Mies Vailla Menneisyyttä (2002)

Mijn eerste van Aki Kaurismäki en ik viel als een blok voor de heerlijk weemoedige sfeer die de eenzaamheid van de karakters sterk invoelbaar maakt. De film balanceert tussen komedie en drama in, maar is zeker niet in te delen in een van deze genres. Ik hoop in de nabije toekomst meer werk van deze regisseur te zien.

Aparte, bizarre maar wel mooie film. Het is even wennen aan het statische emotieloze acteren van alle personages, maar volgens dat is vast iets Fins, het nauwelijks uiten van je gevoelens. Desalniettemin is het een leuke tragikomedie geworden.

Wow, dit moet dus een deel van de EU voorstellen...
Ik weet niet zeker in welk jaar Kaurismäki's verhaal speelt maar dit is toch wel schrijnende armoede, een derde wereldland waardig.
spoiler: Ik denk dat het verhaal speelt in het heden, rondom 2002 dus.

Kaurismäki verdient een prijs voor leijkfilmerij. De algehele verloedering en gruizige filmstijl is ongeëvenaard. Dit geeft wel sfeer.

Het plot? Aandoenlijk. En ook wel aangrijpend.

Man zonder naam komt in Helsinki aan, verliest zijn geheugen na zinloos geweld. Na wat slapstick, o.a. in een ziekenhuis, wordt hij vriendelijk opgenomen in een gezin dat leeft in een 'Fins trailerpark' waar hij kan herstellen van zijn verwondingen. Met groot doorzettingsvermogen brengt hij enige structuur aan in zijn leven, welk voor hem moet aanvoelen als een tunnel zonder lichte aan het einde. Hij ondervindt hierbij hulp van het plaatselijke Leger des heils en voelt genegenheid voor een van de vrouwelijke majoors.
Net wanneer je als kijker de blijdschap voelt dat hij een grote stap kan gaan maken in zijn zoektocht, wordt de bodem weer onder hem weggemaaid.

Deels intrigerend, deels traag en stroperig.

Toch wel een kleine tegenvaller.

In het begin leek het een soort Finse Kusturica te worden, met de leuke vondsten zoals de zwerver die in de vuilniscontainer woont en waar onze hoofdpersoon even 'aanklopt'. Maar de film vervalt later in -zeker voor een 97 min film- een langdradig geheel dat steeds verder wegzakte. Had zeker meer ingezeten, beetje te braaf allemaal.

2,5*

De eerste kennismaking met Aki Kaurusmäki is bijzonder goed verlopen. Bijzondere humor, droogkomische dialogen in een aparte setting. Ik verheug me nu al op een tweede Kaurusmäki

Mooie, aparte, grappige film van Kaurismaki, langzaam maar zeker niet saai. Ik wil meer zien van deze regisseur.

Een film die ik normaal gesproken niet meteen zou kijken, omdat ik nu eenmaal prioriteit geef aan andere genres. Maar omdat ik vorig jaar naar Finland ben geweest en er positief verrast werd door het land en zijn volk, heb ik deze toch maar eens een kans gegeven. Volgens mijn collega was Kaurismäki een regisseur die me wel zou liggen. Hij zat er niet zo heel ver naast moet ik zeggen.

Het is m'n eerste film van deze man en als deze representatief is voor de rest van z'n oeuvre, dan wil ik daar gerust nog eens wat uurtjes aan opofferen. Een topper vond ik het echter niet. Daarvoor net niet komisch en ontroerend genoeg, twee eigenschappen die volgens wat ik gelezen en gehoord heb deze film toch het best omschrijven. Wat me dan wel aansprak is moeilijk onder woorden te brengen. Ik denk dat het zich vooral in de trailerpark-setting situeert. De roestige containers, de vuile kleren, de povere maaltijden en het permanente lurken aan zelfgerolde sigaretten. Het zorgde wel voor een bepaald sfeertje dat de nodige sympathie jegens het hoofdpersonage opwekte.

Verder zijn de situaties die uit zijn geheugenverlies volgen best interessant om volgen, al hadden ze naar mijn aanvoelen samen met de personages nog een stuk absurder gemogen. Leuk ook dat het uiteindelijk een mengeling is geworden van Scandinavische frigiditeit (acteerwerk) en Oost-Europese zwaarmoedigheid (muzikale intermezzo's), een aanpak die afgaande op mijn ervaringen met Finland erg herkenbaar was. Het zorgt ook voor een geheel eigen identiteit en dat is op zich altijd wel positief aan een film. Vooralsnog geen echte topper dus, maar boeiend genoeg om Kaurismäki's oeuvre bij gelegenheid verder te verkennen.

