mijn betreft nog niet eens zo heel ver vanaf. Verder ken ik eigenlijk maar weinig van dit soort unieke gevoelsfilms die zo vreselijk simpel van opzet, maar toch zo effectief zijn. Daar wil ik het dan ook graag bij houden, meer erover zeggen zou het toch alleen maar verpesten, mits iemand nog één mooie aanrader heeft natuurlijk!?

4 sterren

Leuke muziek film met realistische personages en een erg mooie band tussen Glen Hansard, en Markéta Irglová

Heb zeker kunnen genieten van de muziek en de simpelheid van Once.
Soms vond ik het jammer dat er niet wat meer dialogen waren, maar ik ben nou eenmaal iemand die van veel dialogen houd.

Een vergelijking met Before Sunrise vond ik het zelf niet echt, waar Before Sunrise het van de dialogen moet hebben moet Once het grotendeels hebben van de muziek. De enige connectie tussen de 2 films is de mooie emotionele band tussen man en vrouw.

Once viel me dus niet tegen, maar had best langer mogen duren om daardoor meer dialoog in de film te kunnen verwerken.

3,5*

Tja, Glen Hansard en Markéta Irglová zijn dan ook muzikanten, en geen acteurs.. Lijkt me dat ze daarom gekozen hebben voor grotendeels muziek ipv dialogen.

Dan doen ze het acteren wel erg goed dan

Wist niet dat ze oorspronkelijk alleen muzikanten waren, ik dacht beide.

@Mescaline, zie dit bericht nu pas joh en ik had hem je nog wel aangeraden!

Het zijn inderdaad amateurs! Maar wat vond je van de liedjes zelf? Als je goed naar de teksten luistert zul je merken dat die ook best verhalend zijn en veel over de man en vrouw vertellen!

Vriendelijk klein verhaaltje wat prettig wegkeek, maar niet lang zal blijven hangen. Ik kreeg niet echt een binding met de personages, omdat er over het verhaal achter de mensen maar weinig werd verteld. Voor zover ik me kan herinneren werden de namen van de personages zelfs niet eens genoemd in de film. Daardoor bleef er toch een zekere afstand. Het leek toch meer om de muziek te gaan dan om de personages. Wel moet ik zeggen dat ik die muziek erg mooi vond.

3*

Dun verhaaltje, personages weinig uitgediept.
Toch verveelde de film niet, ondanks dat ie kort is. Maar dat komt door de muziek. Erg mooi, die muziek. Bijna alles geschreven door de hoofdpersonen zelf. Die wetenschap geeft er wel een extra dimensie aan.

Lijkt mij duidelijk dat zij verder gaat met de vader van haar kind, en hij verder gaat met zijn vriendin in London.

Geweldige 'eigentijdse musical' over een straatmuzikant die een meisje ontmoet en samen met haar muziek gaat maken en die misschien zelfs verliefd op elkaar worden. De muziek is werkelijk magnifiek en zorgt meerdere malen voor kippenvel, zoals de scene in de muziekwinkel waarin het tweetal voor het eerst samen speelt of de scene waarin het meisje in haar pyjama over straat loopt en haar nummer zingt.
De film oogt verder vrij sober, maar is zeker niet verstokt van humor (zoals de leuke openingsscene). Het vele handheld camerawerk en het feit dat de scenes eruitzien alsof het in één take is opgenomen maakt het geheel bijna levensecht. Hier dragen de acteurs/muzikanten ook een steentje aan bij.
Verder een ontroerend einde en aangezien de prachtige muziek onlosmakelijk is verbonden met de film kan ik niet anders dan 5.0 sterren te geven.

Vorig jaar heb ik het duo ook zien optreden in Paradiso Amsterdam, zeker één van de mooiste concerten die ik heb bijgewoond.

Het real life 'vervolg': Swell Season, The (2011)

Eigenlijk niet eens zo'n bijzonder verhaaltje, maar zo voelt het wel zo. Fijne speelduur, helaas wat cliches hier en daar. Gelukkig maakt de fantastische muziek heel veel goed. Bijna elk nummer weet je weer terug in de film te trekken. Vooral Say It Now aan het begin is een prachtig nummer.