Hana Yori mo Naho (2006)

Vervelende klucht. Kinderachtig gedoe rondom een suffert die eigenlijk wraak moet nemen. Helaas verzand het in oninteressante kinderachtigheden. Asano komt er slechts sporadisch in voor. 1,5*

Ik was verbijsterd. Kore'Eda, de 'meester'maker van vier zeer goede films, waaronder twee meesterwerken, komt aanzetten met zo'n onzinnige oubollige film.

Te langdradig, niet leuk en totaal irrelevant. Er zat welgeteld één typische Kore'Eda moment in de film als het jongetje op zijn tenen gaat staan om een foto van zijn vader te pakken

De kinderen vormen het hoogtepunt van de film (net als in zijn vorige Nobody Knows) en het camerawerk is ook van niveau, zodat een totale zeperd wordt voorkomen.

Thuis nog maar eens Nobody Knows kijken om dit weg te spoelen, brrrrr

De film was zeker te lang, maar heeft wel een mooie ingetogen sfeer, en ziet er prachtig en authentiek uit.

Er zitten veel standaard elementen in zoals de wisseling van de seizoenen, de gierige huisbaas, de dorpsgek(ken), en een onmogelijke liefde. Alleen het wraakverhaal zelf is wel origineel, bv. de scene waarin soza's tipgever toegeeft dat hij al lang weet wie de moordenaar is.

Het achtergrondverhaal van de 47 ronin is alleen duidelijk als je dat verhaal al kent. In de film wordt niet echt verteld waarom er bij de dokter een aantal samurai zijn ondergedoken, en waarom ze ineens als helden worden afgeschilderd aan het eind van de film.

Het was in elk geval genoeg om mij geboeid te houden.

Na de negatieve reacties was mijn verwachtingspatroon getemperd, maar ik vond 'm toch wel goed. Er had inderdaad wel iets in geknipt kunnen worden en hij is minder dan Koreeda's eerdere films, maar 3.5* is hij zeker wel waard.

Best te doen en ik heb me nog best zitten vermaken, maar een samouraikomedie voor het hele gezin ligt Koreeda toch echt niet zo. Ook al grijpt hij vrij opzichtig terug naar de (film)geschiedenis. En waar ik bij Nobody Knows nog zo blij was met de lengte was dit toch echt ook aan de lange kant. Wel opvallend waren zoals al eerder genoemd, de kinderen. Hij zal ongetwijfeld even behoefte hebben gehad aan lucht na zijn vorige films, maar ik hoop dat het hierbij blijft en dit geen nieuwe richting in zijn cariere is.

Net aan 3.0*

Deze film deed me erg denken aan de klassieker "Humanity and paper balloons"

Die heb ik nog klaarliggen. Ik zal 'm binnenkort eens gaan kijken.

Teleurstellende, gezapige film, maar wél vrij onderhoudend in z'n setting en sfeer. Ook leuk om Asano even voorbij te zien flitsen.

Kan Koreeda ergens wel begrijpen.

Z'n vorige films waren toch vaak nogal zwaar van stof. Dan doet een filmpje als dit toch best deugt.

Op zich is de film te lang, maar een film als deze (we volgen toch een hele miniwijk aan mensen) heeft gewoon die lengte een beetje nodig. Blijft wel zo dat Koreeda die naar behoren moet opvullen, wat niet geheel gebeurt.

Toch zitten er doorheen de film aangename, luchtige en enkele warme scenes waardoor het een genietbaar filmpje blijft. Negatieve reacties zijn wat mij betreft wat overtrokken, maar wie een typische Koreeda verwacht zal inderdaad bedrogen uitkomen.

3.5*

De film begint met een leuk en luchtig muziekje, en dat deuntje komt regelmatig terug. Het is dan ook vooral een erg luchtige film. Daar is niets mis mee, maar op momenten is dat wel jammer. Het verhaal gaat toch over een samoerai die wraak wil nemen op de moordenaar van zijn vader. Helaas komt die wraak er niet. Misschien is het wel beter voor onze samoerai dat een confrontatie uitblijft, want een erg goede zwaardvechter is hij niet.
Beste scène van de film is eigenlijk als hij door een bewoner van de wijk wordt uitgedaagd om hem aan te vallen, waarna hij dan onverwacht een flink pak rammel krijgt.

Ik ben ook van mening dat er teveel (onbelangrijke) subplots in de film zitten. Zo heeft Koreeda hier ook een gedeelte van het verhaal van de 47 ronin in verwerkt. In plaats daarvan zou ik het toejuichen als deze regisseur een volledige film zou maken over de 47 Ronin. Het meest positieve van deze film is de setting, daar is niets op aan te merken, die is namelijk prima voor een samoeraifilm.