Le Violon Rouge (1998)

3,0* voor een redelijke film waarin de personages en de individuele verhalen niet echt boeiend zijn, maar waarin het acteerspel van bijv. Samuel Jackson en Jason Flemyng wel overtuigend was.


Wat de verhalen met elkaar verbindt is volgens mijn interpretatie niet alleen de viool, maar ook de steeds weer terugkerende ziel die telkens incarneert op de plek van de viool. De tarotkaarten geven in hoofdlijnen de levens van de vrouw uit het eerste verhaal weer, die door de eeuwen heen steeds meer één wordt met haar viool. Ik meende door verschillende levens heen ook hetzelfde muziekstuk te horen, herboren uit 'inspiratie'. Het verklaart overigens ook waarom Samuel Jackson vindt dat hij uiteindelijk recht heeft op de viool...

François Girard zadelt zichzelf in 'The Red Violin' op met een heuse stijloefening: beetje vroeg-barok, eventjes laat-romantiek, een vleugje communistisch China, ... - en daar moet dan 1 lijn in schuilgaan? Niet dus, want de tijdssprongen roepen af en toe de vraag op hoe de viool plots van eigenaar kan wisselen.
Het probleem is echter ook dat Girard niets van dat alles echt geloofwaardig weet in te kleden: de hele film heeft iets overdreven theatraal, het lijkt alsof 'The Red Violin' zichzelf gewoon te serieus opneemt. (Misschien de pretentie waar Reinbo het al over had?)

Aanvankelijk stoort dat niet echt: er is een fijne soundtrack en genoeg vioolvirtuositeit om onze melomane lusten op bot te vieren, maar vanaf het tweede deel van de film moeten we het helaas stellen zonder. De film stuikt volledig in elkaar, en de absurde ontknoping (met een dwaze rol voor Samuel L. Jackson op de koop toe) bevestigt de neerwaartse spiraal waarin we reeds beland waren. Om u een idee te geven: vanaf het potje "vrijen-musiceren" hoeft het voor mij niet meer. Goede smaak is hier ver te zoeken.
2,25*

mooie film. Doet wat arthouse-achtig aan, maar blijft goed kijkbaar. De uurtjes zijn voorbij gevlogen.

Zeker de moeite waard om deze te zien.

Prachtige film!

4,5*

De film wil drama en mysterie prediken maar doet dat niet. Het speciale van de viool komt er niet uit, de verschillende verhalen zijn niet echt sterk (zeker het chinese is waardeloos) en de slotclimax is ook niet echt je van het. Het speciale van de viool komt nooit naar voren (zoals perfume wel heeft), op her en der een klein stukkie na. Pluspunt is wel dat je naar einde benieuwd bent, ondanks de traagheid. Maar hij grijpt je zeker niet bij de strot.

Ik ga akkoord met JJ_D. Na een tijdje ontspoort de zaak. Drie sterren voor de eerste helft, de ambitie, de music score en de kwaliteit van de sets in het algemeen.

Voor 2 euro de dvd uit de koopjesbak bij de Media Markt gevist.
Had er niet veel verwachtingen van behalve dat er erg mooie vioolmuziek in zou zitten. En die zat er ook zeker in! Je moet ook wel een beetje liefhebber zijn van klassieke muziek om deze film überhaupt te kunnen waarderen.

Snap de kritiek op het verhaal niet zo. Oké, het is nogal theatraal en het ligt er vaak wel erg dik bovenop allemaal, maar er moet toch ook wel een beetje een sappig verhaal rond een viool verzonnen worden om er een boeiende film over te maken? En door de directe overgang tussen eigenaren van de violen niet te laten zien, blijft de film lekker vlot en interessant. En zo moeilijk was het toch niet om die zelf te zien?

Visueel valt er helaas weinig te beleven (op een nutteloze scène na, waarin je door het water naar het huis van Pope kijkt), maar de acteerprestaties zijn prima en ik was allang blij dat de acteurs de originele taal spreken.

Een leuke reis door de tijd en geschiedenis omlijst door mooie muziek, maar toch niet origineel of bijzonder genoeg om geweldige film te zijn.

Deze film gaat aan teveel pretenties ten onder. Leuk gevonden, om de viool door de geschiedenis te volgen. Ook leuk gevonden, dat gedoe met die waarzegster. Ook leuk gevonden om het verhaal op te hangen aan de veiling en de deelnemers daaraan. En het verhaaltje van de expert. Maar allemaal? Echt veel te veel. De makers van deze film hebben een essentiele levensles gemist: Doe één ding, en doe dat goed. In plaats daarvan proberen ze alles, en daarmee mislukt het ook allemaal. De film is onder andere zeker een half uur te lang, maar voelt aan alsof hij ruim een uur te lang is; al die hulpverhaaltjes en zijlijnen maken dat je na het tweede stukje historie afhaakt en dan wordt het echt een lange zit.

Met de muziek dan de volgende fout wat mij betreft, snelle loopjes op een viool zijn misschien technisch indrukwekkend, maar mooi kan ik het echt niet vinden. En dat het instrument zo allesoverstijgend bijzonder is klinkt ook niet echt door.

Samuel L. Jackson acteert zoals gewoonlijk niet, maar draait op de automatische piloot zijn gewone 'ik ben de stoere man' personage af. Soms past dat bij een film, maar hier niet. Ook dat irriteert.