Black Christmas (2006)

Natuurlijk leuk,,,die variatie van kerst horror,,,maar helaas is het meesten afzien.

Dit ook weer.

Had blijkbaar het origineel moeten zien,,

Mooie meiden,,dat wel.

Maar de enige reden dat ik hem een twee geef is omdat er duidelijk wel moeite is ingestoken .

Bijvoorbeeld de soundtrack .

Maar laat verder deZe film lekker links liggen.

"And fucking Santa Claus? This fat voyeur that watches you all year long to make sure you live up to his standards of decency before breaking into your house."

Mijn plan was eigenlijk om het origineel te zien, maar in plaats daarvan heb ik per ongeluk deze remake opgezet. Omdat ik geen zin had om weer op te staan, heb ik de rit maar uitgezeten.

Het uitgangspunt van wat studentes die geterroriseerd worden in hun eigen studentenhuis klinkt op zich best aardig, maar de uitwerking is werkelijk belabberd te noemen. Wat gekke telefoontjes hier en wat studentes die daar verdwijnen zou flink wat paniek moeten creëren, vooral als blijkt dat de moordenaar in hun huis is. Ergens is het blijkbaar toch misgegaan.

De studentes worden geportretteerd door niet de minste namen, zoals een: Lacey Chabert, Mary Elizabeth Winstead en Michelle Trachtenberg. Je zou zeggen dat dit nog voor enige charme zou zorgen, echter zijn hun personages volledig inwisselbaar. Hierdoor heb je als kijker niets met ze, waardoor het je weinig kan schelen wie het gebeuren overleeft. Als knipoog naar het origineel is Andrea Martin van de partij, maar zij voegt ook niets toe.

Het narratief zelf is all over the place; al die flashbacks waar de oorsprong van de killer getoond wordt, is totaal overbodig. Je moet echt wachten op de kills, welke nog redelijk zijn. Hoewel de creativiteit hier wel ver te zoeken is, omdat de kills merendeel hetzelfde patroon volgen. Een opsteker is dan weer wel dat de kerstsfeer er prima in zit.

Al met al een beroerde remake. Hopelijk is het origineel beter.

Kleine 1,5 sterren.

Waar heb je hem vandaan Shinobi?

Lekker.

Afgaande op de kritieken had ik er weinig van verwacht, en toegegeven, het origineel blijft een betere film. Black Christmas wordt echter veel vergeleken met het origineel en ik denk dat de mensen daar gewoon mee op moeten houden want deze film is een lekkere doordenderende slasher.

Het origineel kickte vooral op de sfeer en ijzingwekkende spanning die erg goed lukte. Deze film doet daar niet eens een pogingen voor en mikt vooral op shoqueren en bloedvergieten. Daarin is het ook erg geslaagd want de harde toon van de film wist me keer op keer weer te verassen. Dit is wat ik vaak zoek in andere slashers.

Visueel ziet de film er goed uit, ik weet niet waarom de film hierom wordt bekritiseerd. De kerstlichtjes en felle kleurtjes die over het scherm zweven zien er fris uit en de film ziet er gewoon stijlvol uit. Prima camerawerk, lekker wintersfeertje en een unieke binnensfeer dankzij erg goede belichting. Montage is ook solide en de kills worden er een stuk harder door.

Acteerwerk is ook prima. De cast is opvallend goed, er lopen regelmatig bekende gezichten rond. Er loopt er zelfs eentje rond die in het origineel ook speelde, Martin in dit geval. De killers zelf zijn wat saaier maar de achtergrond vond ik ook wel prima bedacht. Als opvuller van de film gewoon te doen. Als ze in de slotfase ook echt in beeld komen daalt het niveau want het zijn gewoon niet echt imposante verschijningen.

De moorden zijn opvallend bruut en hard. Zo worden ze ook in beeld gebracht en regelmatig ook creatief. Veel hak- en snijwerk maar toch ook weleens een aantal brute en originele manieren van iemand omleggen. Ze worden verder ook stijlvol genoeg in beeld gebracht.

In de finale gaat het allemaal een beetje mis, maar de film kijkt erg lekker weg en kent genoeg bloedvergieten gecombineerd met stijlvolle regie om het als geheel niet in te laten zakken. Graag een tip aan de kijker die ook het origineel heeft gezien: probeer die maar te vergeten als je naar deze film kijkt, want dan kijkt de film veel beter weg.

“Why Santa? Fuck Santa! FUCK SANTA!”

Vrij trieste remake van een vrij leuke kersthorror film moest in 2006 uitgebracht worden. Ik heb hem op kerstavond opgezet omdat ik stiekem toch wel wat benieuwd was maar hij is me helaas wat tegen gevallen. Ik was best fan van de klassieker horrorfilm uit de jaren zeventig en ik ben er zeker niet vies van om het kerstfeest ook eens een keer anders te zien dan al dat kleffe gedoe, nee nu is er eindelijk ook wat spanning. Toch begon deze film best leuk, en zat de sfeer van o.a. het kerstfeest er erg goed in. Toch zien we veel elementen terug uit klassieke slasher films, zoals de inrichting waar ‘Billy’ in opgesloten zit ook wat meer elementen vallen terug met betrekking tot het huis. Niet onwijs vernieuwend, het was wel geinig.

De film oogt heel erg verzorgt, de uitstraling van het kerstfeest is duidelijk en goed aanwezig en daar ging ik best lekker op. Ook een leuk huis met leuke bewoners moest toch zorgen voor een wat fijnere sfeer binnen de film. Al gauw keren we ons toch tot meer clichés wanneer bijvoorbeeld ’Kyle’ door de kamer naar binnen kroop en ze er achter kwamen dat die meid gefilmd was door hem met zo’n saaie bekscene daar had ik weinig mee. Ook de moorden waren niet altijd even bijzonder, en ik vind het altijd erg jammer als een film beelden achter houdt van de daadwerkelijke daad maar dat je dan vooraf en achteraf ziet, de films is dus vrij soft. Ja die paar oogballen die ‘Billy’ op eet vond ik niet heel bijzonder.

