Langer Licht (2006)

Deze film kon me niet echt bekoren. Ik zat steeds maar te wachten tot er wat gebeurde. Daarbij blijft het verhaal te vaag naar mijn mening. En op een gegeven moment weet je het allemaal wel.... En dat het einde: teleurstellend. Dai Carter vond ik wel goed acteren, maar zijn vader vond ik zwaar over acteren. Dan komen ook nog alle personage's die er rondom heen dwarrelen niet echt goed tot hun recht. Kortom: wanproduct en idd kansloos. 2,5 *.

Hoezo 'inderdaad kansloos'?
Dit is een stijl van filmen die we in Nederland niet zo gewoon zijn. Ik denk dat je dan kan wachten tot je een ons weegt 'tot er iets gebeurt'.
Op dramatisch vlak gebeurt er wel degelijk heel veel.

Simpel gezegd; een echte filmhuis (/arthouse) film traditie heeft Nederland niet.
Diep, Guernsey en Langer Licht zijn eigenzinnige films waar ik zeer blij om ben dat die nu in Nederland worden gemaakt. Vooral de geheel eigen vormgeving, het niet zozeer plotgedreven verhaal en de spaarzame dialogen vallen op. Dat zie je doorgaans meer in de Aziatische cinema.
Natuurlijk zijn er enkele eerdere voorbeelden te noemen.

Gewoontjes? Het gaat dan ook over "echte" mensen, geen karikaturen. Leg eens uit...

Ik vond dat het verhaal juist meer over de vader ging, omdat zijn drama groter is. De omslag die hij moet maken kost hem meer moeite omdat hij zo lang aan zijn eigen hoge eisen heeft moeten voldoen. De zoon gaat echter direct de confrontatie met zijn vader aan en heeft daarna een hele leuke tijd.

Indrukwekkend psychologisch filmpje van vaderlandse bodem gesteund door 'dreigende' muziek, mooi belichte scenes, en een uitstekende Thiry. De volwassenen spelen hun rollen naturel. Zelfs Monique Sluyter, die in mijn tienerjaren voor wat nattigheid (om het netjes uit te drukken) zorgde met het woord 'würflen'. 'Helaas' moest ze toch zonodig even strippen in de film.

De twee jonge hoofdrolspelers Dai Carter (onverstaanbaar) en Melody Klaver (ik heb netjes de tekst van buiten geleerd, hihihi) bakken er helaas niet veel van. Gelukkig hebben ze niet heel veel tekst en zijn het gelukkig hun mooie ogen die het werk doen. Ze worden ook nog eens flink weggespeeld door de jonge bijrol-acteurs.

Het einde liep een minuutje te lang door. Het beeld had wel op zwart gemogen na de koffie-melkpoeder-scene. Helaas komt oom (?) Rinie nog een motor voor de boot afleveren en vertelt Melody Klaver dat haar moeder gesteriliseerd is. Een klein smetje op een anders prima film met de juiste sfeerschetsen en geraakte snaren. Twijfel van de voordeel, 4 sterretjes.

DIEP al gezien? Nog een aanrader van vaderlandse bodem!
Daar acteert ze geweldig.

Ja hoor, en daar maakte Klaver juist een verpletterende indruk. In Langer Licht vond ik haar brave ABN-accentje (gezin van 7 kinderen in Noord-Amsterdam!) niet passen in de rest van de cast die een mengeling van accenten liet horen, van plat Amsterdams naar multi-cultureel verTurkst, verMarokkaants en verSurinaamst Nederlands. Klaver is duidelijk gecast naar mijn mening door haar doorbraak in Diep en - laten we eerlijk zijn - haar prachtige uiterlijk.

Veelbelovend, want ik heb het gevoel dat Lammers nog wel een mooiere film kan gaan maken. Maar deze film beviel me ook al. Geen film die wordt voortgestuwd door plot of dialogen, maar meer door de sfeer, de sociale tekening en de karakters. En dat lukt best aardig. Carter vond ik hier aanzienlijk beter dan in De Passievrucht, omdat zijn bijna onderacteren veel beter bij deze film past. Thiry was goed.

Beter nog vond ik het camerawerk, met veel close-ups en de belichting. Het zijn die twee dingen die deze film bovengemiddeld maken.

3.5*

De regisseur is niet voor niks een gekend fan van Claire Denis en Agnes Godard. Dat laat zich in deze film duidelijk merken. Er zitten zelfs een'tribute' scene in aan Beau Travail.

Weinig indrukwekkend drama, allemaal erg simpel. Kan mijn aandacht nauwelijks vasthouden.

Mooie poster!

Mooi filmpje, niet meer dan dat.
Overtuigend geacteerd behalve door die chinese man van de afhaal chinees, scene met fiets door die tunnel vond ik magistraal.

De film vind ik vooral erg sfeervol. Er wat heeft de vader toch een prachtige film-kop! Viel me ook op in Oorlogswinter.

Wilde deze film vandaag gaan kijken, en zag toen dat ik hem al had gezien! Ik vond het alles meevallen. Best een aardige film. Sommige shots zijn prachtig. Het is geen kwalitatief hoogstandje, maar een *3,5 heb ik er toch zeker voorover. Vooral door de twee hoofdkarakters, ik vind dat ze het beiden steengoed doen.

Dit kwam voor mij als een zeer aangename verassing. De enigste voorinformatie die ik had was dat de film over een boksschoolhouder ging die de weg was kwijtgeraakt, maar na de verdeelde reactie's hier te hebben gelezen had ik iets heel standaard verwacht. Verkeerd gedacht dus! Allereerst een behoorlijk sterke rol van Thiry, die je een beetje door de het trage begin heen draagt. Ook het camerawerk was bij momenten erg bijzonder te noemen, vooral de nachtelijke shots waren prachtig. Ergens halverwege neemt de film een zwijgend karakter aan, iets wat er voor zorgde dat ik steeds meer sympathie voor het hoofdpersonage en zijn situatie kon opbrengen.

3,5 sterren

Aardig drama over de moeizame relatie tussen vader en zoon. Raymond Thiry zet bovendien een bijzonder goede rol neer. Carter en Klaver konden mij overigens weer niet echt bekoren, maar dat is natuurlijk mijn persoonlijke mening. Het goed uitgewerkte enigszins simpele doch doeltreffende verhaal kon mij weer wel bekoren. De eindscene was bovendien erg leuk.