Wristcutters: A Love Story (2006)

fijn dat er dit soort films gemaakt worden. Ik krijg er heimwee van naar "The Twilight Zone" Tuda duda tuda duda...

een beetje vreemd, maar wel lekker.

Fijn, dromerig filmpje. Deed me soms een beetje denken aan Miranda July, maar dan toch wat minder sterk.

Visueel veel vale kleuren omwille van de wereld waar ze zich in bevinden, maar vaak ook mooie lichtblauwe tinten. De muziek vind ik bij momenten eveneens erg geslaagd, hoewel Dukic ook hier nogal onevenwichtig voor de dag komt.

De acteurs doen het allemaal behoorlijk (leuk om dat ventje uit Almost Famous nog eens te zien en Tom Waits zie ik eigenlijk altijd graag bezig) maar Shannyn Sossamon stak er in mijn ogen toch een pak bovenuit. Als Mikal steelt ze echt je hart terwijl ze op zoek is naar de People In Charge (de PIC ). Wat heeft ze overigens altijd leuke truien aan.

Echt gedenkwaardig is het misschien allemaal niet maar ik heb toch genoten van deze charmante, speelse prent.

Was erg enthousiast toen afgelopen was en ben het nog steeds. Ik ben het er ook wel mee eens dat de film af en toe een beetje inzakt maar alsnog vind ik het een echte aanrader.

4 sterren.

het was een vreemde, maar leuke film! zeker een aanrader

het begon vreemd en wist niet goed wat er van moest verwachten hoe verder je in de film komt hoe meer je er mee in gaat. leuke personages, vond ook het eind verrassend.

zeker leuke film

Briljante film! De muziek was natuurlijk ook top (Gogol Bordello). Mooie beelden, mooi verhaal, zielig maar ook heel grappig. Gewoon een topfilm!

De film heeft een leuk en interessant concept.
Mensen die zelfmoord hebben gepleegd belanden in een soort hiernamaals, de hoofdpersoon ontdekt dat zijn ex-vriendin na hem daar ook is beland. Zo begint er een roadtrip met twee andere mensen die hij in die wereld ontmoet.

De film is aardig luchtig, ondanks het onderwerp, dankzij de zwarte humor. In het begin sloeg de humor nog wel aan dankzij het karakter Eugene. Echter word die geheel naar de achtergrond verdrongen in de tweede helft van de film. Dat is waar de film ook een totaal andere toon krijgt en enkele oninteressante karakters hun introducties maken.

Ook kent de film twee grote plot elementen de bloeiende liefde tussen Mikal en Zia en het einde die ik al vanaf het begin zag aankomen.

Erg jammer, want de eerste helft kende een fijne sfeer en een heleboel potentie voor een goede tweede helft.

Het idee is toch leuker dan de uiteindelijke uitvoering. Het Vagevuur voor zelfmoordenaars in Wristcutters is zowaar nog een neerslachtigere plek dan waar ze vandaan zijn gevlucht. Klote baantjes, klote huisgenoten, chagrijnige mensen, overal regeltjes, lelijk en stikheet. Het idee heeft wel humor in zich maar wordt in de film maar halfslachtig opgepakt. Uiteindelijk draait het meer om de lovestory verpakt in een roadmovie door dit Vagevuur.

Vooral de eerste helft vond ik wel aardig gedaan. Die maffe Rus is sowieso een van de leukste karakters uit de film, Zia zelf is een wat slome duikelaar vooral. Toch blijf ik wel met veel vragen zitten over de nieuwe wereld waarin het verhaal zich afspeelt, vragen waarover de makers ook niet hebben nagedacht en dat wordt pijnlijk duidelijk in de tweede helft.
Nadat Tom Waits (fantastisch muzikant) ten tonele verschijnt gaat de film zwaar onderuit. Het reisgezelschap komt terecht in een soort hippiekolonie waar wonderen gebeuren. De film wordt daarna rommelig, de zwarte humor is eruit en het geheel voelt richtingloos aan. Over het einde ben ik dan ook zeker niet te spreken.
Ineens zitten we met een Messiahs die zelfmoord wil plegen. Op zich leuk natuurlijk, ik was wel zeer benieuwd wat er met een zelfmoordenaar die zelfmoord pleegt in het hiernamaals zou gebeuren... Maar daar krijg ik dus helemaal niets van te zien! Plotsklaps zijn er de PIC (op zich ook een leuk idee), wordt de boel opgedoekt, gaat de Rus met zijn nieuwe liefje naar de Noordpool (die bestaat dus ineens ook in het Vagevuur schijnt ) en worden Zia en zijn nieuwe vlam teruggestuurd naar het leven. Voelt een beetje als die Olifant met zijn lange snuit....

Natuurlijk wordt de film gekenmerkt door het algehele gezapige Indie-sfeertje met vreemde mensen die eigenlijk toch heel normaal zijn. Jammer dat er iets te veel van dat soort films gemaakt worden de bodem van die creatieve put begint zo langzamerhand wel in zicht te komen.

3*

Een erg creatief en heel appart verzonnen verhaal. We zouden dan zeggen: Zelfmoordthema? Doe er iets leuks mee. En dat heeft de regiseur (waarvan dit helaas de enige van hem is) ook gedaan. We krijgen te maken met Zia die na het doorsnijden van zijn polsen in de hemel terecht komt, en die hemel verschilt niet veel van onze wereld en is gewoon een groot desolaat Amerikaans uitziende woestijnlandschap. De decors en dan ook vooral met het idee dat dit de andere wereld moest voorstellen waren echt schitterend en sfeervol. Ook lijkt dit wel een beetje op Het leven uit een dag. Zia die ontmoet op die plek die vage Russischie weirdo en nog een ander meisje en nog meer mensen die zelfmoord hebben gepleegd. En het goede oude roadmovie-thema komt sterk aan bod en zo trekken Zia en zijn nieuwe vrienden door het land met doelen, het doel van Zia is dan uiteraard zijn vriendin waar hij een gebroken hart van kreeg op te zoeken, die ook zelfmoord gepleegd bleek te hebben. De film staat ook bol van verrassingen. De locaties waren zoals gezegt behoorlijk indrukwekkend en de sfeer is om in meegezogen te worden. Ook die scene's bij die hippie-achtige mensen en dat kasteel vond ik erg mooi. Wel jammer dat dit alles dan wel weer een droom bleek te zijn van Zia, die het uiteindelijk toch weer wel heeft overleefd.

Maar verder een voltreffelijk raar sprookje. Een beetje vreemd maar wel lekker.

4,0*

Je spoiler klopt niet.. hij is in het hiernamaals in plaats van aan het dromen. Spoiler: Als hij wakker wordt zie je hem Mikal ook herkennen en andersom!