Play It Again, Sam (1972)

Trouwens echt absurd dat ik, als groot Woody bewonderaar, tot voor gisteren nog nooit van de film gehoord had!

Dit is van zijn niet zelf geregisseerde films wel de bekendste ja.

Minder bekende Woody Allen films:
Front, The (1976)
Scenes from a Mall (1991)
Sunshine Boys, The (1996)
Picking up the Pieces (2000)

Aha. Van geen van die films ooit gehoord, dus thanks!

Indertijd was dit mijn kennismaking met Woody Allen. Ik had zelfs Casablanca nog nooit gezien. Nu heb ik een groot deel van Allens oeuvre achter de rug en Casablanca al vaak gekeken (hij staat ook in mijn top 10), dus het was wel leuk om deze weer eens te bekijken. Hij is niet geregisseerd door Woody Allen, maar niettemin blijft hij mijn favoriete Allen van vóór Annie Hall. Ook de film uit die periode die het meest op Allens carrière van na Annie Hall lijkt. Hier en daar misschien wat flauw (het gevecht met de föhn bijvoorbeeld), maar toch grotendeels geslaagde oneliners en slapstick (dat moment waarop hij die plaat door de lucht liet vliegen en de houding die hij daarna probeert aan te nemen was zo hilarisch dat ik het meteen terug spoelde en nog eens keek). Maar het mooiste is het Casablanca-einde, dat ook erg knap in het verhaal geschreven is zonder al teveel het voorbeeld te kopiëren. Een heerlijke film.
4*

Goeie film waarin een man verlaten wordt door zijn vrouw, en weer begint te daten. Woody Allen is uiteraard perfect als de eeuwige neuroot die nogal onhandig is met vrouwen. Goeie dialogen en de film komt hier en daar behoorlijk grappig uit de hoek. Ook de denkbeeldige Humphrey Bogart die hem advies influisterd is een leuke touch. Ondanks dat het verder een redelijk doorsnee Woody Allen relatiekomedie is, toch nog net 4.0 sterren.

Bijzonder eigenlijk, als je er bij nadenkt dat deze film veertig jaar oud is. Hij komt nog relatief fris en modern over (afgezien van die gast met zijn telefoonnummers, die zou baat hebben gehad bij een mobiele telefoon ).

Leuke film. Het gedrag van Allan is wel wat over de top op af en toe, maar ik heb soms echt letterlijk zitten schateren om zijn onhandige acties. Terwijl dat soort humor eigenlijk niks voor mij is.

Deze film heeft iets minder spitsvondige en boeiende dialogen dan Annie Hall en Manhattan (de andere Allen's die ik gezien heb, hoewel ik nu pas zie dat Woody deze zelf niet geregisseerd heeft), en is wat minder ‘sophisticated’. Het Humphry Bogard-gedoe wordt tegen het einde ook wat teveel van het goede vond ik. Verder gewoon weer leuk, kan me altijd erg vermaken met de manier van acteren van Woody Allen, en Diane Keaton is ook weer erg leuk om naar te kijken.

3,5*