Dersu Uzala (1975)

Natuur vs moderne maatschappij. Ik vind dat 't wel wat heeft.

Even wat mierenneuken, Dersu riep eerst.

Dat is behoorlijk mierenneuken inderdaad

Nou maar hopen dat er hiervan ooit een Nederlandse dvd-release komt met een goede beeldkwaliteit.

Is die van Moskwood niet goed dan?

Geen enkele release is goed. Want alle releases op de wereld zijn voor zover ik weet ports van de zeer matige Russische Ruscico-uitgave.

Prachtige film.

Erg simpel uitgangspunt eigenlijk. Een opvallende vriendschap tussen mensen uit een verschillende culturele omgeving. Niet perse origineel, wel erg mooi uitgewerkt. Vooral omdat het bijzonder interessante personages zijn, en de film erg fraai omgaat met de emoties. Ver weg van sentiment en zware thematiek is het op een bepaalde (luchtige) manier een aandoenlijk geheel.

Ook erg mooi hoe je de hele film lang de omgevingsgeluiden uit het bos blijft horen, zo dat je ze op een gegeven moment niet eens meer opvallen en gewoon puur deel uitmaken van de omgeving. Het trekt je dan ook mee in een vrij ongecompliceerde film over cultuurclash maar een mooie vriendschap.

4*

Het lijkt me dat de poster voor het minder worden van Dersu's zicht staat, nadat hij op de tijger heeft geschoten.

Mijn laatste Kurosawa ('Rashômon') was alweer van een tijdje geleden, dus het werd weer eens tijd voor een filmpje uit zijn oeuvre; de keus viel op deze Dersu Uzala.

Uitstekende film - geweldig (soms aandoenlijk) personage die Dersu! Een simpel, maar treffend verhaal, schitterende locaties, fraai geschoten en de chemie tussen Dersu en de Kapitein is gewoon érg mooi. Helaas is de film soms ietwat traag...

... en duurt het wat te lang, maar voor de rest heb ik best genoten. Het einde - de dood van Dersu is droevig, al had ik direct vrede met z'n dood. Misschien was het beter zo. De scéne met Dersu en de kapitein in dat gekapte hoge gras is trouwens ook groots én spannend.

Ik ben bang dat ik met 'Shichinin no Samurai' direct met de beste Kurosawa ben begonnen, maar ik ga vrolijk verder. Deze was ook weer mooi. Dikke voldoende.

De meeste positieve punten van Dersu Uzala zijn al vele malen opgesomd. Grotendeels ben ik het daar mee eens. Zowel de kapitein als Dersu zijn fascineerde karakters, die met gemak de film kunnen dragen. Helaas is het verhaal dat zij beleven minder meeslepend voor de kijker als voor de hoofdrolspelers zelf.

Het hoogtepunt in de film wordt gevormd door de scène waarbij beide personages met elkaar strijden om te overleven. Ook Kurosawa is hierbij het meest op dreef. De film haalt dit niveau helaas nergens meer. Hoewel de ontmoeting tussen beide, die daarop volgt, ook zeer fraai is.

Daarna zakt de film wat mij betreft in, zelfs het moment op de rivier kwam op mij niet bijzonder dreigend of opvallend over. Het laatste deel in de stad is vrij standaard en heb ik volgens mij al verschillende keren eerder gezien.

Uiteindelijk had ik deze film liever iets gewaagder gezien. Dat had mijn emotionele band met de karakters versterkt. Nu voelde ik mij meer als buitenstaander die de minder boeiende delen van hun reis heb mogen aanschouwen.

Zo te zien ben ik de enige die dit een oersaaie film vond.

Zo te zien wel ja.

Is dit Kurosawa? Veel lange shots waarbij weinig gebeurd? Met andere woorden: Heel erg de tijd nemend.

Geen idee hoe deze film is, maar zijn Samurai-films hebben een behoorlijke tempo. Vrij dynamisch ook qua vorm.