Ja en nee. Het duurde een hele tijd voordat ik de film zat. The Man without a Past is niet bijster mooi geschoten (al past dat uiteindelijk wel bij de film) en de sfeer is wat vreemd en ongrijpbaar. Maar na een tijdje beginnen de sterke dialogen en goedgevormde karakters op te vallen. Bij vlagen is dit heel, heel erg geslaagd. Op andere momenten is het 'slechts' leuk en is het eigenlijk wachten tot wanneer het weer erg amusant wordt. Vandaar dus ook een film die in het geheel wel goed te noemen is, maar die helaas iets te wisselvallig is en het daardoor moet hebben van momenten (dat verbouwen van die aardappels), dan dat het echt als een geheel staat.

Concept goed uitgewerkt, daarmee dus ook te kil en gevoelloos om me mee te voeren.

Deze film heeft mij helaas nooit weten te pakken. Vond het een redelijk grote tegenvaller

De film begon niet slecht, maar ging daarna schijnbaar de verkeerde kant op. Ik heb niet zo lang geleden de film Les Amants Du Pont Neuf achter de rug en weer een film rond zwervers is me toch te negatief (wat niet wegneemt dat die mensen een arm leven lijden). Maar de film is mooi en kleurrijk met luchtige muziek tussendoor. En de film toont geen arme mensen die het zwerversleven als een ideologie zien, maar daar nu eenmaal in vast zitten. Hoe het hoofdpersonage telkens hij vooruit wil met z'n leven en de draad op te pakken dat niet kan omdat hij z'n papieren niet in orde kan krijgen. Administratieve barrières blijken over te bestaan en blijkbaar ook bepalend voor een levensloop. Het acteerwerk is sober, wat hier wel past. Maar toch af en toe te houterig. Alsof het de personages blijkbaar niet echt interesseert. Daarmee wordt het geheel ook niet overgeromantiseerd, dus het heeft wel z'n goeie en slechte kanten. Een film met up den downs dus, maar toch zeker genietbaar.

Ik heb net even geklikt op "bericht zoeken" en "Bresson" ingetikt, maar niemand schijnt die naam hier al vermeld te hebben. Vreemd, want ik zat er tijdens het kijken voortdurend mee in mijn hoofd. Acteurs die geen enkele emotie tonen als ze iets uitspreken en anders stil staan of zitten als op een schilderij, dat deed Bresson ook. Er zit volgens mij zelfs een letterlijke verwijzing in, als het hoofdpersonage staat tussen twee paspoppen (Bresson noemde zijn acteurs modellen). Maar de regisseur heeft ook elementen van het neorealisme overgenomen en wat droge humor en kritiek op de bureaucratie ingestoken.

Mij deed de film trouwens niets. Ik houd eigenlijk niet van die stijl.

Mooie, lieve film met enkele hilarische momenten maar het had van mij allemaal wel wat ''gekker'' gemogen.
Hoewel nu ik er over nadenk was de film zoals hij was eigenlijk prima en moet ik verd*mme niet zo zeuren.

Vertrekpunt is leuker dan de uiteindelijke uitwerking in dit geval.

Veel weet ik niet van Finland. Een vriend van mij komt regelmatig in Helsinki/Finland voor zijn werk. Als ik hem moet geloven zijn de meeste Finse mannen rond acht uur 's avonds te dronken om hun vrouwtjes nog te vermaken en aangezien de Finse bevolking meer vrouwen kent dan mannen is het voor een gezonde Hollandse jongen vaak feest daar Eigenlijk geloof ik hem weer een stukje meer na het zien van deze film...
Vooral de eerste helft kan mij nog wel bekoren. Zo'n drie kwartier lang blijft het mysterie, het bevreemde sfeertje en de droge dialogen amusant daarna heb je het eigenlijk wel gezien (ik wel althans).
Tweede helft gaat nogal stroperig en eigenlijk wordt ik als kijker ook niet veel wijzer van die shagjesdraaiende knorrepot. Het was een man zonder verleden en het blijft eigenlijk een man zonder verleden of er nu 90minuten film tussen zit of niet. Jammer want daarom ebt mijn interesse gaandeweg toch een beetje weg.
Dat hij moet strijden tegen de Finse bureaucratie geloof ik wel (ja ook daar zullen ze vast last hebben van pennenlikkers) echt uniek is het overigens niet te noemen vooral omdat de film hierin toch wel in de nodige clichés vervalt.

Blijft wel over een leuke eerste helft, eigenzinnige scenery met mooie kleurtjes al maakt de film als geheel nog geen topwerkje helaas.

Voordeel van de twijfel,

3*

Leuke alternatieve film met een schitterende soundtrack.
"Paha Vaanii" door Marko Haavisto !