De cast vond ik niet heel erg bijzonder en het acteerwerk was nog minder. Over het algemeen had de film vrij veel leuke potentie om een degelijke slasher te worden maar ik vond het maar een slappe zit met erg saaie momenten en totaal geen spanning. Het verhaal was niet verkeerd maar wederom niks bijzonders, het was toch wel een tegenvaller.

2.0*

Nog is herzien na heel wat jaren en ik moet zeggen dat het eigenlijk best een aardige slasher is.

Hier en daar lekker bloederig en ZOVEEL male beter dan het deel uit 2020

Zeker een aanrader tijdens de kerst!

Verhoogd met een 0,5

3,0*

Man, deze is een moeilijke om te beoordelen.

Aan de ene kant is de film nogal kut. De personages zijn inwisselbaar, acteerwerk niet best en de film ziet er niet goed uit. De jumpscares zijn slecht en worden amateuristisch in beeld gebracht. Het verhaal wordt onoverzichtelijk gebracht met flashbacks hier en daar. Nergens kon het verhaal op zich me boeien.

Aan de andere kant is de gore echt goed. Het begint zwakjes maar halverwege wordt het verrassend bloederig en gewelddadig. Bij de derde akte was mijn aandacht volop naar de film gegaan. Wat een goede suspense en zelfs een twistje die m'n mond deed openvallen.

Dat Black Christmas overwegend negatieve kritiek kreeg verbaast me niks. Er werd mij verteld de film te kijken met het idee dat het eigenlijk een zwarte comedy is en dit werkte. Het zorgde ervoor dat de absurde scènes en vreemde hersenspinsels grappig en interessanter overkwamen.

Toch een 2,5* want ik ben tussen twee vuren beland.

Black Christmas (1974), Black Christmas (2006) en Black Christmas (2019)

De 1974 heeft een soort cultstatus, maar waarom wordt me dus echt absoluut niet duidelijk. De film is nergens eng, er zit zo ongeveer niks in qua jumpscares, en de sfeer is ook maar heel af en toe wat eng. Dan het volstrekt achterhaalde gedoe met het tracen van de telefoonlijn (nee, zo werkte dat toen ook echt niet). En nog dat het einde enorm voorspelbaar is, en dan alsnog ongerijmd in twijfel getrokken wordt. Tsja, er zal altijd wel iemand bezorgd zijn over monsters onder haar bed, in die orde grootte is het. Qua vermeende woke content loopt deze versie overigens voor die tijd redelijk in de pas met de 2019; het baas in eigen buik was toen tenslotte een nog vrij nieuwe verworvenheid - te absurd voor woorden dat er nu, vijftig jaar later, nog steeds mensen zijn die dat niet willen of kunnen accepteren. En de film? verreweg het engste, het meest angstaanjagende er aan is het oorverdovende geknaag van de tand des tijds. Volstrekt achterhaald, ik vond het een saaie zeurfilm zonder aansprekend beeld, zonder verhaal, zonder spanning en met nul punten voor de soundtrack.

De 2006 kleurt dan een heel stuk meer tussen de lijntjes van wat we tegenwoordig van dit genre verwachten - elke paar minuten een jumpscare, af en toe enge, onsmakelijke gore of geestige beelden, listig gebruik van het concept dat wat je niet ziet enger is dan wat bruut in beeld komt - maar in tegenstelling tot 1974 wordt er veel duidelijker geïmpliceerd wat er dan precies niet te zien is. Maar ook irritant gedoe met flashbacks en een irritante en veel te aanwezige soundtrack. In plaats van Margot Kidder deze keer MEW en Michelle Trachtenberg als beoogde final girls, maar nog steeds geen behoorlijk plot. Alweer, er zal vast iemand zijn die het allemaal heel eng vindt, maar ook hier blijft dat wat onbegrijpelijk.

2019 dan. Eindelijk eens een beetje een normale slasher met alle verplichte cliches die er bij dat genre horen. Net als de vorige niet zozeer een remake als een re-imagining, een nieuw concept waarbij wat elementen uit de vorige versies terugkomen. Al is dat wellicht niet meer dan een plastic zakje en een zolder of een verwijzing naar de kat. Je kan je afvragen of in beide gevallen niet beter gewoon een losstaande film gemaakt had kunnen worden, maar gelukkig niet, want vandaar dit vergelijk. Voor dit deel valt dan vooral op dat er als eerste een behoorlijk motief en verhaal in de film zit, al heeft dat wellicht als grootste verdienste dat het de antiwokebrigade eens een stevige trap tegen de schenen geeft. En daarnaast wint Imogen Poots het met gemak van haar voorgangsters, zijn de production values op een heel ander niveau, klopt de soundtrack bijna en zijn de beelden veel frisser, beter getimed en beter geedit - en het feeërieke einde van Elwes vond ik ook best fraai gevonden. Jammer aan de andere kant dat de ontknoping zo uitleggerig is - wie opgelet had wist allang wat er nog even drie keer voor je herkauwd wordt. Er is schijnbaar ook nog een extended cut van 111 minuten, wellicht dat die op dat vlak beter is. Van de drie films in ieder geval de enige waarvan ik het gevoel krijg dat het een heel goede film had kunnen zijn.

In de korte samenvatting:

1974: een krappe 2*

2006: 2.5*

2019: 3*