Juventude Em Marcha (2006)

Prachtige, sombere, poetische, claustrofobische film. Al is-ie wel te lang.

De plotbeschrijving hierboven zegt al heel veel. Dat saaie, monotone leven van wachten, hoop en machteloosheid is gevat in strak gekadreerde, stilstaande shots van ruimtes die altijd worden begrensd door muren. De film is traag en bevat heel veel herhaling, wat de saaiheid en eentonigheid van Ventura's leven benadrukt. Iets te veel, wat mij betreft. Volgens mij was met 100 minuten en iets minder herhaling hetzelfde effect wel bereikt. Maar evengoed vond ik het erg mooi.

In de film zit 1 camerabeweging, aan het einde, zowaar met beelden uit een park, die de film een klein beetje lucht verschaft.

Dinsdag 13 februari, 22.45 uur, te zien op ARTE [OmU]. [het is niet voor niets een ARTE produktie natuurlijk]

Ik had het kunnen weten toen ik eraan begon. Pedro Costa maakt hermetische ontoegankelijke films en mijn eerdere pogingen, onder andere bij Ossos waren me niet goed bevallen. Toch hou ik best van langzame onbegrijpelijke films, maar de gekunsteldheid en de totale lethargie in de films van Costa staat me tegen. Toch wordt hij door sommigen omarmd en werd ik verleid om het weer eens te proberen. Zoveel films heeft hij immers niet gemaakt.

Ook in Juventude em Marcha is het weer te veel van het zelfde. De statische shots om de eenzaamheid en vreugdeloosheid weer te geven etc. Geen enkel moment heb je het moment naar echte mensen te kijken die ik daar in Lissabon zou kunnen aantreffen als ik erheen zou gaan. Costa maakt alles extra lelijk en zielig om ons met onze neuzen op de feiten te drukken. Zonder enige subitiliteit hamert hij op ongelijkheid, uitbuiting etc: de macht van de regisseur! En dat twee-en-een-half uur lang.

Willen jullie mij de volgende keer behoeden dat ik er nog een keer intrap en tóch weer een film van Costa ga bekijken? Het halfje extra is voor de locatiescout die samen met de DoP een paar fraaie locatieshots ontwikkelde.

Dat vond ik ook, ja. De film duurt te lang.


Geen idee, ben nog nooit in die buurt geweest, maar ik kan me wel voorstellen dat zo'n situatie zich ergens werkelijk voordoet. Maar belangrijker is dat ik wel werd getroffen door dit personage.


Dat zal idd vast en zeker een onderliggende gedachte zijn van de regisseur, maar vond je het 'hameren'? Ik zag vooral een tragische, maar ontroerende schets van eenzaamheid, eentonigheid en hoop.


Mee eens, de film zou voor mij ook niet zonder kunnen, denk ik.

Komt in 2009 uit op het Britse Masters of Cinema label!

Geweldig nieuws!! Erg onbekend pareltje.

Iemand info of die Masters of Cinema-release nog doorgaat?
Of op een ander dvd-label?
Of enige andere manier om de film te zien?
Iemand ervaring met films kijken op theauteurs.com, waar hij blijkbaar beschikbaar is?

Die MOC-release gaat door, maar het zal 2010 worden.

Eindelijk via criterion..
criterion label

MoC zal deze alleen op Blu-Ray uitbrengen. Ik wacht daar wel op!