Voyage du Ballon Rouge, Le (2007)

Rippen en op het net gooien!

Binnenkort ook maar eens achter deze aan, al wacht ik nog even tot ik eindelijk The Puppetmaster gezien heb. Eén van de weinige Hous die mij nog resten, al spreekt hij toch ook niet direct helemaal aan. Financieel gezien is het niet onlogisch dat Hou ooit in Frankrijk zou terechtkomen, maar of zijn films daar bij baten .... zal mij in ieder geval benieuwen.

Dat is volgens mij een hele andere "Ballon Rouge" meneer Redlop. Volgens mij is dat het filmpje uit 1956 dat in het kerstpakket zat. Ik zou nog maar eens goed kijken als ik jou was.

Heb jij mijn kerstpakket open zitten maken??

Maar het is inderdaad het origineel.

Dat filmpje zat in heel veel kerstpakketten. Ben jij niet geweest op de 'Lux' kerstborrel? Het was een ruilen van jewelste.

Nergens voor nodig. Deze film kon je al 1 jaar geleden van het internet halen. Topkwaliteit met ondertittels. Heb ik zelf ook gedaan en die versie heb ik nog steeds op mijn HD staan. Ik had deze film wel eerst in de bios gezien (hier in Amsterdam) en daarna meteen gedownload.

Le Voyage du Ballon Rouge vertoon heel erg veel overeenkomsten met de films van Hou uit zijn latere periode, zoals Nanguo Zaijan, Nanguo en Qianxi Manbo. Alleen gaat deze film niet over gangsters of verdwaalde twintigers (meisjes). That's all...

Hsiao-Hsien's Flight of the Red Balloon was 2008's most critically acclaimed film...

http://www.theyshootpictures.com/21stcentury.htm

En terecht! Ik was geen fan van Hsiao-hsien Hou, maar door Nanguo Zaijan, Nanguo en deze film is hij wat mij betreft een gelijke aan Antonioni en / of Godard.

prachtige film over het dagelijks leven van een paar mensen. meer is het eigenlijk niet. alleen dan dat het mooi in beeld gabracht is.
hier moet je van houden...

3.5

Ook mijn complimenten voor de manier waarop de film in beeld is gebracht, de muziek en manier van filmen vond ik echt subliem.
Toch heeft deze film me niet echt kunnen pakken, de personages zijn me allemaal net iets te vaag, ze raakten me niet.
Dit soort eindes zijn ook absoluut niet aan mij besteed helaas.

2,5*

Wat is Binoche toch geweldig. Ik kan zeker niet zeggen dat de film me verder enorm geboeid heeft, al zitten er zeker wat erg mooie scenes in, maar vooral Juliette Binoche... wow.

Wat vond je zo speciaal aan La Binoche in deze f?

Ik vind haar gewoon geweldig overtuigend dit personage neerzetten zonder enorm overdreven over te komen, wat een makkelijke valkuil had kunnen zijn.
Buiten dat heeft ze gewoon iets, ik zou kunnen zeggen een 'x-factor' maar die term is helaas gekaapt door vervelende mensen.

Zui hao de shi guang (Hsiao-hsien Hou, 2005) 3*
Qian xi man po (Hsiao-hsien Hou, 2001) 3*
Le voyage du ballon rouge (Hsiao-hsien Hou, 2007) 3*

Drie films van Hsiao-hsien Hou in 24 uur tijd kan nooit verkeerd zijn dacht ik zo. Toch kan ik niet lovend zijn over de films. Dat komt vooral door het zwierende camerawerk in meestal lange shots. Ik heb totaal geen problemen met lange shots waar veel word overgelaten aan de kijker. Ben juist een voorstander ervan. Maar ik ben juist iemand die graag lange shots ziet waar de camera alleen beweegt als het noodzakelijk is. Als het een functie heeft. Mag ik een voorbeeld noemen. Neem nou Stellet Licht een ongelofelijk mooi vormgegeven kunstwerk waar de camera puur alleen beweegt als het niet anders kan. Door de kalme beelden raak je in extase en heb je niet meer in de gaten dat je naar een film bent aan het kijken.

Maar als ik ''Le voyage du ballon rouge'' zie. Dan lijkt het net alsof de cameraman een aantal alcoholische drankjes genuttigd heeft alvorens hij aan het werk gaat. Hij kan de camera maar heel weining momenten met rust laten. Nee, het liefst zwierd hij door de straat waardoor ik niet in extase gebracht kan worden. Die paar momenten waar de camera op de driepoot blijft stilstaan en puur registreert in plaatst van in de derde persoon beelden te schieten. Dan ervaar ik pas de film én dan ben ik niet meer aan het kijken.

Ik hoop dat ik enigszins duidelijk heb gemaakt wat ik bedoel.

Hou.

Toch best knap hoe hij z'n stijl weet te haven in Parijs. Geen idee hoe vertrouwt Hou met de stad zelf is, maar het hindert hem in ieder geval niet om gewoon weer lekker z'n ding te doen.

Op z'n best is de film tijdens de lekker rustige scenes. Beschouwend inderdaad, langzaam voortkabbelend en uitermate rustgevend. De band tussen Song en het jongetje zijn hierin duidelijk het sterkst.

Dik vet haar in de boter is de aanwezigheid van Binochi. Eigenlijk geen idee of het de actrice of het personage is, maar haar overdreven opgefokte gedoe over niks verkloot telkens de sfeer in de film. Elke scene waarin ze zit komt ze half jankend ingevlogen met een bos vervlogen haar, zich drukmakend om helemaal niks. Boehoe wat heeft ze het toch druk.

Weerhoudt je als kijker in ieder geval om volledig op te gaan in de sfeer die Hou normaal zo mooi weet te schilderen. Verder wat typische zaken (het shot uit de voorruit van de tram!), wat ik wel miste was Hou's groen. Vooral ook omdat ik de laatste tijd toch veel van z'n ouder werk gezien heb denk ik. Vond het grijze Parijs niet altijd even aangenaam.

Wie z'n blinde vlek over Binochi heenkrijgt kan genieten van een aardig kabbelend filmpje met leuke quirky ballonstukjes en aardig geniets. Het zou een heerlijk filmpje kunnen zijn, maar mijn blinde vlek was net niet groot genoeg.

3.5*