Mooie film,

bevalt me beter dan seven samurai, kijk toch wat liever naar kleur. Simpel maar aandoenlijk verhaal, mooie beelden en de band tussen Dersu en Kapitaan wordt prima in beeld gebracht.

Kurosawa heeft wel een wat trage manier van vertellen waardoor op het op sommige momenten wat langdradig wordt, maar het beviel me hier wel. Verder mooi lichtgebruik in de film en prachtige beelden van het siberische landschap, wat zou ik daar graag een keer heen willen. De film laat je langzaam een worden met het landschap door de geluidjes en details die continu aanwezig zijn, knap gedaan van Kurosawa.

Voor de rest is eigenlijk alles al over deze film gezegd en kan ik me in het meeste ook wel vinden. 4 sterren en veel dank aan de MovieMeter pakketservice.

In Seven Samurai wordt toch ook heel erg de tijd genomen? Maar ik zou niet weten op welk moment in deze film, weinig gebeurd. De scènes zijn wel lang, maar er zijn constant gesprekken of ontwikkelingen gaande.

Dersu Uzala is toch wel weer een fijne film. Het was een tijd geleden dat ik iets van Kurosawa had gezien toen deze film op mijn pad kwam. Veel typische dingen vielen me op. Het goede oog voor fotografie en locaties en dan vooral de Siberie-scenes en het in beeld brengen van de scene waarbij de boot wegdrijft.

Plottechnisch was het echter ook enigszins simplistisch en voorspelbaar: de naiviteit van de Russen, Dersu die overal een betere oplossing voor heeft. En ook het tweede gedeelte waar Dersu bij de Kapitein intrekt. Dat maakt het niet zozeer een mindere film, want de reis is zeer interessant te volgen, maar het maakt het wel minder groots en memorabel dan de film zou kunnen zijn. De vriendschap is erg mooi in beeld gebracht, maar alle personages handelen toch wel erg eendimensionaal.

Maar verder is dit gewoon een goede en prima film, maar meer eentje om bij weg te dromen of te relaxen, dan een waarbij je tot nieuwe inzichten komt.

Adembenemend.

Het verhaal is zo eentje dat staat of valt met gevoel. Intelligente plotlijnen zijn hier niet van toepassing. Het draait allemaal om een simpele vriendschap. Maar wat voor eentje, zeg.
Dersu Uzala is één van de leukste personages dat ik ooit heb gezien. Zijn vriendschap met de Kapitan komt heel natuurlijk over. Het is allemaal zo prachtig om te zien.
Heel af en toe komt er eens een minder momentje langs, maar dat wordt dan ruimschoots gecompenseerd met schitterende shots (de zon en de maan, wat een prachtig moment!) of gevoelsmomenten (de foto-scène of het aangrijpende eerste afscheid).
Naar het einde toe gaat het opeens een stukje sneller en dat is eigenlijk zonde. Dersu in de "beschaafde" wereld had nog een pak meer mooie scènes kunnen opleveren en zijn dood is te snel afgehandeld.

Maksim Munzuk is fantastisch als Dersu Uzala. Heel de film lang geeft hij de indruk alsof hij in het 'echt' ook een natuurmens is. Zijn chemie met de eveneens uitstekende Yuri Solomin spat van het scherm. Ze moeten zowat het interessantste duo in een drama zijn dat ik ooit gezien heb.

Dersu Uzala is de eerste film van Akira Kurosawa die ik gezien heb, maar ik durf al te zeggen dat dit mogelijk niet meer geëvenaard zal worden.
Op cinematografisch vlak is niets aan te merken. Kurosawa laat zien waarom hij voor velen één van de beste regisseurs ooit is.
Ook de muziek is wunderschön, maar wordt bovendien ook uitstekend gebruikt.
Over het algemeen ziet de film er stevig gedateerd uit, maar geef mij maar een goeie, ouwe gevoelsprent in plaats van een dom, modern computergeanimeerd prulleding.

En terwijl ik dit typ, zit ik nog steeds met tranen in de ogen en een brok in de keel. Wat een film.

4,5

'Dersuuu!'